Bury Me an Angel (1972)

'A howling hellcat humping a hot steel hog on a roaring rampage of revenge'. Geniale tagline! Een kunst an sich destijds.

De eerste bikerfilm geregisseerd door een vrouw. Barbara Peeters ( Humanoids from the Deep (1980) ) vertelt een simpel wraakverhaal met als belangrijkste thema female empowerment. Onze heldin, de lange Dixie Peabody (speelde later alleen nog in Night Call Nurses (1972) en hield er toen mee op), overtuigt met name in de scene met de ''witch'' waarin de ware problemen en frustraties worden benoemd. Vanaf daar neemt Bury Me an Angel een kleine voorsprong op de concurrentie. Die voorsprong verliest het dan door het gebrek aan tietjes. Blijft exploitation, hé.

Na het redelijk goede 'The Dark Side of Tomorrow' kwam Barbara Peeters wederom met een film met een vrouwelijke hoofdrol. De 'heldin' is deze keer een biker chick die wraak wil nemen op de moordenaar van haar broer. Ze neemt 2 mannelijke vrienden mee op haar trip. We krijgen vervolgens een soort road movie voorgeschoteld. Ik denk eerlijk gezegd dat bikers er nu of destijds veel mee konden. Ik zou 1000 keer liever She-Devils on Wheels herzien van HG Lewis dan deze saaie film die voor 90% uit nogal nutteloze scènes bestaan met een naakt badende Dixie Peabody in een rivier als hoogtepunt. Op het revenge gedeelte moet je wachten tot de laatste 5 minuten en dat is ook flauwtjes. Voorts ontmoeten ze niet bijster interessante figuren zoals een vrouw die beweert een heks te zijn en is er een vreselijk slecht geënsceneerde bar fight. Ik snap dat het low budget was, maar de regisseur kan veel beter dan dit niemendalletje.

“A Howling Hellcat Humping a Hot Steel Hog on a Roaring Rampage of Revenge!” ?

Wie kan een film die dat als tag-line bezit weerstaan? Daarnaast is dit een beetje een vreemde low budget drive-in exploitatiefilms. Niet zo zeer het verhaal want dat is verschrikkelijk herhalend; uitgebreide scenes met de bikers aan het rijden, begeleidt door 70’s rock (East-West Pipeline deed ook de soundtrack van Angels Die Hard (1970) en onderbroken door sketches van het trio dat met andere mensen omgaat...wat denk ik als slapstick was bedoeld. op zijn allerslechtst wanneer Dag's twee idiote vriendjes op het scherm zijn. Als actrice is Dixie Peabody geen talent want ze acteert willekeurig onder- of over. Tja het opmerkelijkste aan deze film is dan ook dat het een bikerfilm met een vrouwelijke hoofdrol op een wraaktocht bezit en dat het de eerste bikerfilm die door vrouw was geregisseerd...door Barbara Peeters...die het idee voor deze film kreeg toen ze meewerkte aan de bikerfilm Angels Die Hard (1970) Niet dat het nu direct beter maakt, want er was gewoon veel te veel rondhangen en te weinig actie. Oh en Grizzly-Dan Haggerty-Mountain speelt een rolletje als kunstenaar.