Any Way the Wind Blows (2003)

Barman doet het weer, en dit is zowaar een alleraardigste film. Plot en structuur zijn ver te zoeken, maar als één grote sfeerschets kan de film al tellen. Bovendien bewijst Barman over een bijzonder goed gevoel voor timing en opbouw te beschikken, en doorspekt hij zijn film met geweldige muziek, niet alleen van dEUS en Magnus.

Wat meer inhoud had soms wel gemogen, en die verhaallijn met de staaltjes builenpest had wel wat beter afgelijnd kunnen worden.. Storend of vervelend wordt het echter nooit. Alleen jammer dat de dialogen soms moeilijk te verstaan waren, een goede kennis van het Antwerpse dialect is dus wel vereist.

Het enige wat ik niet zo geslaagd vond waren de segmenten met Windman, maar de liefhebbers van moderne dans zullen me hierin waarschijnlijk ongelijk geven.

Verder is Barman's debuut een uiterst verdienstelijke film, zowaar een frisse wind in het anders zo magere Vlaamse filmlandschap.

Een welverdiende 4 sterren.

Ik vond het bijna sketch-matig af en toe dus ik heb best gelachen. De film als geheel kon me weinig boeien. Barman kiest voor gimmicks die steeds terug komen zoals bijv. de jongen die van kiss houdt, de jongen die over niks anders dan over de jaren 80 kan praten, het constante geloer naar de overkant van Walter (wat is daar nu de betekenis van?) etc.
Het feest vond ik ook veels te lang, en dat terwijl ik erg van feestjes houd
Wel intrigerend vond ik dat die ruimte waar dat feestje in plaatsvond echt hartstikke klein was. Wat een hel moet dat geweest met filmen zeg.
Met het dansen is dat wel grappig bijvoorbeeld. Je moet niet claustrofobisch zijn voor deze film.
Voor de rest zaten er prachtige shots in.
Het had wel een half uurtje minder gekund. Er wordt zo in geluld de godganse tijd. 3 *

Film keek heerlijk weg door de lekkere muziek en de mooie scenes, maar het gebrek aan goed uitgewerkte karakters staat een echt hoge waardering voor mij toch in de weg.

Zeer sterke film van Tom Barman die hiermee bewijst dat hij niet alleen muziek kan maken. Trouwens leuk om te zien deze film want hij is m'n thuishaven Antwerpen gemaakt. Allemaal bekende plaatsen met andere woorden.

Een film van Tom Barman wil ik als Deus-liefhebber sowieso wel zien, maar toen ik Tom Barman in 2003 de film hoorde uitleggen al helemaal. Hij zei iets in de geest van "Stel je loopt door de stad en je vangt flarden van gesprekken op, zo zit mijn film ook in elkaar. je vangt flarden van de levens van de personen." Dat intrigeerde me meteen. Toch heeft het allemaal wat langer geduurd dan ik verwachte voor ik de film zag.

Ik heb me geen moment gestoord aan het ontbreken van een duidelijke lijn of slot. Juist de flarden leven hoorden bij deze film, die vooral op sfeer dreef. Erg mooi was ook dat de film constant balanceerde tussen alledaags en absurd. Any Way the Wind Blows zit ook boordevol humor. Lang geleden dat ik zoveel prachtige, grappige dialogen heb gehoord in een film. De soudtrack is heerlijk en past bij het zomerse stadssfeertje en de beelden sluiten daar heel vaak prachtig op aan.

Sommige mensen lopen blijkbaar over van het talent. Barman is daar een van. Als de nieuwe Deus-plaat uit is en ze wat getourd hebben hoop ik dat hij snel aan zijn tweede film begint.

Dikke 4.0*, bijna nog meer.

Moest hem nog even zien, voor Zomergasten vanavond. Gelukkig kwam ie gister binnen...

Enkele geweldige scènes (de windman scène in het begin en de prachtige scène (die veel te kort duurt),waar hij over het water staart; de scène waar de ene jongen posters plakt en daarna door de politie achterna gezeten wordt, terwijl z'n vriend een mooi meisje aan het versieren is en ook de dansscène op het feest was geweldig, wederom door de goeie muziek...), heb de film niet op slechte muziek kunnen betrappen (bij zo'n regisseur mag dat ook niet...), maar helaas is niet elk verhaal even boeiend.

Die ondertiteling was inderdaad zeer handig, ook omdat van elk nummer dat werd gedraaid netjes de titel + artiest even in beeld kwam .

Geweldige film verder. De tijd vliegt voorbij. De (dans)scènes begeleid door muziek steken er duidelijk bovenuit, maar ook de dialogen over slakommen, kakken enzovoorts zijn echt hilarisch . Dat accent van die twee gastjes is zo aanstekelijk.

Helaas vond ik toch niet elk verhaal even boeiend, en vooral in de tussen de hoogtepunten liggende scènes is dat duidelijk merkbaar. Hoewel het dan misschien geen hoogtepunten waren geweest, maar toch. Die ouwe bok, en dat oeverloze gezeur over dat vriendje, mwoah, ik had wel zonder gekund.

4,5*. Was de film nog iets verder uit de bocht gegaan, dwz nog minder moeite om de plots uit de doeken te doen en meer van die geweldige chille scènes met muziek, dan had hij misschien meteen al op 5* gestaan.

(Magnus = Tom Barman)

Film met een aangename sfeer en karakters, maar kan niet altijd de aandacht vast houden. 3,5*

In het kader van "tovenaars hebben altijd gelijk": 4,5*. En dan ben ik misschien zelfs nog te zuinig. Wát een schitterende, innemende, prachtig op de muziek golvende film. Barman was in muzikaal opzicht al een held, maar het kunstje dat hij hier in zijn debuut(!)film flikt getuigt van een ontzagwekkend talent. Zeg me niet dat hij ook verantwoordelijk was voor de choreografie, want dan val ik gelijk in blinde adoratie op mijn knieën. Die 'pinguinscène' aan het eind was, in al zijn bizarheid, één van de meest geweldige eindscènes die ik sinds lange tijd gezien heb. Iedereen had natuurlijk Barman himself wel herkend he? Maar de film zit verder zo barstensvol met geweldige taferelen dat de >2 uur inderdaad voorbijgevlogen zijn voordat je er erg in hebt. Waarachtig mooi.

Tja, ik had dus geen ondertiteling en heb dus 50% van de dialogen niet kunnen volgen (en ik ben van onder de rivieren ).

Hier nog zo een. Sint Andries MC's (ook uit Antwerpen) kan ik dan wel weer verstaan dus hier moeten ze wel met een erg dik accent spreken allemaal. Deze film zal binnenkort ook wel op Ned 3 komen met ondertiteling dus dan kijk ik hem nog wel een keer. Dat is namelijk geen straf .

Een sluitend plot heeft de film absoluut niet maar dat maakt dus niet uit als het geheel zo swingend, grappig, mooi geschoten en origineel is. En ook nog goede muziek, al is het natuurlijk onvergeeflijk dat Barman Roots Manuva alleen laat horen op een autoradio! Iedereen weet toch dat je Witness (1 Hope) keihard moet draaien! Maar goed, klein minpuntje .

Leuk trouwens ook, dat vleugje surrealisme.

4*

Manneke, manneke, dat zo iets moois nog uit Belgie mag komen.
Wat Tom Barman hier verwezenlijkt, is nog nooit gedaan in Belgie, denk ik. Hij maakt zo'n fijn filmpje, en het is allemaal zo ontzettend cool.
Alles aan deze film klopt. Ik hoor hier wel sommigen zeggen dat de personages niet goed uitgediept zijn, maar dat vind ik ook totaal niet de bedoeling van dit soort film.
Ik vond het alleszins helemaal niet storend en heb me kostelijk vermaakt.

De muziek is natuurlijk ook een belangrijke factor in de film, en die tilt deze film wel tot een nog hoger niveau dan hij al was. Ik ben namelijk toch wel een klein beetje een Barman-fan en genoot dus met volle teugen van de prachtige soundtrack.

Dan nu over de film zelf: Hij komt al zeer leuk in gang met de geniale Windman en de film blijft echt boeien.
Vooral het hele feestje is geniaal met als hoogtepunten:


-de jaren 80-discussie
-de scene in de keuken met de mislukte schrijver
en natuurlijk de geniale eindscene van het hele feestje, met vooral ook het zeer leuke dansje


Voor de rest vond ik ook het personage van Frank Focketyn zeer leuk, en ook het dialect vond ik zeer leuk.

Nee, geen slecht woord over deze film.
Het blijft wel op een 4* steken, want het bleef allemaal natuurlijk wel wat oppervlakkig, maar als hij verder was gegaan en de personages meer had uitgediept, dan was hij waarschijnlijk veel lager geëindigd in mijn score.

Kortom:4* voor een zéér fijne film.

De Windman .

Erg leuk, fris filmpje dat in feite alleen om de sfeer draait, heel fragmentarisch. Niks mis mee, maar ik moet 'm nog eens bekijken als ik in een flinke chill-bui ben, dan valt het allemaal wat beter.

Voor nu 3,5 vanwege de toch pakkende sfeer, het prima feestje, die dude die ruzie maakt met die baby en wat ander grappig gedoe.

Hoe cool ben je trouwens als je Young MC in je soundtrack stopt .

Schoenmaker blijf bij je leest.

Wat een hoop leegheid toch, deze Vlaamse film.

Op een bepaalde manier is het allemaal nog wel betrekkelijk leuk om naar te kijken, al is het maar omwille van de overload aan goede Vlaamse acteurs die in een atypische rol ten tonele verschijnen. Maar na twee uur film blijf je achter met een hoop "niets". Barman slaagt er zelfs niet in om ook maar enkele vragen bij de kijker op te roepen over het net geziene. Een algemeen gevoel van ergernis, verontwaardiging en het piekeren over twee verloren uren die gemakkelijk opgevuld konden worden met een gezellig namiddagje bloemschikken, dat was zowat het enige waar ik aan dacht terwijl dit gedrocht met pseudo-symboliek me met tergend veel moeite naar de eindgeneriek sleepte.

Na twee maanden geleden een paar dagen in Antwerpen te zijn geweest, leek het me een leuk idee om deze film eens te kijken. Er vielen met meteen twee dingen op:

-ik heb geen enkel gesprek met een echte Antwerpenaar gevoerd (lang leve de ondertitels)

-Ondanks mijn korte verblijf, voelde de film al heel vertrouwelijk en Antwerps aan.

En dat tweede punt geeft al aan hoe goed deze film is. De ongelofelijk portie Antwerpen die je te zien krijgt, zonder dat dit het verhaal verder in de weg loopt. De constructie van de film is namelijk geniaal. Het is een heel goed idee om acht personages die je al driekwartier volgt, dan samen te laten komen. In feite ken jij die mensen dan al beter, dan dat zij elkaar kennen en dat maakt hun nachtelijke gedragingen des te interessanter.

Eerst vond ik het jammer dat de film hierna nog doorging, maar het is echt boeiend om te zien hoe mensen de volgende dag weer verder gaan waar ze gebleven zijn en wat voor invloed zo'n feest op hun beslissingen heeft gehad en welke gevolgen dit had.

Topfilm, die een dikke vier sterren krijgt.

A, ja pagina 888 fijn dat ik dat nu lees

Blijft toch raar dat ze op de belg het keurige ABN van Baantjer wel ondertitelen en ons Nederlandse kijkers met dat plat Antwerps maar aan het lot overlaten. Nu woon ik nog geen 10km van de Belgische grens en heb ik nonkels en tantes genoeg die zich tot onze zuiderburen mogen rekenen, dus ik ben wel wat gewend maar van dit dialect kon ik soms echt werkelijk geen kaas maken.

En dat is wel wat jammer... Want ik vond de film an sich al vrij onevenwichtig overkomen, het missen en niet altijd goed begrijpen van een aantal dialogen maakt de kijkervaring er niet beter op.

Any Way the Wind Blows voelt nog het meest aan als een verzameling losstaande sketches, waarvan sommige zonder meer zeer sterk waren maar met zeker een groter aantal die ik zeer matig vond, en die niet veel meer om het lijf hadden dan rare interessantdoenerij zonder nu werkelijk iets te zeggen te hebben.

Het sfeertje in de film is helemaal nog niet zo onaardig maar een aantal vreemde vogels vond ik net wat te bedacht en ander figuren vervielen mij wat te veel in typetjes (die jongens met die jaren '80 fetisj bv). Daarbij duurt het me allemaal ook nog eens veel te lang waardoor de film soms wat stroperig verloopt, vooral op het einde werd het erg zwaar om de ogen open te houden en om geconcentreerd te blijven.

Enkele mooie scènes maar vooral een gevoel van "waar heb ik nu eigenlijk 2 uur lang naar zitten kijken" overheerst bij mij. Ik sluit me bij de groep aan die Tom Barman liever muziek horen maken.

2.5*

Alleraardigste film van Tom Barman. Een aantal karakters en scenes konden mij zeer zeker boeien. Helaas was dat niet de gehele film. Het grote aantal karakters leek op bepaalde momenten teveel, en ook konden niet alle karakters volledig overtuigen.

Wat een pracht productie! Wat kan ik genieten als een film op deze wijze gemonteerd wordt, zomerachtig filters, fijne briesjes, snelle montage en niet te vergeten een zeer toepasselijke soundtrack die echt geweldig is! De soundtrack moet snel gescoort worden.

(Iemand die hem toevallig kwijt wil?)

De film begint wat verwarrend, wat wil je ook met al die verhaallijnen.

Maar dat geeft niets want je kunt gewoon lekker de sfeer opsnuiven en genieten van alles wat ik daarnet opnoemde.

Ik was wel bang of de 120 min. mij gekluisterd aan de buis kon houden met al die persoonsverwikkelingen en perikelen die soms nergens toe leiden.

Een heerlijke film is meestal te kort en daarom was het jammer dat de film alweer was afgelopen. Toch lijkt me dit een film die je zo effe op kunt zetten, af en toe een blik erop werpen en dan weer een appel eten of zoiets dergelijks.

Kortom zet een zonnepet op, smeer je in en trek je slippers aan.

Zet daarbij 2 ramen tegenoverelkaar wijd open en je waant je in het o zo gezellige Antwerpen!

Een dikke 4* voor het vermaak en plezier!

Buiten was het een van die spaarzame dagen in Nederland dat het kwik zich rond de 30 graden celcius begaf. Tijd om na 2 jaar van afwezigheid eindelijk weer eens Any Way the Wind Blows in mijn dvd - speler te droppen.

De film bleef moeiteloos overeind en deed er zelfs een schepje bovenop. De ongecompliceerde gesprekken tussen 2 mijmerende vriendinnen, de gebruiken van een jongeman die de godganse dag aan lijkt te kondigen dat hij een ' kakske ' gaat doen omdat het van thuis uit nou eenmaal gebruikelijk was om dit aan te kondigen, de zinloze discussie die een muziekfanaat van de oude stempel voert tegen fans van elektronische muziek, de vraag; waar mensen nou toch gelukkig van worden? die de revue passeert in de supermarkt.....Stuk voor stuk zinloze maar sappige wetenswaardigheden/gesprekken die zonder al te diepgaande cq eeuwigdurende gesprekken veel zeggen over enkele inwoners van Antwerpen.

De problemen van alledag worden luchtig in beeld gebracht dankzij de vrolijke muziek en de afwisselende beelden waarin dialogen af en toe worden onderbroken door achtervolgingen of een indrukwekkende solo van een aantrekkelijke vrouw, waarbij iedereen het nakijken heeft. Uiteindelijk spat de film pas echt uit elkaar als het feest zijn intrede doet, Barman laat hierbij zien dat hij een uitstekend gevoel voor ritme en de waan van die ene dag in Vlaanderen heeft. Rustig wordt er opgebouwd naar steeds explosievere, dansbaardere muziek.

Ondanks alle problemen staan de neuzen van de Antwerpenaren voor een keer dezelfde kant op gericht tijdens dat dansje, wat je pas later te zien krijgt. Pure filmmagie. Klassefilm met een stijlvolle optiteling, levensechte, boeiende en kleurrijke personages ondersteund door muziek die dat ' zomerse gevoel aanwakkert '.

Ondanks dat Antwerpen mij als stad flink tegenviel na een bezoek, is de sfeerimpressie die je hier krijgt ongekend amusant. Vandaar dat hij het hoogste podium mag betreden en voorzichtig mijn top 10 binnensluipt. 5*

Een vrijdag in Juni. De Windman. Kunst. Patse. Sycofant. Politie. Kakken. Plakken. Mechanische muziek. Film. Een dood paard. Italiaans gezang. Jazz.. Chocopot. Literatuur. Zomer. Lekker weertje. Chillen. Babbelen. Rodelen. Ongesystematiseerd familie. krankzinnige personages. Kofi Annan. Terrasjes. Diefstal. Poolen. Ruzie. Een blinde met visie. Feest. Pillen. Drank. Sigaretten. coke. Joint. Mooie dames. Young MC. seksen. Love after Love, Life after Life. Filosofie en '80. Plezant. Aandoenlijk. Lief. Stelletje losers. Acte de présence. Wind door de haren. Humoristisch. Excentriek. Waanzinnig. Opwindend. Apart. Briljant. Geniaal. Monumentaal. Sfeervol. Waarneembaar of.....alternatieve titel: Any Way the Wind Blows.

Bij vlagen geweldige film,

Camerawerk is erg goed, in combinatie met de muziek enkele fantastische scènes (Firmin die zijn secretaresse achtervolgt,het hele feest). De muziek is erg goed, ook voldoende afwisseling.

De sfeer is erg fris en luchtig met geweldige personages ( de mislukte schrijver, de Kiss-fan, de twee Gentse plakkers, de blinde met een visie ), het acteerwerk is ook erg goed.

De humor is erg geslaagd, erg droog (de frisbee, het dode paard, een "kakske" doen ) maar nergens overdreven. Barman zorgt overal voor de perfecte mix.

Het enige minpunt is dat de film vrij fragmentarisch is en daardoor sommige scènes met minder interessante personages de sfeer een beetje breekt.

Dikke 4* en hopelijk gaat Barman weer snel een nieuwe film maken

Fijne film met een heerlijk sfeertje.

De hele film door is er een heerlijke zomerse en warme sfeer in de film aanwezig, die je even doet vergeten dat het nu nog vrij koud is buiten.Leuke verhalen en leuke personages nemen je mee op deze mooie dag in hun dagelijkse en niet dagelijkse bezigheden.Helaas wist de film niet altijd te boeien en was het vooral op het feestje even doorbijten voor mij.De momenten voor en na het feestje zijn allen geweldig ondersteund door een hele goede soundtrack.De humor was ook zeker genietbaar en ik kon er best wel om lachen.Het accent is ook heerlijk om aan te horen, al had ik er zonder ondertiteling niet veel van begrepen waarschijnlijk.Ik heb erg genoten van deze film.

3.5*

Een paar jaar terug heb ik deze ooit is gezien en heb ik er mij redelijk hard aan liggen ergeren. Dit kwam onder andere door zijn statuut als dé alternatieve film, Barmans sterrenallure en een persoonlijke dwangmatige nood aan logische verhaallijnen. Nu, met een geëvolueerde/nieuwe kijk op film, sta ik vol lof ten opzichte van Any Way the Wind Blows. Ik blijf Barman een omhooggevallen stuk stront vinden, maar dit heb ik ondertussen weten los te koppelen van deze geweldige film. Mijn aversie heeft als het ware plaats geruimd voor een lofzang.

Het 'verhaal' is gesitueerd in het koninkrijk Antwerpen, waar we het alledaagse leven van een tiental zeer uiteenlopende figuren volgen. Een soort van 'Man bijt Hond'-toestanden dus, inclusief absurde situaties. Maar Barman doet meer, veel meer. De gehele prent baadt in een zwoele zomerse sfeer, waarin vooral de muziek een cruciale rol speelt. Je zou het hem niet meegeven, maar Barman heeft muzikale feeling. Een ander hoogtepunt van de film is het volledige gebrek hieraan. Geen enkele verhaallijn wordt afgewerkt, want hier draait het uiteindelijk ook helemaal niet om: Any Way the Wind Blows is een sfeerimpressie van een willekeurige dag in een willekeurige stad en volgt hierin willekeurige mensen. Niet meer, niet minder! Hoe simpel kan een film wel niet zijn?

4.5*

[offtopic] Ergens in de film (wanneer de auto gestolen wordt) komt de 'ijzerbrug' aan de Rooseveltplaats voor, ik dacht dat mijn hart brak. Ik blijf het ontzettend jammer vinden dat ze die hebben weggehaald. [/offtopic]

Erg moeilijk om een film als deze goed te beschrijven. De hele film wordt de kijker in een sneltreinvaart op frisse dialogen, muziek en briesjes getrakteerd. De personages waren stuk voor stuk hilarisch en de onderlinge relaties met het geroddel vandien zorgden er mede voor de ik me geen moment heb kunnen vervelen.

Scene's op straat zijn erg zonnig en gezellig, en als het feest begint en iedereen elkaar tegenkomt begint de pret helemaal. Stomme dansjes en bijna iedereen onder invloed.

Soundtrack is het grootste pluspunt van de hele film, een van de beste tot nu toe dit jaar. Erg leuk zijn de momenten wanneer de Kiss-fan voorbij komt en er een opmerking over maakt.

3,0* zijn meer dan verdient. Deze film gaat vaker bekeken worden!

Coolste film die ik ooit heb gezien.

Als geen ander weet Tom Barman hier de heerlijke sfeer van een zomerdag in de stad op de kijker over te brengen. Van het wakker worden tot het gaan slapen na een feestje, alles is puntgaaf in beeld gebracht.

Een film over mensen die kijken naar mensen die kijken naar mensen en dat levert treffende en vaak leuke observaties op. De humor is nergens hilarisch maar gewoon amusant. AWTWB is dan ook geen komedie pur sang maar veeleer een sfeerschets van een zwoele vrijdag met grappige personages waar vaak een hoek af is.

Visueel is Barmans debuut zeer sterk, maar het is vooral de combinatie tussen beeld en muziek die ik hier onovertroffen vind. Zo zijn er tal van magistrale scènes waarin beiden op hemelse wijze worden vermengd: de walk-the-boulevard van Firmins secretaresse van extra cool voorzien door Max Berlins Elle Et Moi, Regular John van QOTSA dat de fratsen van Felix en Frederique onder stoom brengt, de autorit ondergedompeld in een broeierige en duistere sfeer dankzij het fenomenale Assault On Magnus, de stad die op zaterdagochtend op jazzy wijze wakker wordt, en zo kan je nog een pak momenten opnoemen. Onwaarschijnlijk verfrissend.

Daardoor is Any Way The Wind Blows ook een prent die ik als geen ander kan blijven herzien: 't is zo fijn meegaan in Barmans zwoele bries, het wakkert een geweldig "zomers" gevoel in me aan.

Zonder enige twijfel mijn nummer één.

ja kijk, er waait weer een lekker windje door het filmaanbod heen met de komst van Any Way The Wind blows.

lame comments aside:

de film straalt een heerlijk zomers fris sfeertje uit. je word gewoon meegevoerd in een zomerse dag met een aantal personages die behoorlijk geslaagd zijn, en vaak ook iets zijn overdreven. Al; met al is het een goedlopend geheel. Het enigste minpuntje vond ik was het eindfeest. Daar word teveel moeite gedaan om alle verhaallijntjes samen te laten komen.

en die muziek. de muziek was phenomenaal ik had nog nooit van Tom Barman of dEUX gehoord, maar denk dat ik is wat nummertjes van ze ga luisteren.

4* maar nog een halfje erbovenop gebeukt vanwege de ijzersterke openingsscene.

4.5*

P.S Windman rules

Wat een prachtige film. En dat nog wel geregiseert van onze dEUS-meester Tom Barman. AWTWB is weer zo'n soort film dat over meedere mensen gaat in een stad in een dag. Wel vind ik het meestal ingewikkeld aangezien ik het dan niet echt goed kan volgen en goed kan weten wie nou wie is. Maar desalnietemin is deze film gewoon een hele fijne klassieker. Prachtig verteld met ook een schitterende sfeer en mooie achtergronden van Antwerpen. De film zit barstens vol Satire en alle acteurs hebben ook zo hun eigen ding en dat word ook zo mooi gespeeld. AWTWB zou eigenlijk wel een beetje een inspiratie bron geweest kunnen zijn voor Alles is Liefde. De film vliegt van de ene verhaal van een personage naar de andere en iedereen heeft wel iets ludieks. Het leukste vond ik toch wel met die 2 posterplakkers, vooral die ene gast die regelmatig moest kakken. Fantastisch. Daarnaast ook die oud-hippie die alleen maar Kiss-muziek wil.

De film is eerst een aaneenschakeling van de ene persoon naar de andere maar naderhand krijgen we ook die feest waar we alle personen tegelijk weer tegenkomen. Met ook alle mooie momenten van dien. En wie natuurlijk die feest mag verpesten: Die oud-hippie omdat er geen Kiss gedraait word. hahaha.

En dan krijgen we ook de momenten na het feest die ook erg grappig waren. Vooral die scene waarbij die auto van die posterplakkers met die blinde man erin gestolen word. En om niet te vergeten: de bijrol van de Windman die hier en daar verschijnt was mooi en zorgt weer voor magiek.

Gewoon een prachtige, zalige film van onze buurland. En allemaal erg mooi en muziekaal gemaakt door Tom Barman. Prachtige sfeer en locaties en schitterende momenten, acteurs en humor. Van mij mag Tom Barman naast het zingen nog wel meer films maken.

5,0*

Op aanraden van Film Pegasus deze film bekekene en ik moet zeggen dat het een enorm sfeervolle film is. De film straalt letterlijk en figuurlijk echt warmte uit. Er gebeurt een hoop in de film, al staan de scenes op sommige momenten wat mij betreft iets te veel los van elkaar. Op de een of andere manier vormt alles niet altijd een geheel, waardoor ik het gevoel houd dat er meer in had gezeten. Ook zijn er net wat teveel personages, waardoor het soms net wat te afstandelijk blijft allemaal.

Gelukkig zijn er echter genoeg pluspunten, die dit toch een bovengemiddelde film maken. De windman is geweldig evanals de fantastische muziek, die zowat elke scene lijkt te versterken. Daarnaast zit er af en toe wel wat leuke humor in de film verpakt. Fijn kijkvermaak dus, die waarschijnlijk op een warme zomerse dag nog wel beter tot zijn recht zal komen.

3,5*

Wat een ongelofelijke chaos. Een uur naar aanvang was ik nog helemaal niks verder met de inhoud van de personages en ik was maar wat blij als ik ze uberhaupt aan hun uiterlijk herkende. Er wordt ook veel te snel heen en weer geknipt tussen mensen en de scenes zijn veel te kort om in een lekkere flow te komen. En dan heb je nog die windman... Misschien moet ik hem herzien, maar Any Wat the Wind Blows was mij veel te waaierig en chaotisch.

Vind ik persoonlijk één van de betere Vlaamse films. Zoniet de beste.

Het verhaal vertelt een zeer frisse, leuke kijk op het leven van mensen in de Antwerpse grootstad.

Een heerlijke soundtrack ook trouwens

YouTube - Magnus - Summer's Here (from The Body Gave You Everything) die de sfeer in deze film weergeeft, en waarop gemakkelijk aan het dansen geraakt.

Twee woorden: lege huls. Zelden zo'n gevoel gehad van naar een gelikte verpakking met niks erin te zitten kijken. De personages zijn stuk voor stuk oninteressant; het boeiendste karakter vond ik nog de oudste zoon van die leraar, en die heeft zo'n 10 seconden screentijd. Verhaaltjes zijn minstens zo saai als de personages. Barman ziet dat zelf ook in en besluit de helft van zijn film te vullen met een feest, wat mijns inziens een zwaktebod is. Nogal gemakzuchtig om op deze manier energie en vaart te geven aan je film. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de muziek. (Overigens kwam ik er pas achteraf achter dat Barman de zanger is van dEUS; moet zeggen dat ik die band een stuk beter kan waarderen.) Eindscene is dan wel leuk, verder ben ik geen memorabele momenten tegengekomen. Flauwe film.