La Tragedia di un Uomo Ridicolo (1981)

Tragedie van een man in volle midlife crisis.De titel verwijst naar de droom van een belachelijk mens van Dostoyevsky,in den beginne zien we dan ook hoe de protagonist uit een droom ontwaakt(?).

Tognazzi kreeg voor zijn rol een gouden palm en hij is ook continu in beeld.Zo komisch als de poster doet vermoeden is zijn rol dus niet,al is er wel comic relief aanwezig .Deze komt echter van Caprioli die nb een carabinieri kapitein speelt.De zoon wordt overigens gespeeld door Tognazzi's zoon Ricky.

De thematiek is trademark Bertolucci en doet nog het meest aan SDR denken,al ging het daar over de zoon die ontdekt dat hij zijn vader haat en hier over een vader die ontdekt dat zijn zoon hem haat.Door deze Oedipale kolder voelen we op onze klompen aan dat het met deze "ontvoering"( uiteraard uitgevoerd door figuren in zwarte uniformen gehuld)merkwaardig gesteld is.

De brave Bertolucci maakt ons ook duidelijk dat hij kapitalisme nog steeds vies vindt door de vader ,een kaasproducent,voor te stellen als iemand die uit de ontvoering munt wil slaan.Gelukkig is de zoon blijkbaar actief in keurig linkse kringen,wat een schatje .

Verder is dit werk voor B's doen tamelijk mainstream zonder perverse sex of dergeijke malligheid.Dit was trouwens zijn laatste film voor de kaskraker TLE.

Geen Storaro aan het werk,en dat is helaas te merken.Toch zitten er aardige takes in die ons het herfstige landschap van B's geboortestreek(omg. Parma dus) tonen.En de découpage is geweldig

Soundtrack van Morricone,spaarzaam gebruikt.En ook nog even een Italiaans new wave bandje,ome Bernardo was helemaal bij de tijd!