Laundry (2002)

Lauwe tot matige tot mooie film.

Mooie dingen worden afgewisseld met mindere. Vooral de muziek bleef me bij. Typische Hisaishi werkwijze, met een rustig nummertje dat in vele gedaanten door de film terugkomt, al bereikt het niet helemaal Hisaishi's niveau. Vooral de shots zijn dikwijls wat kaal en druilerig, al moet gezegd dat op gepaste tijden beeldjes het scherm passeren. Een beetje een dubbel gevoel.

Wel leuk om te zien dat beide hoofdpersonages (jongen te zien in Ping Pong, meisje in Last Samurai, beiden 0.5*) toch wat in hun mars hebben. Aan de acteerprestaties heeft het in ieder geval niet gelegen.

Maar verder een wat mak drama dus. Vooral de zeescene op het einde, het shot met het zusje en de jongen tov het berglandschap en de greppel scene in het begin lieten een goede indruk achter. Echter niet genoeg om echt te imponeren. 2.5*

Ik vond de film nog wel goed eigenlijk. De film moet het niet hebben van mooie beelden, maar meer van de drama en de manier waarop het gebracht wordt. Wat mij betreft prima gedaan, niet langdradig en het hield mijn aandacht vast van begin tot eind. Af en toe wat emotioneel, maar niet overdreven. Ik vind het wel 3,5* waard.

Hartverwarmende film over twee jonge mensen, die getekend door traumatische gebeurtenissen in het verleden ieder voor zich moeite hebben om zich staande te houden in de hedendaagse maatschappij. Vanuit de wederzijdse toenadering bloeit van lieverlee iets moois op. Ik werd gaandeweg helemaal meegezogen door hun saamhorigheid, zo zeer zelfs dat ik bij een schokkende wending tegen het einde (de gevangenisstraf van Mizue) dacht: “Het zal toch niet…”
Het thema is niet nieuw, maar niettemin ben ik aangenaam verrast door de gevoelige, ingetogen wijze waarop regisseur Junichi Mori het verhaal brengt zonder overdreven sentimenteel te worden. Ik ben geen uitgesproken fan van films uit Japan, maar door films als deze begin ik langzaam maar zeker de smaak te pakken te krijgen. Heel erg mooi!