Het Gezin van Paemel (1986)

ellende ..., miserie..., nondedju! miljaarde!

één van de betere "Vlaamsche" boerenfilms.

Senne Rouffaer speelt een prachtige rol en de anderen moeten niet onderdoen ...

**** 4 op 5 **** Voila !

Ja, Tony! Zeker weten. Dit is het soort film dat ik als zevenjarige zag, niet wist waar het over ging. Als tiener lachte je ermee, want "wat een domme boerenfilm"! Als zeventienjarige zie je de film opnieuw en denk je "Tiens, nog zo dom niet"! En als tweeëntwintige jarige zie je pas de kracht van dit schitterende verhaal. Het heeft alles: immigratie, lust, generatieconflict, anarchie, socialisme, vriendschap, wraak, machtsmisbruik, humor, ...

Komt daarbij dat de schrijver van het toneelstuk waarop deze film gebaseerd is, Cyriel Buysse - héél dicht (7 km.) bij mijn deur schreef. En die Buysse, damn die gast kon wat schrijven. Ik heb wat gesnuffeld in de bibliotheek van mijn vader en tot de conclusie gekomen dat we al zijn werk in huis hebben. Joehoe! Ik weet al wat ik ga lezen volgend jaar!

Eigenlijk raar, als ik er nu over denk: de grootste boeken komen voort uit dat "bekrompen" provencialisme. Madame Bovary, Vaders en zonen.

We zijn nu welvarend, maar slechts honderd jaar terug was Vlaanderen één en al miserie. Klassenstrijd en armoede. Wat de Van Paemels doormaken maakten vele armen in die tijd mee. Buysses werken waren net zoals vele auteurs uit zijn tijd met socialisme doordrenkt. Voor de jongere generatie heette dit strijden voor een betere toekomst. Voor vader van Paemel betekende dit onheil, want voor hem was leven werken tot je erbij doodviel. Een goed gemaakt en soms pijnlijk drama met prima acteurs. Wel één die de realiteit van het gewone volk zonder franjes toont.