Masters of the Universe (2026)

Je weet wat je op voorhand kan verwachten, dus kom hier niet af dat deze film geen verhaal heeft. Inderdaad weinig, zoals zo vaak in dit soort films gaat het gewoon over goed en slecht. Maar voor dit soort pulp ga ik naar de bioscoop voor pure entertainment met verstand op nul. En de film vliegt voorbij gezien de vele luchtige actiescènes steeds voorzien van al of niet goede passende muziek op de achtergrond. Soms leuke muziek, soms ook weer niet. Bombastisch, kitscherig...ja op sommige momenten wel , maar uiteindelijk viel het nog wel mee. Skeletor is leuk en er valt genoeg te beleven in de positieve zin. Is het dan een goede film ? Uiteraard moet bij dit soort films gewoon aanvaarden wat op je afkomt en niet teveel nadenken of bekritiseren want anders gaat de film je irriteren. En inderdaad bij heel wat mensen zal deze film pure pulp zijn waarbij ze niet kunnen genieten wat ook een goed recht is. Maar begin aub niet over het verhaal hier Ik heb samen met mijn zoon me best vermaakt bij deze film met een dikke cola zero en een pak chips. 7/10 PS Tegenwoordig toch wel duur he een filmpje pakken met twee en nog er iets bij eten en drinken

Bij deze was ik aan het twijfelen tussen een *2.5-3.0

Niet omdat de film niet vermakelijk en slecht is.

Absoluut top vermaak voor verstand op nul en gaan.

Maar hij keek jammer genoeg niet lekker weg het tempo werd er in het midden uit gehaald door onnodige dialogen.

ik had liever een 30 min minder met op en top over de top actie waar de film om gaat want het gaat toch niet om het verhaal. Ook vond ik sorry die Evil- Lynn zo irritant enkel Skeletor had meer als genoeg geweest en ik kon ook niet aan het ding ontdoen dat dit personage gedaan gespeeld werd door Sarah Paulson als ook niet mijn favoriete actrice.

Kortom op en top vermaak gewoon gaan kijken deze handel.

*3.0

Aardige film over een jongeman die op zoek is naar een machtig zwaard die hij is kwijtgeraakt. Het verhaaltje wist me niet echt te boeien, maar het wordt wel avontuurlijk gebracht. Ook een flinke dosis (zelfbewuste) humor waardoor het wel vermakelijk wordt. Het gaat wel te lang door en het geheel deed me denken aan Guardians of the Galaxy, maar dan net wat minder. Een ruime 3.0 sterren.

Moeilijk te beoordelen. Net als G.I. Joe, Transformers, Care Bears, Barbie of My Little Pony begon ook He-Man als een stuk speelgoed. Ik was zelf tiener in de 80's en ik herinner me vaag dat ik ook zo'n He-Man action figure had liggen. In tegenstelling tot ander speelgoed, verdween He-Man tegen de 90s van de radar. 40 jaar later komt deze reboot eraan, op maat van nieuwe tieners maar vol nostalgie voor oudere fans die waarschijnlijk He-Man al wat vergeten waren.

De film komt dan ook wat laat denk ik. Wat jammer is, want visueel sluit dit perfect aan bij de speelgoedlijn waar het ooit mee begon. Heerlijk luchtig met de nodige humor, weliswaar qua verhaal en dialogen meer op maat van jonge kijkers. De jonge ik van 40 jaar terug was dus het doelpubliek. Maar ik ben geen tiener meer en de nieuwe tieners waren er 40 jaar geleden nog niet.

Ik heb er dus wel van genoten, ook al kijkt het als een tienerfilm. Wat tegelijk weer de kracht is van deze film. Leuke film dus, maar te licht en 40 jaar te laat.

De film begint veelbelovend, maar zodra hij op aarde is gaat het mis. Dat gezeik op aarde had sowieso niet in de film moeten zitten. Maak een Hij-Man film die zich volledig op Eternia afspeeld. Dan had de film ook meteen 15 min korter kunnen duren. En waarom blijft Adam zo lang een kneus? En als hij dan eindelijk Hij-Man is dan is dat maar voor heel eventjes.

Een ander belangrijk onderdeel van de film is natuurlijk Skeletor. Maar hij is denk ik wel het paradepaardje van de film. Zijn Borderline gedrag met een snufje Dr. Evil komt goed uit de verf. Het ene moment neem je het gedrag van een kind van 3 nog serieuzer, en 1 seconde later is hij weer volwassen en dodelijk serieus. Ja, pluspunten voor Skeletor. Het hoogtepunt was toch wel Skeletor in de sportschool. Heel erg kort, maar ik moet er nu gewoon weer om lachen. Mega random en dat kon en kan ik in dit geval erg waarderen

Visueel is het wat mij betreft in orde en de muziek is zelfs bijna fantastisch. Al vond ik het wel een beetje misplaatst om het liedje van Queen te gebruiken. Dit liedje hoort bij de serie van Highlander vind ik! En dan de humor. Dit was op momenten echt niet te doen. Ik kreeg zelfs flashbacks naar 1 van de meest irritante dingen in een film. Die geiten in Thor: Love and Thunder. Humor is persoonlijk, maar er bestaat ook wel zoiets als universele humor. De humor hier gaat alle kanten op. Van niveau Minions naar humor die iemand van 12 eigenlijk niet zou mogen begrijpen.

Leuk om gezien te hebben, maar ik had echt veel meer Hij-Man actie willen zien en veel minder dat Adam geleuter!

Krappe voldoende
3***

Regisseur Travis Knight maakt een verstandige keuze door de inhoud van Masters of the Universe te vermengen met een stortvloed aan komische inslagen. Als dit verhaal namelijk serieus werd genomen door het productieteam, zat de kijker opgescheept met een bezopen universum waarin bizarre figuren rondlopen. Op de huidige manier is de uitgesponnen speelduur van 140 minuten aanzienlijk behapbaarder, met een aantal leuke rollen van onder andere Jared Leto. Ook de actie is talrijk, zij het soms erg lelijk geanimeerd. Zeker de dieren zien er nogal uncanny uit, waartussen de teksten zelfs niet synchroon lopen met de animaties. Nicholas Galitzine speelt bovendien een ondermaatse hoofdrol waarin hij simpelweg gezichtsuitdrukkingen mist. Bijzonder is de inhoud verder niet (dus zo'n lange duur had niet gehoeven), maar toch vermaakt deze film gemakkelijk en brengt genoeg tempo en bombarie om niet te vervelen.

Een vette fantasy-actiefilm die meteen goed losgaat en doorspekt is met flauwe humor. De klassieke karakters zien er gelikt uit en blijven redelijk trouw aan de originele cartoons. Met name Skeletor is (op zijn stemgeluid na) dezelfde cynische en beledigende hoofdantagonist gebleven. Al is hij, zoals de hele film, wat gewelddadiger dan de brave cartoons van toen. Veel bombast in beeld en geluid. En en passant wordt ook de hedendaagse maatschappij geregeld op de hak genomen.

Voor een 80’s kid als ik is dit fijne nostalgie en een feest van herkenning, waarbij ik de meta-grappen geregeld echt heel leuk vond. Maar ook voor mijn zoontje viel er zonder voorkennis genoeg te genieten.

Iets na het midden zakt de boel wel wat weg met (het zal ook eens niet) overdreven sentiment en suffe dialogen, maar daarna gaat het gelukkig weer helemaal los.

Ondanks het matige bioscoopsucces mag deel 2 van mij al wel in productie.

Na de film uit 1987 waarin Dolph Lundgren (die zich in de nieuwe Masters of the Universe nog even laat zien) de hoofdrol speelde, nu dus een nieuwe versie. Een simpel verhaal waarin de goede held Adam tegenover de kwaadaardige en machtsbeluste demon Skeletor wordt geplaatst. Een film die zich grotendeels in een fantasy-wereld afspeelt en welig tiert met laserstralen en andere spectaculaire visuele effecten.

Het verhaal is niet heel verrassend of ingewikkeld en functioneert voldoende om mee te gaan in de strijd tussen goed en kwaad. Met name het hoge vertelritme is daar de oorzaak van. Veel tijd om je af te vragen waarom bepaalde acties worden uitgevoerd, heb je als kijker niet. Bovendien zijn de oneliners en is de zelfspot leuk genoeg om je kritische vermogen een stuk minder kritisch te maken. Zelfs bij de kreet “I have the power” die meermaals klinkt en die volgens mij de (allang weerlegde) Amerikaanse droom symboliseert die zegt dat een ieder gelijke kansen heeft, bleef mijn stemming gemoedelijk.

Ik hield het lang vol. De gemoedelijkheid verdween na verloop van tijd wel iets en uiteindelijk werd ik het allemaal wat zat. Zat van al het geweld, de oorlogszuchtige taal, de flitsende effecten, de catchy oneliners, de algehele masculiene atmosfeer. Het absolute breekpunt was een uitspraak van Idris Elba die in een emotionele vlaag tegen zijn krijgshaftige dochter Camila Mendes zegt: You're the man I wish I could have been. Of iets van die strekking. Daarna kwam het tussen mij en de film niet meer goed.

Vermakelijke nostalgische pulp. Het verhaal is niet heel bijzonder of verrassend maar wel redelijk trouw aan de animatieserie. De uitwerking is wat wisselend maar over het algemeen voldoende. De opbouw is wat te lang maar niet storend. De film kent een lekker tempo en actie, spanning en avontuur worden afgewisseld met humor. De humor is niet altijd even goed geslaagd en is soms wat storend. De actie ziet er goed uit met een aantal sterke scenes. Visueel is de film erg fraai en ook trouw aan de animatie en speelgoedfiguren. Voor fans valt er veel te genieten. De neutrale kijker zal wellicht wat verbaasd zijn van deze vreemde mix. 3.0/3.5

Waarom moet een film als deze bijna 2 1/2 uur duren? Wat een leuk en vlot nostalgisch niemendalletje had moeten zijn wordt hierdoor een logge en vooral vermoeiende zit, met te weinig plot en humor om de lange speelduur te kunnen verantwoorden. Hier en daar moest ik best lachen om de flauwe grappen (Fisto!), maar het houdt niet bepaald over. De kitscherige vormgeving en de eindeloze stroom aan vlakke CGI-effecten helpen dan ook niet mee.

Leuke film joh. En Skeletor is geweldig. Hulde aan Jared Leto. Dude was echt grappig.

Niet al te veel bij nadenken bij deze film. Lekker wegkijken.

Na 15 jaar in anonimiteit op aarde te hebben geleefd, vindt prins van Eternia Adam [Nicholas Galitzine] het zwaard van Greyskull. Dat geeft hem de kracht om Eternia te verlossen van Skeletor [Jared Leto], die Adams ouders gevangenhoudt en zelf op zoek is naar het legendarische zwaard. Hulp komt van krijger Teela [Camila Menes] en haar vader [Idris Elba], Adams voormalige mentor. Adams sulligheid, Leto’s absurde, dik aangezette accent en Alison Bries karikaturale rol als Evil-Lyn maken direct duidelijk dat dit meer parodie is dan eerbiedige remake. De vele (homo)seksuele toespelingen duiden op een poging een campklassieker te maken. De epiloog neemt op amusante wijze het format van de tekenfilmserie op de hak. Daar zullen niet alle fans blij mee zijn. De aftiteling wordt onderbroken voor een teaser voor een mogelijke sequel met de terugkeer van She-Ra. Dolph Lundgren (die He-Man speelde in de filmversie uit 1987) heeft een cameo als een bobybuilder die wat levenslessen deelt.