menu

Hard Core Logo (1996)

mijn stem
3,62 (12)
12 stemmen

Canada
Drama / Komedie
92 minuten

geregisseerd door Bruce McDonald
met Hugh Dillon, Callum Keith Rennie en John Pyper-Ferguson

In de Spinal Tap-traditie volgt regisseur Bruce Macdonald de escapades van de Canadese punkband Hard Core Logo tijdens hun langverwachte comeback-tour door Canada. De bandleden hebben hun geschillen echter nog altijd niet bijgelegd en alleen zanger Joe Dick lijkt het hoofd koel te kunnen houden.

zoeken in:
avatar van Inland Rabbit
4,5
"Yes it is a mockumentary, yes it is follows around a rock band
(rockumentary) but for every other reason this really should not be
compared to Spinal Tap. It really isn't a comedy,"

De belangrijkste quote uit een imdb comment, spot on. Een mockumentary over een (zogenaamde dus) punkband die tegen beter weten in een reünie tour begint. Treiteren, beledigingen, elkaar slaan, drugs en veel drank, niemand word er echt vrolijk van maar the show must go on.

Een harde, kille, grimmige sfeer overheerst de film. Dat er nog wat te lachen valt is dan weer de verdienste van Bruce McDonald, die ons met de neus op de karakters drukt en laat zien hoe triest en belachelijk het allemaal is. Goed voorbeeld is als een van de leden de tourbus onder dreigt te pissen, omdat niemand langs de kant wil stoppen voor hem en op het moment dat de bus dan toch stopt, valt hij en schiet met zijn been door de onderkant van de bus die half verrot is. Iedereen vind het maar al te grappig en hij moet zich niet zo aanstellen. Dit kan gezien worden als een spoiler, maar ik noem het in dit geval meer een sfeerschets, aangezien de film vol zit met dit soort momenten.

Knappe is dat het niet eens zo ver van de waarheid afligt. Denk aan Metallica's Some Kind of Monster docu, wat uiteindelijk ook echt te triest voor woorden werd. Helaas was dat WEL echt.

Bruce Mcdonald is een sterke regisseur en overtuigt me ook hier weer. In eigen land vooral status verworven met zijn oude werk, hier begint dat nu te komen met The Tracey Fragment's en vooral Pontypool. De man is wel wat meer bekendheid/succes gegund lijkt me zo.

4,5
Een van de beste films ooit. Ben echt omvergeblazen, zo filosofisch en de karakters zo echt. En niet die focus op sex drugs en rock'n roll maar echt op de relaties tussen de bandleden, hun conflicten echt knap... Een canadese klassieker die hier dringend ook een cultstatus mag krijgen.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:53 uur

geplaatst: vandaag om 17:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.