Crossing Point (2016)

Lekkere vlotte actie/thriller met aardig acteerwerk.

Geen topper maar toch een film die niet vervelend is om te kijken.

“Crossing point” is zo’n soort actiethriller waar je er vroeger tientallen van kon huren bij de lokale videotheek. Niet bijster origineel en zeker geen grensverleggende film. Eigenlijk kan je deze gerust plaatsen onder de categorie “Hebben we dat niet al eens eerder gezien?”. Het kan zeker niet tippen aan pakweg “Sicario” dat zich ook afspeelde onder de brandende Mexicaanse zon. En toch was het geen slechte film die het meer moest hebben van de zenuwslopende wedren van Michael (Shawn Lock) terwijl hij zijn weg zoekt naar de Mexicaanse grens. Verwacht je aan de gekende ingrediënten die meestal in zulke Mexicaanse drugsverhalen voorkomen. Een Mexicaanse schoonheid, lelijke en meedogenloze leden van een drugsbende en hulpvaardige plaatselijke bendes.

Het basisverhaal is eigenlijk niet veel speciaals. Michael en Olivia (Maria Gabriela de Faria) genieten van een ontspannende vakantie in Tijuana samen met twee vrienden en spenderen er hun tijd met surfen en fuiven. Totdat Olivia ineens uit het hotel verdwijnt en Michael opgezadeld wordt met vier ingepakte pakketjes met cocaïne die hij binnen de 12 uur over de grens moet zien te krijgen, wil hij zijn vriendin nog levend terugzien. Wat volgt is een wedloop tegen de klok waarbij hij een confrontatie met een lokale bende aangaat en de hulp inroept van de lokale misdadiger Pedro (Tom Sizemore). En daarbovenop is er nog de resolute politie-inspecteur Jesus ( Jacob Vargas) die vastberaden is om een politiezaak over verdwijnende jonge toeristen op te lossen.

Inderdaad, niks nieuws dus en zelfs de wending die het verhaal neemt , is niet echt verrassend te noemen. Maar toch wist deze low-budget indie actiefilm me te boeien. Daarbij speelde Shawn Lock op een overtuigende manier de wanhopige vriend. Alhoewel ik de transformatie van aantrekkelijk, coole, surfende vriend naar een zich uiterst behendig verdedigende actiefiguur (die zonder verpinken een wapen kan hanteren) toch een beetje overdreven vond. De minst overtuigende rollen waren die van Gabriela de Faria, een rol die eigenlijk alleen diende om haar onweerstaanbare schoonheid te etaleren (met een stomende douchescene als surplus, alhoewel het strategisch werd gefilmd) en de twee losbollen die de kliek vervolledigde. Gelukkig was hun bijdrage redelijk beperkt want dit was niet bepaald een voorbeeld van goed acteren. Rudy Youngblood was vreeswekkend als het meesterbrein Mateo hoewel het soms wel eens geforceerd overkwam . En ditmaal vond ik het spijtig dat Tom Sizemore zijn bijdrage beperkt werd tot het kortstondig optreden als de lokale misdadiger. In tegenstelling tot zijn rol in “Weaponized” was het hier toch aanvaardbaar. Maar diegene die het meest charismatisch en overtuigend overkwam was Vargas.

Al bij al een niet zo slechte actiefilm die ondanks zijn beperkt budget er in slaagde om een mix te maken van professioneel uitziend beeldmateriaal, bijpassende muziek en niet zo slecht acterende hoofdrolspelers. De actie is niet overdreven maar het tempo is zinderend hoog. Na het zien van enkele misdaadfilms die zich afspelen in deze contreien, heb ik me voorgenomen om Mexico als vakantieoord wijselijk links te laten liggen.

2,5*

Aardig tussendoortje.