Miracle: The Boys of '80 (2026)

Mooi om weer eens te zien ik heb dit toen live gezien het was magische televisie.

Leuke documentaire over het amerikaanse ijshockeyteam dat als underdog deelneemt aan de Olympische Spelen van 1980 en tot bijzonder dingen in staat blijkt. Spelers en andere betrokkenen delen hun persoonlijke herinneringen aan dit historische moment. Iets te sentimenteel en vooral erg amerikaans, maar de documentaire steekt wel erg onderhoudend in elkaar en er wordt optimaal gebruik gemaakt van het rijke archiefmateriaal.

Minstens zo opmerkelijk als de vijf gouden medailles van Eric Heiden was het goud voor het Amerikaanse ijshockeyteam tijdens de Olympische Winterspelen van 1980 in Lake Placid. De Sovjetunie, die sinds 1960 geen internationale wedstrijd had verloren, was de torenhoge favoriet. De nog levende leden van het Amerikaanse ijshockeyteam kijken met stafleden, verslaggevers en familie terug op het legendarische mirakel dat zij bewerkstelligden. Het verhaal werd verfilmd als Miracle (2004) met Kurt Russell als de eigenzinnige hoofdcoach Herb Brooks, maar Gershberg en Rogal richten zich voornamelijk op de betekenis op de lange termijn voor de spelers en voor de VS.

Volgende stap betrof deze documentaire over het ijshockey goud bij de Olympische spelen in 1980 genaamd Miracle; the boys of '80. En ik hou wel van een goede sportdocumentaire, en ik kan ook best wel genieten van die Amerikaanse sporten, dus dit leek wel een kolfje naar mijn hand.

En waar het verhaal naar de verbeelding spreekt doet de docu dat nochtans niet, die na een korte uitleg over de Russische dominantie, en waar de Amerikaanse ploeg getroffen werd door de regels omtrent amateurspelers, toch verzand in heel veel gelul dat volkomen aan me voorbij gaat en waar ik me achteraf afvraag waar ze het nu eindelijk over hadden en dat ik me het lage cijfergemiddelde op de beoordelingssites wel kan voorstellen.

Maar zo halverwege ontwaak ik toch samen met de documentaire die plots een pakkend beeld voorschotelt met een verscheurd, armoedig en onrustig beeld van Amerika in de post-Vietnam jaren. Voeg daar de achtergrond van enkele keyplayers en de invloed van de kleurrijke goalies aan toe en plots lijkt het toch allemaal een stuk interessanter met de coach die zo door zou kunnen als All Bundy look a like maar desondanks de mensen weet te raken en precies op de plek weet te krijgen waar hij ze hebben wil. Eenmaal bij de opbouw naar de wedstrijd ben ik wel binnen en is het volle focus op dit product met een mooie sfeer, een prachtige beleving samen met het publiek, een geweldige wedstrijd en nog mooiere ontlading.

En zo blijkt 'The Miracle On Ice' toch een buitengewoon verhaal van boven jezelf uitstijgen en dat alles mogelijk kan zijn op een goede dag. Bijzonder trouwens te zien dat Nederland daar aanwezig was met een ijshockeyploeg, nu onvoorstelbaar natuurlijk. Maar goed, zo blijkt Miracle toch nog een degelijke docu ondanks een gezapig en moeilijk eerste helft