Flat Top (1952)

En maar weer eens verder met het oorlogslijstje dat dit keer deze Flat Top opleverde en ik kon zien op YouTube, en ik was best wel gecharmeerd van dit beeld waar ik altijd groot ontzag gehad heb voor de piloten van carriers waar men op de limiet van hun vliegbereik opereerde met een minimum kans tot terug mocht men in de eerste plaats de heen vlucht overleeft hebben of het bombardement met een hagelstorm van granaten en kogels om de oren. Voor wie daar een duidelijk beeld van zou willen hebben raad ik aflevering 23 Pacific uit de uitstekende documentaire serie The World At War aan.

Het verhaal is duidelijk rond Commander Collier die terug kijkt op zijn tijd gedurende de slag om de Stille Oceaan tegen de Japanners en het moet gezegd dat er verhaal en karakter technisch niet zo heel veel gedaan wordt en op een gegeven staat de auteur Sterling Hayden met zijn intonatie en uitstraling wel een beetje tegen, net alsof je naar John Wayne kijkt met die uitstraling waar slechts zijn woord en mening telt en hij alleen de dingen weet, iedereen en alles bijzaak is maar hij larger then life is, his word is the word of God, en zijn barse stugge uitstraling. Maar goed, dan is het met de slechte punten wel gedaan en hebben slechte punten soms ook weer een goede kant. Want waar een gebrek aan diepgang een minpunt zou zijn is het juist weer een pluspunt dat de film lekker straight to the point is.

Want wat is dit eigenlijk een goed beeld van het leven op een vliegdekschip in oorlogstijd waarvan er weliswaar veel archiefbeelden zijn gebruikt maar dit is in mijn beleving geen minpunt gezien de leeftijd van de film waar de middelen natuurlijk beperkt zijn. De drukte op het dek, het dek vol toestellen, het klaar maken en opstijgen, het geschut in actie tegen aanvallers, een waar arsenaal in actie wat dat betreft, reparaties aan het schip en dek na de vijandelijke aanval en natuurlijk de piloten zelf weer in de aanval, speurende, stervend en 'limping home' met een aangeschoten toestel. En wat mij verder erg aanspreekt is dat hier net als in Angels on Five die ik zondag nog zag een piloot stevig aangepakt wordt na het breken van de regels en protocollen. Geen gestunt zoals we Dick Best zien doen in Emmerich's Midway.

Dit alles maakt voor mij Flat Top tot een meer dan prima film met een goed beeld betreffende een strategisch wapen en doelwit als een carrier in de Tweede Wereldoorlog. Daarom wat mij betreft een prima voldoende.