Warlords of Atlantis (1978)

Zucht, misschien niet zo goed als ik zal willen of niet slecht voor een film uit 1978. Feit is dat deze film voor mij, een beetje mijn jeugdtijd oproep. Dit soort films zag ik soms op regenachtige zaterdagen. En oh, wat kon ik ervan genieten.Ook toen waren het al oudere films! Maar het waren avontuurlijke reizen die je als jonge jongen graag ook zelf wil meemaken. Anno nu doet het enorm knullig aan( vooral de monsters) maar verder heeft het nog niets ingeboet aan verbeeldingskracht.

Deze ouderwetse avonturenfilms zijn wat vinyls zijn voor muziek: een tastbaar stukje verleden en nostalgie uit vervlogen tijden.Onbegrijpelijk dat ze dit soort films niet meer vertonen op TV... vond dit wel een stuk beter dan The Land that Time forgot die ik onlangs zag. De special effects vond ik minder amateuristisch in beeld gebracht. Vooral de scènes met de octopus waren indrukwekkend, maar eigenlijk vielen bijna alle monsterscènes dik mee. De eerste keer dat het zeemonster de kop in de duikcabine opdook moest ik zowaar nog eens schrikken. Enige grote minpunt is het totale onzinverhaal over die Atlantis-bewoners... marsmannen ; het mag dan science fiction zijn, erg ver is de auteur niet gaan zoeken om zijn verhaal interessant te maken. Leuk om eens te zien. 3* + nog een halfje extra voor de octopus.

De film handelt over de zoektocht naar een verborgen onderzees land. Atlantis in dit geval. Kevin Connor maakte een reeks avonturenfilms die zich allemaal bezig hielden met een dergelijke zoektocht. Films met een simpele verhaallijn en wankele speciale effecten.

De hoofdrolspeler in die films heet meestal Doug McClure. McClure is een enthousiast overkomende acteur die in series en films vaak een aanjagende rol heeft. Hij is een goeie sidekick en niet meer. Ik heb wel eens een aflevering van de westernserie The Virginian (1962-1971) gezien, waarin hij een rol heeft. McClure is daarin een prima acteur om het hoofdpersonage te ondersteunen, maar geen geschikte acteur voor de hoofdrol. Dat viel me in deze film ook weer op.

Het verhaaltje over een zoektocht naar Atlantis, is erg simpel, maar heeft wel charme. De scènes in Atlantis zijn duidelijk in de studio opgenomen. De monsters zijn eerder grappig dan angstaanjagend. De actiescènes zijn onbeholpen. De karakters blijven onontgonnen gebied. Toch oogt het allemaal wel sympathiek, maar het maakt gewoon weinig indruk.