L'Outremangeur (2003)

Het gaat ex-Manchester United-ster Eric Cantona voor de wind in zijn tweede carrière als filmster. De Franse critici zijn lovend over zijn (hoofd)rol als (te) dikke detective in de speelfilm l'Outremangeur (De Veelvraat). Cantona - in het dagelijkse leven nog altijd maar 76 kilo - moest voor de rolprent maar liefst 158 kilogram wegen

TAAAHAHAHAHAHAHA! Wat was zijn salaris?

ik geloof dat ie uitbetaald werd in bigmacs

Die foto ziet er al wel leuk uit

coole foto ja! weet alleen niet of die film zo goed is, ze hebben er een soort moderne 'beauty and the beast' van gemaakt.

Wat zie ik ?? Nog geen maar 1 stem voor een film met king Eric Cantona als fattyfuck ?
Flopte trouwens genadeloos in FR zelf, maar nav het komende EK waar naar ik vrees die arrogante, vervelende lieden ver zullen komen- ik duim zelf voor Die Mannschaft- schoot de film me merkwaardig genoeg te binnen, merkwaardig want Cantona heeft nooit een Ek gespeeld( hij werd niet opgeroepen in 92 door Platini en ze vlogen er in de eerste ronde uit, hihi).
Enfin, zoals gezegd een bewerking van LBELB met Cantona als fattyfuck monster en Braki als de blijkbaar schone, die vooral-duh- opvalt door het fysiek van Cantona, zoals u dat ziet op de poster. Of hij echt 80 kg aankwam lijkt me stug en iig medisch niet verantwoord, zal wel merendeels een kwestie van ffx zijn maar niet geheel.
We krijgen dus een misdaadverhaaltje meets komedie meets melodrama meets sprookje voorgeschoteld dat vooral memorabel is door de vreetscenes-ik moet nu weer lachen- van Cantona die in het holst van de nacht zijn koelkast leegplundert en op het bureau altijd de nodige repen snickers binnen handbereik heeft. Grappig zijn ook de vele scènes waarin hij de trappen van Marseille poogt te bestijgen, onbedoeld hilarisch waren zijn stervende zwaan scènes.
Misschien of wel zeker geen groot acteur, maar met zijn mompelende accent wel adequaat als Marseillaanse flik.
Het beauty and the beast gegeven komt in de tweede helft aan de orde waarin moordverdachte Brakni verplicht ieder avond een hapje-of honderd hapjes- moet schransen met het vreetmonster, en dit moet zij omdat hij denkt dat ze ut gedaan heeft, maar misschien wel ten onrechte..
Dit alles wordt onderbroken door flashbacks waarin we leren dat de held zijn vraatzucht heeft ontwikkeld agv een jeugdtrauma. Ik zie het verband niet tussen een jeudtrauma en jezelf volproppen als het eerste het beste wilde zwijn, maar zoals gekend heeft onze corpulente medemens altijd wel een smoesje klaar om zijn verslaving te rechtvaardigen.
Het slot is van een melodrama dat Hollywood nog over the top zou vinden..hoewel:
Zoals gekend zijn Brakni en Cantona na deze film verliefd-verloofd-getrouwd.

De vreet-scenes zijn het hoogtepunt van de film. Lekkere wegkijker, maar verder ook geen hoogvlieger.

Geen notie ervan dat Cantona ook acteerde, zelfs niet onverdienstelijk, prima wegkijker die zeker niet verveeld.