Doctor Blood's Coffin (1961)

Het is allemaal niet bepaald spannend maar het verhaal zit goed in elkaar en er wordt vrij aardig geacteerd. Ik denk niet dat dit een film is die ik me lang ga herinneren maar ik heb me er voor anderhalf uur mee geamuseerd en een voldoende is het wel waard.

Ik sluit me aan bij de korte recensie van Shaky, de film was goed te pruimen. Beetje Frankenstein verhaaltje en lijkt wel een vroege voorloper van Re-Animator.

Echt horror kun je dit niet noemen, alleen als een bloederig hart en een soort Frankensteinmonster je griezelige momenten zou bezorgen. Hazel Court is een leuke actrice, maar ook de rest van de cast doet het naar behoren. Echt spannend wordt het helaas nooit en het verhaal kent een trage opbouw waarbij de aandacht soms wel wat verminderd. 5/10

In een Cornish kustdorp keert de briljante maar ontspoorde Dr. Peter Blood terug na een dubieuze loopbaan in Wenen, vastbesloten om de dood te trotseren met gevaarlijke experimenten. In verborgen mijngangen ontvoert hij dorpsbewoners die hij als “opofferbaar” ziet, terwijl hij tegelijk een relatie aanknoopt met Linda, de verpleegster van zijn vader. Naarmate mensen verdwijnen en het onderzoek van de politie dichterbij komt, ontspoort zijn project in een dodelijke confrontatie met zijn eigen morele en wetenschappelijke waanzin.

Sidney J. Furie maakt van "Doctor Blood’s Coffin" meer dan een simpele mad-scientist-film: het is een koele, sombere mengeling van gothic horror en tragische romantiek. De film leeft vooral door de suggestieve sfeer, de beklemmende mijnlocaties en de gespannen aanwezigheid van Hazel Court, die de emotionele kern geeft aan een verhaal over obsessie en zelfbedrog. Tegelijk blijft het tempo soms stroef en herhaalt het script zijn motieven, waardoor de dreiging niet altijd even hard inslaat. 3/5