Max Havelaar of De Koffieveilingen der Nederlandsche Handelsmaatschappij (1976)

Ik was natuurlijk wel bekend met de immense impact die Multatuli op onze vaderlandse geschiedenis had, maar dat heeft mij nooit gemotiveerd om het desbetreffende boek te gaan lezen. Deze filmbewerking uit '76 voelt als een toegankelijke manier om toch het verhaal mee te krijgen. Peter Faber speelt een sympathieke rol als de Max Havelaar die in de eerste helft over komt als een idealistische, moedige man. Op zijn reis naar Indonesie springt hij al in zee om z'n hondje te redden en eenmaal aan wal ontlokt hij binnen no time een duel om de eer. Maar gaandeweg het verhaal ontdekt hij hoe gevangen de inwoners van zijn regio zitten in een systeem dat hem boven de pet gaat. Hier weet Faber juist mooi de frustraties van onmacht en de woede van zijn karakter neer te zetten, tot aan een magnifieke eindscene die de politieke boodschap mooi invoelbaar maakt. De productie ziet er beeldschoon uit met z'n mooie locaties en de authentieke sfeer van het Indische land. Natuurlijk zie je er duidelijk aan af dat het een Nederlandse productie betreft aan de wat goedkoop aandoende speciale effecten. Ook had ik het gevoel dat ze iets meer uit de andere karakters hadden kunnen halen dan er nu gebeurd is. Als geheel is het echter een meer dan solide bewerking van een stuk vaderlandse geschiedenis, en dat mag ook wel eens benadrukt worden boven alle producties die buitenlandse geschiedenis vertellen.

Ronduit slechte film met ontzettend slecht acteerwerk. Ook de effecten zoals dat zwarte kind dat op het laatst in z'n buik word gestoken zijn lachwekkend slecht. Het is dat deze film een aardig beeld geeft van die tijd anders kreeg ie een vette onvoldoende.

2*