Kanchana Sita (1977)

"Golden Sita" is een bewerking van een toneelstuk dat weer een bewerking is van het laatste boek van de Ramayana. Door de minimalistische stijl van de film en de bewerking van de bewerking, moest ik gelijk denken aan Der Tod des Empedokles oder: Wenn Dann der Erde Grün von Neuem Euch Erglänzt (1987) die ik recent zag (een bewerking van een romantisch Duitse politiek/filosofische interpretatie van oude Griekse tekst). Wees dus ook gewaarschuwd dat je bekend moet zijn met de karakters en het rudimentaire plot, die worden hier niet verder uitgelegd.

Het is verleidelijk om de film spiritueel te noemen, maar dit gaat dieper, dit is echt een religieuze film. Misschien de eerste en enige film die ik het label 'contemplatief' zou kunnen willen geven. Het draait allemaal om dharma, het volgen van het rechte pad. Voor een koning (Rama, de hoofdpersoon van het boek en de film) betekend dit dat je je eigen vrouw moet verbannen zonder dat daar een geldige reden voor is, of dat je (in de openingsscène van de film) iemand die zichzelf een boetedoening heeft opgelegd moet straffen. Maakt Rama de juiste keuze of niet (voor zichzelf, zijn volk, zijn vrouw)? is hij een goed man daardoor? De keuzes, het effect daarvan op de omgeving, de band met de natuur, de goden, de geliefden en alle mogelijke moeilijkheden daarin is wat het verhaal probeert te vangen en waar de film in treffend gekozen beelden volgt.

Het grootste offer dat van de koning wordt gevraagd (het rituele offer van een paard aan de god van het vuur) vormt het centrale gedeelte van de film. Dit ritueel kan alleen worden uitgevoerd in het bijzijn van de echtgenote. Sita is verbannen, maar Rama zal nooit een ander trouwen. Daarom laat hij een gouden beeld maken van Sita om samen met hem dit ritueel te volbrengen. Als alle verplichtingen dan van hem zijn afgevallen en hij zonen heeft gevonden die de macht kunnen overnemen, is het tijd voor hem om alle overwegingen tot een conclusie te laten komen en nog één laatste offer aan de goden te brengen.