The War Lover (1962)

De geluchtsgevechten zijn met recht spectaculair. De dramatiek in het verhaal werkt niet echt, met een rivaliteit tussen twee personages, met een vrouw daartussen in. Niet dat dit helemaal faalt, het raakt misschien net ietsje, maar erg krachtig is het niet. Howard Koch heeft het boek van Robert Koch naar zeggen niet goed omgezet in een screenplay, en dat is eraan af te zien. 3 sterren

Danzij een sterke McQueen en een goed laatste halfuur geef ik hem een 3.

Vrij matige film hoewel het thema over de Flying Fortress interessant is. Het laatste gedeelte van de film is inderdaad het beste gedeelte van de film, mooie vlieguigopname ook. Steve McQueen speelt overtuigend.

De film krijgt van mij 4 sterren omdat het een uniek document over de vliegende forten is. In de film zie je alle facetten van het leven in een bommenwerper die je in bv Memphis Belle niet ziet . Alleen het aantal vliegtuigen die er in de film bijeengebracht zijn is fenomenaal (er zijn er tot heden nog een 12-tal over) Verder is er een cynische Steve McQueen die best te pruimen is als eigenzinnige commandant en zijn de gevechtscenes prachtig...maar ik ben dan ook een oorlogsfanaat

2x gezien. de 1ste keer had deze film het voordeel van de twijfel. De 2de keer had ik de neiging hem halverwege uit te zetten. Toch afgekeken. Inderdaad de film moet het van het laatste half uur hebben.

Had de neiging om de film af te zetten. Een film die het alleen van het laatste half uur moet hebben vind ik niet de moeite om deze te bewaren.

Film met prima luchtgevechten, echte klassieker, hij blijf mooi om naar te kijken, vroeger ook al eens gezien.

En aan de slag met de volgende oorlogsfilm waarop er maandagmiddag een mini film-marathon ontstond waarbij ik reeds The man with The Iron Heart had herbeoordeeld en de volgende stap deze Steve McQueen was met zijn The War Lover. En hoewel deze film goede elementen heeft viel het toch vooral erg tegen.

Het verhaal is simpel met de Amerikaanse bombing runs op de Duitse industrie waar de focus vooral ligt op Captain Buzz, die vol gas door het leven gaat, en zijn second in command Ed Bolland die veel behoudener en rustiger is. En aanvankelijk lijkt het een interessante film met een bepaalde uitgangspunt rondom het bombardementsvluchten en het moeilijke karakter van Buzz die graag zijn eigen plan trekt en nog wel eens orders negeert en regels overtreedt. En zoals te verwachten leeft Buzz voor dit soort van leven en zal het gewone leven na de oorlog weinig uitdaging voor hem bevatten, want ja, er zijn mensen die opbloeien onder dergelijke omstandigheden en eindelijk uitdaging en een doel in het leven vinden

Maar vervolgens wordt daar niets of nauwelijks iets mee gedaan en verschuift de focus van het verhaal naar romantische besognes waar Bolland een dame aan de haak slaat en Buzz moeite heeft zich daar niet mee te bemoeien waarop er een driehoeksverhouding ontstaat met de gebruikelijke spanningen. Iets dat ook nog eens niets toevoegt en bijzonder plichtmatig overkomt. Jammer genoeg is de film voor mij dan ook halverwege volkomen ingestort en totaal niet interessant meer. De film herstelt zich richting het einde enigszins waar de laatste missie wel erg sterk is en goed in beeld gebracht wordt, en het einde aan Memphis Belle doet denken, maar de film helaas niet meer kan redden van een onvoldoende.

Dus, The War Lover, waar we uiteindelijk niet zo heel veel oorlog zien en dat War Lover idee ook wegvalt te midden van cliché matige dingen. En dat is jammer want hier was veel meer uit te halen geweest.