I Tartassati (1959)

Louis de Funès en het fiscaal advies

Met Fripouillard et Compagnie ben ik ondertussen alweer aan de 4e film van mijn tweede (ondertussen is er ook al een derde) Louis de Funès box gekomen. De films die hierin zitten variëren van geweldig tot minder geweldig maar tot nu toe alleen nog maar een voldoende moeten uitdelen aan het slotstuk van de Fantômas trilogie. Ik hoopte gisteravond dan ook dat het alleen maar bij die film zou blijven maar dit is toch ook niet al te schitterend.

Vooral omdat het verhaal op zich te weinig om handen heeft om de speelduur van zo'n 100 minuten te blijven boeien. Het proberen om te kopen van de belastinginspecteur en de kluchten er rond hebben nochtans wel hun charme maar tegen het einde toe heb je het echt wel gezien. Vooral omdat de rol van sjoemelaar en fiscaal adviseur, Ettore, minder en minder aan bod komt. Ondertussen wordt er nog wel geprobeerd om wat vaart in het verhaal te brengen door er nog een verboden relatie in te verwerken maar het voelt allemaal wat aan als vijgen na Pasen. Jammer eigenlijk want het eerste deel van de film was nochtans wel erg veelbelovend. Vreemd trouwens dat de film in Italië gesitueerd is maar dat iedereen er wel Frans spreekt.. Dat was in Taxi, Roulotte et Corrida van een jaar geleden ook wel (alleen was het daar Spanje en niet Italië) maar toen waren het nog Franse toeristen dus stoorde het me niet hard.

Ik kan trouwens toch echt niet de enige zijn die bij de introductie van Aldo Fabrizi als de inspecteur Topponi direct aan Jabba the Hut uit Star Wars moest denken? Lijkt er echt als twee druppels water op. Wel een goede acteur trouwens die de frustratie rondom de omkopingen vermakelijk weet te brengen. Toto is schijnbaar de ster van de film (wordt ook overal als eerste gecrediteerd) maar voor mij is hij een volslagen onbekende. Dat neemt gelukkig niet weg dat hij de rol van Pezzella wel vermakelijk weet te brengen. Hij heeft een geslaagde wisselwerking met Fabrizi en het zorgt voor een paar leuke scènes. Degene waar ik de film speciaal voor keek was Louis de Funès natuurlijk en dit soort louche rollen gaan hem wel erg goed af. Liegen, bedriegen en ondertussen nog andermans geld in zijn eigen zak steken, de Funès brengt het perfect. Jammer genoeg gaat het hier nog maar om een kleinere bijrol en verdwijnt hij halverwege uit de film om nog maar eens sporadisch op te duiken. Erg jammer in ieder geval.

Een handvol glimlachmomenten maar nergens iets memorabels zoals bijvoorbeeld het recept voor de aardappelpuree in Le Grand Restaurant en dat mis je toch overduidelijk. Nu heb je een film die eens leuk is om gezien te hebben maar die je na twee dagen alweer compleet bent vergeten. Het is dan volgens mij ook door de aanwezigheid van de Funès dat dit nog überhaupt op DVD is verschenen.

3*

Hiervan bestaat een Franse en een Italiaanse versie die een minuut of tien schelen (zo ontbreekt in de Italiaanse versie de gevangenissequentie). Ik heb de Franse versie bekeken en dat was een prettige komedie. De drie hoofdrollen doen het prima, en toch ging voor mij de leukheidsfactor telkens omhoog als Louis de Funès op de proppen kwam. Dat talent komt dan toch naar boven ook in films waarin hij minder allesoverheersend aanwezig is.