The End of Oak Street (2026)

Iets meer van verwacht. Als J.J. Abrahms er bij betrokken is weet je dat het in ieder geval geen slechte of saaie film word, maar daar is dan ook meteen het beste meegezegd. Gemakzuchtig, infantiel script. Dankzij het intense acteren van Hathaway en McGregor lijkt het nog wat(moet toch moeilijk zijn voor gearriveerde acteurs om dergelijke flauwekul serieus te benaderen:respect), maar voornamelijk voorspelbaarheid is troef. Dat moeten de makers zelf ook in de gaten hebben gehad want in het tweede gedeelte krijgen we zowaar nog een aantal surprises in de vorm van een erg leuke grap(de lach) en een onverwachte dramatische wending(een bedrieglijke traan), wat voor dat moment best goed werkt en het eindoordeel enigszins opkrikt. Al met al echter geen prent die ik volwassenen zou aanbevelen, en voor onder de 20: alleen doen als je nog niet Dino moe bent.

Ik had zin in deze film. De eerste helft van de film is erg sterk en ik zat continu geboeid te kijken. Een mooie jaren 80 sfeersetting, een prima mysterie en de nieuwsgierigheid neemt erg toe. Toch denk ik dat de film halverwege een kant opgaat die ik liever anders had willen zien. Vond Hathaway en McCregor eruit zien alsof ze jonger waren gemaakt met cgi, dus ik had de hoop dat ze de jungle in zouden gaan en daar een langere tijd zouden overleven.
Helaas gaat het de makkelijke kant op. Na het spotten van Starbuck gaat het gezin individueel dom buiten lopen roepen en eenmaal weer bij elkaar is de oplossing die de film biedt wat te gemakzuchtig. Even in een bubbel springen en de initiële shock van McCregor's dood werd zo weer teniet gedaan. Had het toch iets inventiever of in ieder geval wat spannender en meer in het wild willen zien.

Lekker snackie voor tussendoor. Maar had er stiekem meer van verwacht.

Goeie film waarin een gezin moet proberen te overleven als ze in de prehistorie belanden. Ondanks de vergelijkingen met de Jurassic Park films is dit een best originele film te noemen. Een fijne, nostalgische setting en ook de dynamiek binnen het gezin is goed uitgewerkt. Qua toon soms wat onevenwichtig, maar wel onderhoudend van begin tot eind. Met gemak 3.5 sterren.

Een film met dinosaurussen, dus wordt het uiteraard vergeleken met Jurassic Park. Wat gezien de status van het origineel ook niet zo verwonderlijk is. Net als Jaws voor haaienfilms en James Bond voor spionagefilms. Het verhaal is niet zo heel bijzonder, maar al iets interessanter dan de gemiddelde sequel van de eerder genoemde Jurassic Park (of World). In grote lijnen een gezin tegen dinosaurussen, met gelukkig nog de nodige spannende momenten en een eigen insteek aan het verhaal. Dat zorgt voor aangename popcorn, al is het geheel te licht. Vooral hoofdrolspelers Hathaway en McGregor stellen teleur en zijn miscast. Nog wat clichés hier en daar die de film niet goed doen. Jammer, want hier zat een originele fantasiefilm in met wat charme voor het hele gezin.

De trailer was een heel stuk beter dan de film. En Anne Hathaway zag er weer prachtig uit. De film zelf was een grote lege teleurstelling waar alles wat gebeurde echt nergens op sloeg. Leeg en zinloos.

Het belangrijkste wat de schrijver en regisseur hebben gedaan, is de beesten, dino's, weer gevaarlijk maken en creepy. De suspense word goed opgebouwd, nadat ze terug in de tijd gaan. Niet meteen een establishing shot van een dino, maar het begint met een schaduw, staart. 

Ewan McGregor en Anne Hathaway zijn erg goed. Ze zijn niet je typische irritante ouder, maar er spat echt kracht vanaf. Ze willen echt wat neerzetten. 

Het verhaal had een mooie tijdreis-twist in de film, en dat gaf de doorslag voor mij dat de film vier sterren krijgt. Aangenaam verrast.

Het einde zegt qua gevoel alles voor mij over de hele film. Best vermakelijk maar ook wat bevreemdend op een verkeerde manier waarin verschillende tonen te zien zijn kort na elkaar die best vloeken. Het laatste stuk speelt twee jaar nadien af en is een grote blije bbq en wat geredde mensen die hun verhaal doen. Maar ondertussen kiest Hathaway, zonder dat de film erbij stil staat, ervoor haar andere versie en die van haar kinderen een vrij zekere dood in de sturen door hen niet te redden (het buurtmeisje Jeanette heeft wel een dubbelganger).

En dat zegt alles over de film want ergens past dit niet en de film kiest soms erg voor gemakzucht waar diepere lagen mogelijk zijn. Maar ook de mix van te veel willen zijn zorgt dat niet alles evengoed wordt uitgewerkt. Het relationale deel is cliché en hangt er vaak wat te veel bij. De 80s vibe is heerlijk maar de opbouw van de film die goed loopt stopt toch best abrupt. Ergens is dit een familiefilm maar er komt best wat rauw, ruw materiaal in voor als het gaat om het doden van mensen door de dino's. Er worden logische beslissingen afgewisseld met typische elementen om de plot vooruit te helpen. Et cetera.

Maar toch, het hele idee is leuk en best oké uitgewerkt. De film is effectief spannend en vermaakt ook prima. Ik wilde eigenlijk wel een hoger cijfer geven voor de goede delen (die echt goed zijn) maar er zijn te veel irritaties of momenten die niet werken. Toen McGregor werd opgegeten moest ik lachen bijvoorbeeld en dat leek me toch niet de bedoeling. 3,0*.

"Holy shit, they're doing it!"

Mijn vriendin is een enorme dinosaurus-fan, dus dan kun je eigenlijk niet om deze film heen hé. En dit was de tweede film van onze date-dag, nadat ik haar mee heb gesleurd naar de nieuwe Spider-Man film. Ik heb me echt wel vermaakt met deze Sci-Fi en het was het bioscoopbezoekje meer dan waard, die VUE pas van ons komt echt tot zijn recht met dit soort dagen! Een leuke en frisse kijk op een dinofilm, waar ik me met vlagen ook ontzettend geirriteerd heb.

De film doet echt wel veel goed hoor, de CGI vond ik gewoon echt wel fijn en er zit voldoende actie in. Het verhaal is leuk, maar na een tijdje wat simpel. De film scoort gewoon niet zijn punten dankzij fouten door de regisseur. Mitchell heeft zoveel domme dialogen in de film zitten, waar ik mij echt aan kon ergeren. Het feit dat je jezelf gaat voorstellen wanneer je juist op de vlucht bent (om toch even een paar minuten BUITEN rust te nemen, alsof er niets aan de hand is) was onder andere zo'n moment, ik kon daar echt niet met de kop bij.

Maar, wat ik zei; het kijkt allemaal best leuk weg hoor. De CGI is top, en het is gewoon precies wat je van een Sci-Fi verwacht. Met als kers op de taart; mijn buurvrouw in de bioscoop vroeg zich aan het einde oprecht af of de film waargebeurd was, en daar hebben mijn vriendin en ik smakelijk de slappe lach door gekregen...

Opvallend fijn werkje van regisseur David Robert Mitchell, die hier toch een onverwacht project mee aflevert. Hij vormt een naam die vooral zijn succes te danken heeft aan de wat apartere toonzettingen, maar The End of Oak Street is een gevalletje dat eerder grootsheid en veel budget omarmt. Fijn is dat Mitchell er goed in slaagt om de escalatie weer te geven die zo'n absurde situatie met zich meebrengt. Het effectieve camerawerk trekt je als kijker sterk naar het scherm en het primaire gezin acteert goed, wat enigszins de niet al te overtuigende computereffecten compenseert. Het is wellicht wat te gewoontjes om liefhebbers van deze regisseur aan boord te krijgen, maar het vermaakt goed en brengt toch iets extra's in vergelijking met de overige popcornfilms.

Om vage redenen belandt de woonwijk van de familie Platt anno 1982 midden in een prehistorische jungle. Vader [Ewan McGregor] en moeder [Anne Hathaway] stonden op het punt hun plannen om te scheiden te delen met hun zoon [Christian Convery] en dochter [Maisy Stella], maar moeten nu terugvallen op instinct en improvisatie om in leven te blijven. De omkering van de traditionele sekserollen in dit soort avonturenfilms is verfrissend, de mix van live-action en CGI middelmatig en Mitchell verzon een gemakzuchtige, onbevredigende ontknoping. Een typisch geval van een aardig basisgegeven dat onvoldoende is uigewerkt.

Een (uiteindelijk feelgood) familiefilm, maar zeker niet geschikt voor de kleintjes. Mooi sfeertje in het begin van de film; een beetje Spielberg- en een beetje Goonies-achtig. Maar als het eenmaal losgaat, dan wordt het allemaal iets minder helaas; een herhaling van (soms domme) zetten waarbij het einde geen verrassing was. Zowel de casting als de CGI was prima. Leuk om een keer gezien te hebben.

Heb me prima vermaakt, probleem is alleen dat het qua genre of eigenlijk vooral toon niet weet wat het wil zijn. De kills en dergelijke zijn behoorlijk grappig en niet serieus, waardoor de wel serieus en zielig bedoelde momenten eigenlijk helemaal niet werken.

Het deed me ook wat denken aan een soort vroege Spielberg-film (en een beetje Jumanji) wat het wel een leuk sfeertje gaf. Vond alleen Anne Hathaway niet geloofwaardig als een moeder uit de jaren '80. Die hadden niet zulk lang glad haar en kleedden zich niet als tiener, maar goed.

Ook leuk dat de dinosaurussen toch een beetje afwijken qua look (vooral omdat ze veren/vacht hebben) van de dinosaurussen die we inmiddels allemaal kennen uit de bekende films.

3,5*

Misschien wel de slechtste jaren '80 imitatie in een film die ik ooit gezien heb; vrijwel geen enkel moment kreeg ik het idee dat het zich in 1982 afspeelde. De kapsels klopten niet, de zeitgeist was nergens terug te zien, wat dat betreft hadden de makers beter directe inspiratie kunnen opdoen met films als ET, Stand by Me of Nightmare on Elm Street. Zelfs Stranger Things had een betere 80's vibe dan dit.

Dat gezegd hebbende, voor het verhaal hebben ze wél goed gejat van 90's klassiekers als Jumanji en Jurassic Park; films die (in hun genres) tien keer beter waren dan dit.

The End of Oak Street is een vreemde eend in de bijt; soms is het komisch, dan weer dramatisch, dan weer avontuur/survival, maar het schiet op alle vlakken tekort; de opbouw en pacing zijn rommelig, de gevolgen van de calamiteit voelen kleinschalig aan en de reacties van buurtbewoners raar of afwezig. Sommige plotpunten worden aangestipt maar er wordt niets wezenlijks mee gedaan. Ik leefde totaal niet mee met de personages, want ze hebben amper persoonlijkheid.

Jammer dat Ewan McGregors personage heel de film een saaie daap bleef, hij maakte geen ontwikkeling door en ik vond zijn acteertalent weinig benut.

Leuke punten had de film ook wel: de verscheidenheid aan dino's die allemaal hun eigen gedragingen hadden, de cgi was prima, de schrikmomenten en hoe sommige mensen aan hun einde kwamen was soms (onbedoeld?) lachwekkend.

2,5*

Kon hier ook niet zoveel mee, een soort Stranger Things meets Jurassic Parc ofzo? En beide zijn interessanter en beter dan dit.

Zeer middelmatige sf-avonturenfilm waar ik meer de oppervlakkige hand van producer J.J. Abrams in ziet dan dat van de regisseur. Het verbaast me om zo'n lauwe film te zien van een regisseur die juist begon op te vallen door speelsere films. Het lijkt aslof hij hier verhaaltechnisch niet zijn een eigen ding mocht doen. (terwijl nij het wel zelf schreef dus kan het mis hebben) Het uitgangspunt is trouwens helemaal niet slecht, maar de uitvoering van het verhaal is gewoon prut!

Op het visuele vlak is het net als de visuele effecten wel oké! De film lijkt grotendeels Spielberg te copycatten (op een paar splatter-sequenties na) met een (stoffige) familieavontuur vol tijdreizen, dinosaurussen en buitenwijken uit de jaren '80. Hoe vaak hadden ze niet door dat er een zware dinosaurus vlak achter hen zit?? De opening toont Oak Street, vol families en mensen, maar daarna zien we ze niet veel meer...het was ieder voor zich en samenwerken was enkel handig voor als het verhaal vastliep....?

De hoofdrolspelers...zijn onvindbaar...Ewan McGregor en Anne Hathaway (toch al grijze muis) zijn in de film omdat ze er gewoon moeten zijn, punt. Ohja en ze hadden twee kinderen...Dit gezin had ook wel een erg groot EO-gehalte. Je straat is naar een andere dimensie gekatapult, er lopen dino's rond die je zien als een snack en je grootste zorg is dat je op school niet bid...Nou dan weet je al... geen paradox is groot genoeg, want er komt een gelukkig einde...

Redelijke avonturen sci fi film. Het verhaal is matig en kent flink wat plotgaten. De uitwerking is een stuk beter. Zeker het eerste gedeelte kent een spannende opbouw en is erg mysterieus. Jammer dat de plotbeschrijving al veel weggeeft. Qua sfeer zou dit gedeelte zo van een jaren 80 film van Spielberg kunnen zijn. Het tweede deel is iets minder maar door het prettige tempo en een aantal spannende scenes is het best vermakelijk, maar voelt wel sterk aan als een zwakke kopie uit een Jurassic Park film. Het gemakkelijke einde is enigszins teleurstellend. Het acteerwerk is van goed niveau met Hathaway die eruit springt. Visueel verder voldoende met prima dino's en verwante schepsels. Beter goed gejat dan... film. 3.5

Ik bewonderde Anne Hathaway om haar keuze van films.

Blijkbaar moet ik mijn mening grondig herzien. dat ze haar naam wil pinnen op dergelijk misbaksel is onbegrijpelijk. Hoe je een film kan maken die zo ongeloofwaardig en kwalitatief slecht is dat gaat mijn petje te boven.

Ik heb de moeite genomen om de eerste 20 minuten te bekijken, maar doorspoelde bij de eerste dino's door omdat de verveling en voorspelbaarheid zo groot waren dat ik liever opteerde om mijn tijd te besteden aan een goeie ouwe Laurel and Hardy.

Kwantiteit boven kwaliteit is hier zeker op zijn plaats.

The Guardian:"dino-survival romp is more turkey than T-Rex". Wat dit is weet ik niet, ik merk dat vele het goed vinden, het is hen gegund.

Ik kon hiet niets mee. Zeer slappe hap, waarschijnlijk is dit inderdaad gemaakt om met kinderen te zien...

AI zegt gebrek aan duidelijke identiteit en deze keer geef ik hem gelijk....

Oke, even serieus! De reacties/recenties van een aantal mensen hier voelen net zo 'off' als de film zelf.

Laat ik voorop stellen dat ik hier best zin in had maar tijdens het kijken had ik echt zoiets van waar kijk ik naar?!!

En dan heb ik het niet eens over het absurde uitgangspunt, daar kan ik prima in meegaan. De uitvoering is toch echt het probleem. De ingrediënten voor een spannende film waren er maar werden niet of niet goed gebruikt.

De dino actie was inspiratieloos en nergens spannend.

Het acteerwerk tenenkrommend, net als een aantal dialogen.

Die ene kill kwam ook uit het niks vandaan en het voelde zo raar dat ik direct dacht dit gaan ze op een of andere manier rechtbreien. Einde was ook ruk.

Het had echt wel wat kunnen zijn maar dit was gewoon erg slecht, zelfs als dom vermaak. Alleen een kleuter beleeft hier nog wat plezier aan.

Ondanks dat de meningen behoorlijk verdeeld zijn over deze film, heb ik wel genoten van deze film. Het uitgangspunt was interessant, en wellicht dat het gebruik van dino's voor mij al een pluspunt is, maar de film keek gewoon lekker weg. Uiteraard zie ik ook dat het verhaal behoorlijk mager is, en dat de film zo zijn plotgaten kent, maar dat stoorde mij niet.

De dino's zagen er over het algemeen prima uit, met hier en daar duidelijke CGI, maar de diversiteit aan dino's hadden de overhand en zorgde voor de afwisseling. Hathaway speelt eigenlijk altijd goed en zij trok de film echt naar zich toe, waardoor McGregor een beetje naar de achtergrond schoof.

Het einde voelde voor mij wat simpel en inspiratieloos aan, maar kon deze film verder wel waarderen. Gewoon een leuke film, met spannende momenten, wat goed is voor een avondje vermaak.

Ik ben nu eenmaal helemaal dol op monsterfilms en het kat en muis spel wat er dan ontstaat, denk aan: Jaws, Alien, King Kong, Godzilla, Gremlins, Alligator, Meg, Moby Dick, Jurassic Park, The Blob, Anaconda, Eight legged freaks, etc.

Je hebt natuurlijk hele slechte films in dit genre (Sharknado) maar soms ook hele goede, (Piranha 2010)

Deze film vond ik dus op alle vlakken GEWELDIG! Wat een heerlijke actie/horror/sf film. De dino's zagen er prachtig uit. Er was veel spanning en soms wat humor. De muziek was prachtig. En Anna Hathaway is gewoon een top wijf!

De verassing van het jaar voor mij!!!

Sommige geven deze film een hele lage score, maar dan denk ik, 'je weet toch wel waar je naar gaat kijken'? Verwacht niet een diepgaand verhaal met ingewikkelde twists en nieuwe special effecten of iets van originaliteit. Gewoon een 'verstand op nul' film van zéér hoge kwaliteit. Steven Spielberg is er vast jaloers op.

Spielberg-achtige en door J.J. Abrams geproduceerde familiefilm met een aantal best schokkende scenes, over een natuurverschijnsel dat ervoor zorgt dat een hele woonwijk wordt verplaatst naar de prehistorie. De toon zit ergens tussen Gremlins en Back To The Future in, al wordt dat niveau nergens gehaald. Daar is het script te onevenwichtig en te weinig origineel voor, al heeft dit zeker zijn momenten. De degelijke cast en de uitstekende special effects tillen dit net boven de middelmaat uit.

Een film van regisseur en schrijver David Robert Mitchell die mij met It Follows (2014) en Under the Silver Lake (2018) veel plezier bezorgde. Met The End of Oak Street lukt hem dat in mindere mate. The End of Oak Street is geen bijzonder boeiende film. Geen film die iets eigens heeft. Er is niets waaraan je de hand van Mitchell zou kunnen herkennen. In tegenstelling tot ander werk van Mitchell is The End of Oak Street een ordinaire mainstreamfilm. Dat wil niet zeggen dat de film daarom slecht is. Dat wil alleen zeggen dat het een film is die op een breed publiek en puur op amusement is gericht.

Het uitgangspunt van de film klinkt trouwens best aangenaam. Over een treffen tussen mensen van nu en dinosauriërs. Weliswaar niet iets dat niet al eerder in een film langskwam, maar dat er dinosauriërs opduiken in een woonwijk in de jaren 80 klinkt in ieder geval spannend. De uitwerking van dit spannende gegeven valt nogal tegen. De kijker ziet gedurende anderhalf uur hoe dinosauriërs door een woonwijk stampen en hoe rennende mensen hun best doen om niet te worden opgegeten. Meer is het niet.

Op den duur wekken die repeterende taferelen wat milde irritatie op. Heel spannend wordt het niet. Heel verrassend is het ook niet. Geen idee in hoeverre de geldschieter die met een behoorlijk budget over de brug kwam, de bepalende factor in het brave en clichématige aanzien van de film is geweest. Gezien het saaie resultaat lijkt het me sterk dat Mitchell de vrije creatieve teugel heeft gehad. Ik hoop dat Mitchell voor zijn volgende film zijn creatieve zelf weer weet te vinden en weet door te drukken.

Het kijken naar The End of Oak street levert niet alleen kommer en kwel op. De film heeft ook sterke punten. De film heeft vaart en er gebeurt voldoende om te voorkomen dat de verveling intreedt. De weergave van de jaren 80 is een leuke en sfeervolle bijkomstigheid. Visueel biedt de film aardige opnamen van prehistorische beestjes. En tot slot is daar de cast die met prima acteerwerk je soms laat vergeten hoe plat de personages zijn vormgegeven en hoe weinig enerverend de film is.

The End of Oak street is geen slechte film. The End of Oak Otreet is gewoon de zoveelste film met een groot budget die je probeert te overdonderen met spanning en sensatie maar niets oorspronkelijks herbergt en in feite niet voor veel opwinding verantwoordelijk is.

De film is buitengewoon slecht geschreven, zeker de kinderen komen niet uit de verf. Bij sommige interacties moesten we zelfs luidop lachen omdat het script zo schabouwelijk was. Toch moet ik erkennen dat deze dinofilm beter was dan de meeste sequels van Jurassic Park. Niet in het minst door enkele totaal onverwachte gruwelbeelden op het scherm. Ik had me om onduidelijke redenen aan een soort familiefilm verwacht en fronste dan ook de wenkbrauwen toen de vader voor de ogen van zijn voltallige gezin op meedogenloze wijze verscheurd werd door een dinosaurus. Vol in beeld, eerst zijn been eraf en dan langzaam verorberd. Ongelooflijk. Ook kwam het als een verrassing dat die zoon te pletter viel en zijn been verbrijzelde bij de sprong van het dak naar het wormgat. De steekpartij op die slijmerige slang was eveneens pittig.

Maar wat echt bijna uniek en ronduit dark was, was het einde. Als ik het goed begrijp, belde de moeder, gespeeld door Anne Hathaway, zoveel mogelijk buren op om hen te redden, maar niet zichzelf of haar kinderen. Ze stal als het ware de vader uit die andere dimensie of uit het verleden van haar eigen gezin zodat zij vrolijk verderkon met haar huwelijk. Een versie van de moeder en de kinderen is dus wel richting de prehistorie gekatapulteerd, zonder vader als beschermheer en zonder buren en zonder enige waarschuwing, ja als voer voor de dinosaurussen. Ze doen het lijken op een happy end, want haar gezin is nog voltallig, maar ergens in de prehistorie worden een moeder en haar kinderen verscheurd door hongerige reptielen.

''Te standaard, niks bijzonders en had veel meer kunnen voorstellen''

Alweer een tijdje geleden dat ik deze heb gezien. Volgens mij de eerste dag dat die uitkwam heb ik me al willen verlekkeren aan deze film, want het leek me eigenlijk wel interessant, maar helaas was er ook kans op een vrij standaard nietszeggende film. En helaas is dat dus ook zo.

De film is absoluut wel leuk om naar te kijken, maar af en toe ook echt saai, maar het verhaal stelt gewoon teleur. Geen diepgang, geen twist of hoogtepunt, geen antwoorden op waarom die dinosauriërs daar komen, niks unieks of bijzonders wat we nog niet eerder hebben gezien en dan vooral een heel onrealistisch en dom einde. Ze belt even op om mensen te waarschuwen, maar waarom zouden ze haar geloven? En het gaat allemaal wel heel makkelijk en snel en vervolgens zijn de dinosauriërs er al weer dus heel veel tijd hebben ze niet om weg te komen. Het voelt allemaal wel heel makkelijk we springen door dat gat heen, we bellen, het lukt en de man is ook weer van de partij. Ook het cliche ''ouders maken weer veel ruzie, zijn uit elkaar gegroeid en gaan misschien scheiden, kinderen hebben hier last van, maar ze komen aan het einde weer bij elkaar'' verhaaltje is ook al zo vaak gedaan. Net zoals het jongetje vindt het buurmeisje leuk, maar zij hem niet, maar juist de andere broer (of in dit geval de zus) en hij probeert indruk op haar te maken door dingen te verzinnen dat hij dus ook heel erg van dit en dat houdt net als zij en dat moet dan grappig zijn. Het is echt irritant.

Dus alles is cliché en standaard helaas. Zet dan maar Jurassic Park weer op.