La Garce (1984)

Er bestaan er zeker tegenwoordig heel veel van : complexe, niet chronologisch vertelde verhalen...al zou ik niet weten wat hier 1. complex en 2. a- chronologisch aan is. Het eerste is een subjectief begrip, maar het lijkt me dat deze verzameling noir clichés niemand in verwarring zal brengen, het is ook geen big sleep. Het tweede predikaat valt objectief te controleren, en aangezien deze film welgeteld- neo noir of niet- 1 flashback van een minuut of 3 bevat en verder strikt chronologisch verloopt- nog sterker : er worden precieze tijdsaanduidingen gegeven !- zou ik deze film vermeld predikaat willen ontzeggen. Ook het gememoreerde slot was in mijn versie anders, maar daar kom ik zo op. Natuurlijk is het mogelijk dat ik het totaal verkeerd heb gezien, ik zou het dan ook op prijs stellen als u bereid ware eea toe te lichten, indien ik u met een dergelijk verzoek niet verveel of ontrief.
Nou mijn versie : neo noir pastiche van de jong gestorven Pascal en dus 1 van de weinige chick noirs, duidelijk een stijloefening die echter niet ontkomt aan de indruk een typische eighties straight to VHS erotico/ thriller te zijn, dit ondanks de fotografie van de u welgekende Coutard, en mede dankzij de saxofoontoeter score van Sarde, die ook een pastiche op zich is. Als protagonisten hebben we lieden die we niet meteen met straight to VHS pulp associeren : Huppert en Berry. Die tweede dus de flic die- het zal niet- een zwartharige Huppert eerst van achter verkracht op de motorkap, niet wetend dat ze 17 is...en wie zou Huppert hier voor 17 houden ? Het is een pastiche en de titel spreekt voor zich : Huppert ontpopt zich hier tot heuse femmelette fatale en wel- Hitchcock eerbetoon- met 3 levens, 3 identiteiten en 3 verschillende haarkleuren- meest het vertrouwde rood.
Een neo noir, dus flic Berry mag na 6 jaar cel wegens kiddieneukerij een nieuw leven beginnen als...PI, natuurlijk. Hoe het verder verloopt moge duidelijk zijn en voor de hand liggen, nog even vermelden dat het geheel grotendeels geset is in de "sentier ", het modedistrict van Parijs. Bad guy van dienst is Mezzogiorno als Max, koppelbaas en cliché genreschurk.
Dan nog het slot. Mijn visie : Berry regelt een vals paspoort voor Huppert en wil met haar naar het verre buitenland, zij bedenkt zich en dumpt Berry. Die besluit zelf als voice off in noir stijl de film met de volgende opmerking : ik weet niet waar ze gebleven is, maar ik wacht nog steeds op haar "Einde.
Is niet uitgebracht met onderschriften, waarschijnlijk zit Hupperts 100 + fanbase hier niet op te wachten.