Les Gaietés de l'Escadron (1932)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor deze gekende klassieker met Fernandel, Raimu en Gabin

Niet zo vreemd eigenlijk, want deze film is extreem gedateerd en alleen nog geschikt voor mensen die voor 1940 in Frankrijk in dienst hebben gezeten, en daar zijn er hier denk ik niet zo veel van. Gebaseerd op een klassieke klucht van Courteline uit 1890, een van zijn vele satires op het militaire leven.

De enige reden om hier nu nog naar te lijken is het optreden van een 28-jarige pre superster Gabin als recruut die continu strafcorvee heeft wegens wangedrag en rondloopt in een soort juten zak, en een 29 jarige nog niet overbekende Fernandel als het onnozele vaandrigje uit de provincie dat uiteraard het slachtoffer is van allerhande geintjes. Afgaande op de naam Vanderaeghe zou Fernandel hier een soort Belg moeten zijn, maar volgens mij zeggen die geen preseng als ze present bedoelen.

De eigenlijke ster- zoals de poster ook suggereert- is Raimu als vaderfiguur en kapitein die waakt over zijn ondergeschikten als waren het echt zijn kinderen. Grappig was wel zijn manier van lopen, helemaal krom door het vele paardzitten en rijden.

Jean Gabin én Fernandel in één film, dat leek me een tegenstrijdigheid, maar in deze slappe en hinderlijk schreeuwerige soldatenklucht onder het motto "doe maar een beetje gek, dan wordt het vast wel leuk", maakt het überhaupt niet meer uit wie er meespeelt.

Erg gedateerd, maar het zou me niet verbazen dat de gemiddelde Franse bioscoopbezoeker in 1932 van zijn stoel is gevallen van het lachen.

De gedeeltelijke, en vervreemdende, inkleuring van de film vind ik wel grappig.

Ook wel aardig dat een van mijn favoriete regisseurs, Jacques Tourneur (zoon van Maurice) de editing v.d. film deed.

Erg gedateerd, maar het zou me niet verbazen dat de gemiddelde Franse bioscoopbezoeker in 1932 van zijn stoel is gevallen van het lachen.

Lijkt mij ook Darbie! Ik vond m.n. het einde, het bezoek van de generaal, wel wat hebben.

Een van de allervroegste films zowel voor Fernandel (in een bijrol) als Jean Gabin. Het is niet overdreven om deze film gedateerd te noemen daar het uit de tijd van onze overgrootouders stamt. Het regiment in deze film wordt met veel nonchalance bestuurd door de luie kapitein Hurluret, die liever op het gemak zijn glaasje absint drinkt en een hekel heeft aan Flick, zijn eigen adjudant die belast is met de discipline.

Orde bij de reservisten lukt dus niet : er wordt voortdurend met dagen gevangenis gedreigd voor niks, maar daar trekken ze zich weinig van aan, wetende dat het nooit zover komt. Er deserteren ook twee soldaten, maar niet erg, ze komen wel vanzelf terug! Aan het luilekkerleventje komt een eind wanneer de generaal op inspectie komt... Veel lachen zit er niet in door de gedateerdheid van de humor, maar als blik op een verdwenen tijdperk (het kazerneleven eind 19de eeuw) vond ik dit best goed wegkijken.