Hukkle (2002)

Wat heb ik genoten van deze film. Prachtige beelden, fantastisch geluid (!!), briljante editing. Het grootste minpunt was de plotseling scene met het vliegtuig. Dat was erg lelijk uitgewerkt.

Het mysterie-plotje is ook op een bijzondere manier uitgewerkt. Vrouwen die hun mannen vergiftigen die niet willen werken, maar liever willen 'kegelen'. De omvallende kegel is natuurlijk ook een symbool. Zo ook de twee (verklarende) liedjes op het huwelijksfeest. En ook in de natuur gaat het zo. De bijen/honing-scene. Mannelijke bijen worden jaarlijks door de vrouwtjes geslacht na het eind van de zomer.

Wellicht zit er nog meer symboliek in. De film zal een dezer weken in de herziening gaan, maar dan wel de fast-forward-knop inhouden bij de vliegtuig-scene.

Leuk idee!

Maar daar blijft het jammer genoeg wat bij hangen. Wat opvalt is het geweldige sounddesign, en bij momenten erg mooi uitgewerkte scenes. Het doorgaans ontbreken van enig plot zorgt ervoor dat wat tussen deze mooie scenes valt totale gaapverwekkende zooi is.

Niks tegen plotloze films, maar maak wat er te zien en te horen valt dan wel de gehele speelduur boeiend. Een shot van één of ander onnozel varken in een wei boeit niet. En zo zijn er nogal wat momenten die alleen maar de vreselijk saaie omgeving benadrukken. Erg leuk voor de fans van Hongaarse boerendorpjes, hoogstwaarschijnlijk.

Hoogtepunt van de film was het straaljagermoment. Er gebeurt eindelijk wat! Iets wat een beetje uit het niets komt misschien, maar er gebeurt wat. De film breekt uit z'n te voorspelbare vorm los. Want hoe 'uniek' de film uiteindelijk is, het voelt aan als zijnde uitgekauwd en nogal saai.

Paar mooie scenes dus, vooral visueel en qua sounddesign. Aangevuld met slaapverwekkend niks en voorspelbare hapjes boerenleven. Boeren zuigen.

2*

Visueel heel mooi, qua verhaal iets minder boeiend. Sprak me toch wel aan.

Eén ding begreep ik niet helemaal: was dat kleine meisje dat met de kat de schaal uitlikte nou ook gestorven?

Erg originele film, ja. Maar wat moet je daarmee als je er niet zoveel mee kan? Vooral een film vol geluiden. De nadruk leggen op het ene geluid en vervolgens op het andere geluid. Soms een grappig montagetrucje, maar vaker stukken die totaal zonder ritme gemonteerd leken. Ik kwam de film nooit echt binnen, ook toen er zich iets van een plotje leek te ontwikkelen. En uiteindelijk was het voor mij vooral kijken naar wat interessante ideetjes, te weinig.

2.5*

De eerste 40 minuten vond ik best knap, een soort documentaire met inventieve overgangen van de ene scène naar andere.

Denk maar aan de film "Panic Room" van David Fincher, die had ook zulke vreemde overgangen.

Ergens zit er een verhaaltje in verweven over een verdacht overlijden, maar da's bijkomstig...

5/10.

In't begin dacht ik nog dat het een knappe docufilm ging worden, maar het laatste half uur was het nieuwe er wel af en vond ik het ronduit vervelend.

Als ze die ooit nog eens op tv spelen zou'k je durven aanraden om zeker de eerste 40 minuten te bekijken, uit nieuwsgierigheid...

Interessant. Kwam er achteraf pas achter dat dit van dezelfde regisseur is als Taxidermia (die ik beter kon hebben). Hukkle is eigenlijk alleen maar de moeite waard om z'n sounddesign. Zitten een paar geweldig creatieve vondsten in (o.a enkele in 't oog springende, zoals de overgangen). Maar ook voor de kenner; veel wisselingen in perspectief, waardoor vele scene's een unieke klank meekrijgen maar nergens hun realisme verwaarlozen. Verteld z'n verhaal voor 90% via geluid (foley). Krachtig concept, maar met z'n 70 minuten alsnog een bijzonder zware zit. Op wat eye-catching moments na - en een nogal misplaatste straaljager - is het vooral veel statief-observatie. Nogal droge, docu-achtige aanpak.

Apart.

Hukkle is zo'n film waarvan het publiek alleen maar in een enkele hoek zit. De ene kant ziet er vooral leegte in, die op een niet al te interessante manier wordt uitgewerkt. De andere kant ziet het als een briljante vormgeving van het mysterygenre. Beide kanten kan ik snappen, maar persoonlijk leun ik toch dichter tegen de eerste kant aan.

Ondanks dat de film audiovisueel erg knap wordt vormgegeven was het voor mij een moeilijke film om in te komen. Als de beelden intrigerend genoeg zijn is dat geen probleem, maar het stijltje van deze film ligt me niet zo. Alles komt haarscherp in beeld te staan en de kleuren mogen er zijn, maar je merkt er weinig van. Regisseur Pálfi besluit namelijk zijn camera zo dicht mogelijk tegen vrijwel alles aan te houden.

Door de vele close-ups krijg je als kijker niet veel mee van het beeld zelf. Ik vind het een erg nerveuse en vervelende manier van regisseren. Ik ben meer van het brede plaatje. Laat de mooie vlaktes in alle glorie lekker zien, in plaats van de kin van een hikkende man. De kansen laten ze op deze manier liggen, want de film kent zeker een aantal gave plaatjes.

Acteerwerk is moeilijk te beoordelen. Er wordt namelijk geen woord gesproken hier. Het verhaaltje is zeer dun, en je moet er zelf een beetje achter komen tot de finale aan. Het is een originele manier van mystery invullen, zonder twijfel, maar het is niet aan mij besteed. Ik zat de 75 minuten in pure verveling uit, en weinig scenes wisten me nog terug te trekken naar de film.

Ondanks dat Hukkle best goed vormgegeven is verder en redelijk origineel wordt ingericht is het gewoon geen film die overheen komt met mijn smaak. De regiestijl ligt me niet helemaal en wat de mensen daar in het dorpje dagelijks doen boeide me simpelweg niet. Deze film had waarschijnlijk beter gewerkt als kortfilm, en niet als een film die meer dan een uur duurt.