Pink Narcissus (1971)

Dat Bobby Kendall met zichzelf speelt (volgens bovenstaande gegevens) zegt misschien iets over de strekking van de film ?

Hee hoor, het zit zo: Bij het toevoegen van een film moet je minstens 2 acteurs opgeven, maar er is er feitelijk maar 1. Daarom heb ik hem 2 keer opgevoerd. Inmiddels is dat overigens alweer aangepast zie ik.

Artistieke film. Normaal hou ik hier niet van maar de mooie (jongens) in de film en daarbij de erotiek en bloot. Hebben me die 70 minuten wel vermaakt.Al had de film (maar ook de jongens) weinig om het lijf. Krijgt deze film 3*

NIET GESCHIKT VOOR HETERO'S!!!!! (Die zullen hier zeker echt niet aan vinden)

70 minuten vol blote mannen of 70 minuten vol blote vrouwen: het lijkt me in beide gevallen niet erg interessant voor een film........

Niet 70 minuten lang hoor, slechts af en toe.

Het experimentele underground karakter van de film sprak mij wel aan, het deed mij sterk aan de korte films van Kenneth Anger denken(oa. Scorpio Rising uit 1964). Homo-erotiek zit trouwens ook, zei het minder nadrukkelijk, in de films van Anger. En net als in Pink Narcissus bevatten de films van Anger ook geen dialoog, maar alleen muziek.

Leuke klassieke muziek, hallucinogeen kleurgebruik, leipe droom/werkelijkheid fratsen en originaliteit zijn de pluspunten, maar het geheel is wel slordig gemonteerd en tsja, ik heb het niet zo op homo's :d

Ik hoop dat je bedoelt dat je het niet zo hebt op blote mannen in films.

In oktober op een Nederlandse DVD (Homescreen).

Hele mooie film, klein meesterwerkje zelfs! Een aanrader, bij voorkeur voor de liefhebbers van gay cinema en avant-garde .

Een van de bekendste titels uit de underground cinema is deze Pink Narcissus. Geregisseerd, geschreven en geproduceerd door 'Anonymous'. Allerlei geruchten deden de ronde dat niemand minder dan Andy Warhol achter het project zat (hij bazuinde waar hij maar kon rond dat hij het een meesterwerk vond, hoezo goede pr). In 1984 kwam een of andere James Bidgood 'uit de kast' en Anonymous was Anonymous niet meer (of zo).

Pink Narcissus, de titel zegt het al, gaat over een homoseksuele jongeman die zichzelf bewondert (narcisme) en bevredigt in zijn dromen met allerlei mannen, voorwerpen en.....een vlinder.

Dit alles gebeurt in kitscherige omgevingen, veelal roze (Barbie en K3 zouden naar verluid stikjaloers zijn) en blauwe kleuren. De hoofdrolspeler draagt in het begin van de film zo'n strakke broek dat het pijnlijk is (al snel verlost hij zich van het onding, leve de doorzichtige witte onderbroeken). En het komt allemaal wel voorbij, een fantasie met een leernicht op een motor (resulterende in een ontmoeting op een 'openbaar toilet' uitmondend in een orgastisch schuimbad en wat te denken van een mannelijke buikdanser, alhoewel er bij een man wel wat meer danst dan een buik.... Mijn god, die scene duurde zo lang, en ik lag al helemaal dubbel van het lachen. Zeker ook als er een hand sensueel minutenlang een bundel van roze parelsnoeren 'bewerkt'. En er gebeuren wel meer opmerkelijke dingen. Veelal briljante ideeen, maar het blijft een amateur film in al haar facetten.

Volgens mij was de bedoeling van de film niet om mij vele malen te laten bulderen van het lachen. Kitsch-galore ten voete uit en verdient wel de nodige aandacht bij de cult-liefhebbers. Laat ik het maar houden op 'opmerkelijk'. Homoseksuelen zouden her en der wel opgewonden kunnen raken van de naakte mannen en halfstijve penissen, maar ik kan me niet voorstellen dat ze seksuele dromen hebben met vlinders en boomtakken. Indien wel, verlicht mij!

Dvd-release is opgeschoven naar 13 november overigens. Als de kwaliteit net zo 'pover' is als de versie die ARTE gisteren uitzond, is dat eeuwige zonde.

Vanmorgen de ARTE versie op de DVD recorder bekeken. De beeldkwaliteit was redelijk (het was toch underground) maar de audio erbarmelijk.

Verder heeft Mug ook zo'n beetje mijn gedachten bij de film beschreven. Het is nu een cliché met homo's met leernichten en politieagenten, maar laten we dat Bidgood voor 1971 vergeven. Hij zal de trend wel hebben gezet. Jammer dat er inhoudelijk dus weinig interessante invalshoeken zijn, zo blijven het vooral de mooie ensceneringen, die overeind (kuch) blijven. Enkele zijn er echt heel fraai.

Zowel poses als kleurgebruik lijken mij inspratiebron geweest voor Christopher Doyle/Wong Kar-wai en ontegenzeggelijk ook Derek Jarman. Wiens Sebastiane een perfectionering (in elk geval inhoudelijk) lijkt van deze film. Ook Matthew Barney kwam nog even in me op, hoewel Pink Narcissus toch wel meer een uitgangspunt had, maar sommige invallen en associaties lagen meer in de de 'kunst'hoek vond ik.

Deze film heeft mij niet echt weten te boeien, ik geef toch liever de voor keur aan de film "Sebastaine" uit 1976.

Mijn stem voor deze film 2,5

Blijkbaar had ik ook een andere versie gezien waarin geknipt was, want later heb ik de film nog een keer gezien op dvd, geleent van een kennis van mij, en dat wist mij toch iets meer te boeien dan de eerste keer, ik heb later uit eindelijk de dvd zelf ook maar gekocht.

Ook ben ik het eens met sommigen dat dit zeker een cultklassieker is, zeker voor de homo's is dit best een leuke film om naar te kijken.

Mijn stem voor deze film = 3,5

geile jongen in sprookjes setting.

Los van een paar rare, ranzige scenes en de goedkope kwaliteit van de opnamen/produktie, toch best leuk om te zien.

De met diamanten gezette telefoon en cigarette houder wil ik ook hebben.

Past in het zelfde rijtje als un Chant d'amour van Jean Genet.

Als je de kans krijgt moet je zeker het interview met James Bidgood bekijken. Grappige vent.

.

Berichten verplaatst naar Film > Festivals en evenementen > Filmtips (gratis te zien, bijzondere vertoning, etc)

Interessante film. Wat lang, soms saai, maar vaak ook heel mooi. Zeker niet alleen erotische fantasièn, maar vaak meer een dromerige sfeer in algemene zin, tot nachtmerrie/achtige scenes aan toe.En Kendall is inderdaad geen vervelende aanblik. De film bestaat voor een groot deel uit wat toen waarschijnlijk homoseksuele archetypen waren en nu eerder cliché´s zijn, maar juist als de film daar wat van afwijkt of er wat meer te zien is, zijn dat meteen de beste scenes.

3.0*

gewoon een geniale film, nooit is nog hetzelfde effect geevenaard

alleen al omwille van dit effect is de film 5 sterren waard, om nooit meer te vergeten en uit de vergeten films collectie te halen

thx voor de DVD editie, filmliefhebbers

Wow, dat is nog eens een statement. Ik zie aan je top 10 dat je neigt naar een zekere abstractie in films. Dus 5* kan ik me op zich wel iets bij voorstellen. Stoorde je je niet aan dat sommige scenes te lang waren en aan die zaadvloed en de goedkope special effects?

ik vond net de ietwat povere kwaliteit een pluspunt aan de film/DVD. mochten ze, zoals tegenwoordig voor DVD-releases wel vaker het geval is, de kleuren van de film zo bijgewerkt hebben dat er niets meer overschoot van de donkere kleuren/schaduws/'vlekken', dan zou er niets meer overgebleven zijn van de mysterieuze sfeer die Bidgood wou scheppen met deze film. de erotische spanning in de film draagt daar natuurlijk in elk geval aan bij, maar mij gaat het eigenlijk vooral om het geheel: duisternis en zogenoemd 'verboden' zaken. toch ook van mij een appreciatie naar de kleuren, sommige donker, sommige fel, ik hou echt wel van de stijl.

ja, ik hou van een bepaalde stijl (zoals die in Eraserhead, terug te vinden in jouw top 10), en dat is misschien zichtbaar aan mijn top 10, I don't know. het is moeilijk dat van jezelf op te merken, een ander kan daar een beter zicht op hebben.

ik hou van Pink Narcissus, net zoals ik hou van Kenneth Anger's Scorpio Rising, mijn lievelingsfilm, die jammer genoeg (nog???) niet op moviemeter.nl terug te vinden is vanwege de korte lengte. Pink Narcissus vind ik een langere versie van Scorpio Rising, met eenzelfde, zij het wel minder aanwezigf gebruik van muziek en beelden.

Ik mis toch een verhaal in dit soort cultfilms. 71 Minuten kijken naar de homo-erotische fantasieën van een schandknaap is teveel van het goede, hoe verleidelijk de beelden ook bedoeld zijn.

Ik wist eigenlijk niet goed wat van deze film te verwachten. De filmposter en een samenvatting maakte in ieder geval al wel duidelijk dat het anders dan anders zou zijn. Deze film is een typische kunstfilm. Zoals anderen al schreven, zonder een verhaal. Meer een lange erotische droom. De povere beeldkwaliteit, typisch voor de jaren '70 draagt bij aan de dromige fantasiesfeer.

De samenvatting van Mug, vind ik een buitgengewoon goede samenvatting.

Ik geef deze film 3 sterren.

Dat had ik ook wel, al kan ik Angers werk veel meer waarderen.

Ichi toch. 12 jaar later denk je daar hopelijk alweer wat genuanceerder over?

Bedankt voor de reminder

Dat was waarschijnlijk een wazige poging tot een soort van 'omgekeerd sarcasme'. Ik dacht er toen (hopelijk) al genuanceerd over. Ik zou de 'grap' nu echter anders formuleren, hij valt achteraf gezien een 'beetje' raar en platvloers. Het leek mij toen evident dat iemand die een obscure, expliciet homo-erotische film als Pink Narcissus kijkt dat niet zou doen als ie 'het er niet zo op zou hebben'. Maar goed, ik kan niet in de psyche kijken van een toen nog jeugdige (en feilbare) cinefiel.

Aardige redding?