Pulse (1988)

Nagelbijter over een jongetje dat tijdens de vakantie logeert bij zijn pas gescheiden vader. Aantal kleine ongelukjes en langzaam begint bij hem het vermoeden te ontstaan dat de elektriciteit in huis wel eens zeer slecht gehumeurd zou kunnen zijn.

't is maar een beetje hoe gevoelig je voor dit soort gegriezel bent, maar ik ga zo maar even een bezoekje aan de stoppenkast brengen.

Heeft weinig om het lijf. Horror zou ik het niet noemen, hoogstens een zwakke thriller over een "intelligent" elektrisch signaal dat de bewoners van een huis aanvalt. Bovendien duurt het al een vol uur voor er iets van betekenis gebeurt. Een paar aardige special effects maar verder is het een belabberd (maar wel origineel) script en dito acteerwerk. Het reeds genoemde gelijkaardige Ghost in the Machine vond ik veel beter.

Treurige thriller. Heel veel voorspel waarin niets noemenswaardigs gebeurt, gevolgd door een minuutje of twintig hectiek. En zelfs dan wordt het niet spannend.

Als oorzaak voor het gebrek aan spanning is wel wat te noemen. Vlak camerawerk is zoiets. In plaats dat een shot op eigen kracht spanning genereert, is er spannende muziek die kortstondig oprispt en de kijker erop attent maakt dat het spannend wordt. Poeh, weten we dat ook weer.

Het belabberde acteerwerk is zeker noemenswaardig. Geen enkele overtuiging bij de acteurs. En dus geen overtuiging bij mij. Ook de sfeerloze setting prikkelt de zintuigen niet echt.

Maar de belangrijkste reden is, denk ik, dat een puls als kwade macht niet tot de verbeelding spreekt. Je kunt er niet zoveel mee. Het is moeilijk om een puls te personificeren. Het blijft een vaag en abstract fenomeen. En zo'n vage abstracte macht is niet spannend. Dat heb ik althans zo ervaren.

Ik had eigenlijk wel wat verwacht van deze film. Ik ben zelf ook niet zo´n fan van elektriciteit of elektrische apparatuur. Niet dat het een fobie is, maar bij momenten toch een soort dwangmatig handelen of de stekker nou al dan niet uit is.

Maar deze film had weinig van dit alles. Een oubollig karakter waarbij ook nog eens bitter weinig gebeurt. Naar het einde toe gaat het wat heftiger, maar enkele decennia later heeft dit niet al te veel meer te betekenen.

Ik hoopte iets zoals de impact van de Nederlandse film De Lift (Film, 1983), maar zover kwam het nooit. De film blijft vlak en is eng. Het acteerwerk is ook niet om over naar huis te schrijven.