Le Soldatesse (1965)

ik heb de film heel erg lang geleden gezien. Ik weet nog dat de actrices bijzonder mooi waren en dat ze vaak huilden.

Dit is een prachtige film over ontluikende genegenheid met zeer sterk acteerwerk van de hele cast.

Foto: Locandina (1/5) da Le soldatesse (1966)| Film.tv.it

Prachtige film, een poëtische kijk op de absurditeit van de oorlog, boeiend en zeer fraai vormgegeven.

Een mooie film is dit inderdaad. Le Soldatesse biedt een intense en vooral indringende kijk op de misère en de voor het grote publiek verborgen zij-effecten van de oorlog.

De mij verder onbekende Tomas Milian speelt een mooie, ingetogen rol als luitenant.

De andere sterrollen worden hier vervult door vooral Anna Karina als de nog vrolijke en wereldwijze Elenitza en door Marie Laforêt als stille, ondoordringbare mysterieuze vrouw.

De Grieks aandoende muziek van Mario Nascimbene (ik dacht dat het muziek van Morricone was, maar dat bleek dus niet zo te zijn) past uitstekend bij de film en de fotografie van Tonino Delli Colli is uitstekend.

Zurlini's combinatie van neorealistische en melodramatische facetten, overgoten met een verder poëtisch aandoende filmstijl, werkt hier weer erg goed.

Al met al een wederom mooie film van een uitstekend regisseur.

Zurlini is een goede regisseur inderdaad, althans wat ik tot nu toe heb gezien was zeker de moeite waard. Le Soldatesse is een boeiend portret van prostituées in oorlogstijd, een soort Joy Division dus, alleen waren deze vrouwen dan "vrijwilligers".

De film ontpopt zich gaandeweg als een aparte road movie, waarbij soms tijd is voor genegenheid, maar de rauwe realiteit nooit ver weg is. Mooie beelden met stemmige muziek van een desolaat Grieks landschap, goede acteurs en een bitterzoet sfeertje maken dit een bijzondere anti-oorlogsfilm.

Prachtige film van Zurlini, over een groep rondtrekkende prostitués ten tijde van de Italiaanse bezetting van Griekenland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Alles is te zien: de honger, de wanhoop, het ontworteld zijn, angst, de zinloosheid van het bestaan. Een jonge Italiaanse officier probeert het transport in goede banen te leiden en er ontstaat een voorzichtige romance met een van de vrouwen. Maar de verschrikkingen van de oorlog zijn nooit ver weg.

Ik heb aan de buis gekluisterd gezeten. Er wordt geweldig geacteerd, niemand uitgezonderd. De zwartwit beelden zijn prachtig. Het geheel oogt authentiek. Ja, zo moet het geweest zijn. Er zijn niet zo veel films gemaakt over dit deel van de Tweede Wereldoorlog, deze rampzalige veldtocht van het Italiaanse leger waarmee Mussolini zo nodig Hitler naar de kroon wilde steken. Het werd een rampzalige nederlaag voor de Italianen in het najaar van 1940. De Grieken vochten als leeuwen en toen de sneeuw viel in de afgelegen bergen werden de Italianen afgeslacht en teruggedrongen naar Albanië. Het waren de Duitsers die ze uiteindelijk te hulp kwamen en toen mochten de Italianen onder toezicht van Duitsers de baasspelen In Griekenland.

Een andere film over dit tijdsgewricht, op een andere manier indrukwekkend, is: Captain Corelli's Mandolin (2001)