Theo en Thea en de Ontmaskering van het Tenenkaasimperium (1989)

Theo en Thea zijn jeugdsentiment.

Ik vind de lage beoordelingen zeer overdreven. Als je er niet van houdt, okay, maar de film is echt zo slecht niet.

2.48 gemiddeld Tjonge had toch wat meer respect verwacht voor deze heerlijke hollandse Uberpulp. Van mij krijgt ie gewoon 3.5* "slaap... kindje slaap"

Het blijft toch een verschil tussen Nederlandse en Vlaamse films. Ik heb als kind de reeks vroeger wel een paar keer gezien op Villa Achterwerk (de Vlaamse Ketnet bestond toen nog niet en Nickelodeon al helemaal niet). Echt wild was ik nooit van de humor van Theo en Thea. Een beetje plat imo en leuk voor kinderen. Maar met groter te worden werken de grappen al lang niet meer. Deze film dus ook totaal niet. Voor Nederlanders misschien een brok nostalgie en leuk om de verwijzingen en parodieën die er in zitten te ontleden, maar als Vlaming kan ik hier echt niet van genieten. Hier moet je wel voor zijn.

Mwaa, viel best wel tegen van wat ik ervan verwacht heb. De humor dat word in de loop van tijd best oppervlakkig. Wel was die Jazzclub scene een uitschieter maar voor de rest voelde het helaas wat aan als los zand. Wel waren Arjan Ederveen en Tosca Nitterink goed bezig, maar toch had het humor niet zo kinderachtig gehoeven. Vele decors waren ook best wel saai.

Was helaas niet wat ik ervan verwacht had. 2,5*

De humor is benedenmaats. Ondanks dat was het destijds toch wel lachen en brullen. Nu natuurlijk een stuk minder. Het is ook geen film die ik graag zou willen bemachtigen, of dat ik denk dit wil ik weer eens zien! Maar het heeft wel wat leuks. Er bestaan ergere komedies in Nederland. Dus ik geef het toch een 3,0.

Geslaagde herziening na ruim 20 jaar.

Van te voren is het altijd maar afwachten of iets dat je leuk vond in je jeugd, nog steeds komisch kan zijn. Bij Theo & Thea is het antwoord volmondig: Ja! Ook de typetjes die Arjan Ederveen en Tosca Niterink naast Theo en Thea neerzetten (Professor Zuurbekje, Ans Aarsema, Bea Hofman etc.) blijven gewoon briljant.

De film zelf komt ietwat moeizaam op gang, met het amateurtoneel in het museum, maar als Marco Bakker ten tonele verschijnt komt de humor echt op gang. Met name de scene in het jazzcafé ("Schaap-ie-doe-aen") en de scene in het appartement ("Dat is je warme bakkertje") springen er bovenuit. Daarna zakt het weer wat in, tot de helden in het kasteel van Adèle Bloemendaal terechtkomen. Ook hier weer volop absurdistische humor (Apenkont gevuld met gember, Teennagelkaas etc.).

De decors zien er kleurrijk en vaak bewust nep uit, maar dat past bij een banale film als Theo & Thea. Het einde sleept wat aan met het Sneeuwwitje toneelstuk, maar het bezoek aan Beatrix ("Ik wou dat ik zulke lieve kinderen had") maakt veel goed. Geweldige film die je denk ik alleen kan waarderen als je ook iets van de serie in je jeugd hebt gezien. Anders links laten liggen.

4**** blijven staan.

Vond em in ieder geval veel leuker dan toen ik em als kind in de bios zag vroeger. Want toen ontging de meeste humor me volkomen. Er had een en ander behoorlijk ingekort kunnen worden hier en daar, maar ach, het is te vergeven. Er zijn genoeg hilarische momenten in de film die het goed maken. 3*

De volwassen kinderen met de brilletjes en de hazentanden Theo [Arjan Ederveen] en Thea [Tosca Niterink] maakten deze speelfilm op het toppunt van hun roem. Wie niet bekend is met de serie zal aanvankelijk moeite hebben om te wennen aan de eigenzinnige stijl die deze film trouw volgt. Theo en Thea zijn bezig met de opnames van hun bewerking van Sneeuwwitje en de 7 Dwergen waarin ze zelf alle rollen spelen, behalve die van de Prins die gespeeld moet worden door Gerard Joling. Wanneer die op het laatste moment afzegt komt het hele project in gevaar. Gelukkig stuiten Theo en Thea op televisie op de ideale vervanger: de beroemde bariton Marco Bakker, die zichzelf op voortreffelijke wijze op de hak neemt. Die weten ze weliswaar te strikken, maar Marco blijkt de spil te zijn in een complot van de boosaardige Brigitta Berger [Adèle Bloemendaal, eveneens uitstekend]. Niet-ingewijden weten na de openingsscène meteen waar ze aan toe zijn. Goedkope sets en decors, kinderachtige grappen en bizarre wendingen alom, maar dat is precies wat Theo en Thea zo vertederend maakt. “Kinderlijke onschuld wint altijd!”, aldus Theo. Een mooie gedachte, ook al blijkt een speelfilm toch iets te lang voor deze formule.

Veel negatieve reacties lees ik hierboven. Dit is wel echt een love it or hate it film. Voor kinderen uit een VPRO nest hilarisch. Voor volwassenen wat minder, maar er is nog genoeg om over te glimlachen. Hoe dan ook is het redelijk uniek; ik ken geen buitenlandse kinderfilms die dit soort absurdisme laat zien.