The Super Mario Galaxy Movie (2026)

Een prima vervolg.

Je merkt wel dat de film gewoon wat mooier is, maar verder ja biedt de film niet iets nieuws. Was dit te verwachten? Ja, is het jammer? Ja. Muziek is prachtig en referenties naar de games zijn er genoeg.

Binnenkort denk ik wel een 2e keer kijken, maar dan de Engelse cast. Man man man wat ergde ik me aan de Nederlandse stemmen

ADHD-cinema, maar dan op zijn slechtste manier. Mensenlief wat een gedrocht was dit. Een film als Uncut Gems is ook vol adrenaline maar dat is een film met een visie gemaakt door mensen met talent. Deze Super Mario is vooral heel druk met veel lawaai (denk aan die overbodige scène met de T-Rex of dat kasteel dat neerstort en dat maar lawaai blijft geven) om je geen seconde te laten vervelen maar juist daardoor gebeurt dat. De film begon en ik zag dat deze van Illumination was en vreesde al een beetje. Ik las later mijn review van de eerste Super Mario terug en blijkbaar had ik toen exact dezelfde gedachte, behalve dan dat die film op momenten nog wel oké was. Maar in dit vervolg is echt niets te beleven en dat dit een liefdeloos werk is merk je in elke seconde. Visueel niets bijzonders te zien, stemmenwerk op de automatische piloot en een verhaal dat alle kanten opvliegt zonder echt goede opbouw of opvolging van scènes. 0,5*.

Sorry, maar Mario deel 2 is echt een draak van een film.

Mario titels (de games) moeten het natuurlijk nooit van het verhaal hebben, maar in deze film is het wel echt dramatisch. Daarbij zit er ook een soort van onophoudelijk 'actie' in deze film. Lastig uit te leggen, maar voor mijn gevoel totaal over the top. Subtiliteit was ver te zoeken. En dat hoort wel bij Mario / Nintendo, vind ik.

Al met al heb ik me vooral gestoord aan deze film. Dat terwijl ik deel 1 juist verrassend leuk en 'inventief' vond.

Na het verrassend leuke eerste deel, waren mijn verwachtingen denk ik te hoog. Dit tweede deel is leuk, met prima momenten, maar haalt het qua niveau niet bij zijn voorganger (of bij enkele andere Illumination-producties). Vooral de eerste twintig minuten waren wat saai. Gaandeweg wordt de film leuker en trok de film mij mee in zijn 'overflow' aan kleurtjes en ADHD-gehalte. Gelukkig maar.

De film wil heel veel laten zien in de korte speeltijd, en wil ook alle verschillende Mario-games van de loop der jaren aantikken, waardoor een tweede kijkbeurt wel gewenst is om alle gemiste onderdelen te spotten.

Al met al een prima film, maar Illumination kan beter.

De zoon [Benny Safdied] van de gevangen genomen Bowser [Jack Black] neemt wraak door prinses Rosalina [Brie Larson] te ontvoeren en haar krachten te gebruiken om de stad die hij heeft gebouwd van energie te voorzien. Mario [Chris Pratt], Luigi [Charlie Day], prinses Peach [Anya Taylor-Joy], Toad [Keegan-Michael Key] en Yoshi [Donald Glover] to the rescue. Niets meer dan een excuus voor een animatieversie van de levels van het computerspel. Een hoop gebakken lucht, visueel geweld en herrie (inclusief een opdringerige score) in dit luie, vermoeiende exploitatieproductje dat gemaakt is ter gelegenheid van het 40 jarig bestaan van de Super Mario-franchise.

Gisteren heb ik in de bioscoop de Engelse versie gezien van The Super Mario Galaxy Movie en ik was op het ergste voorbereid. Uiteraard had ik weer teveel zuurpruim recensies gelezen. Daarom viel het me alleszins mee.

Het leukste aan de film is de eindeloze verwijzingen naar elementen uit de games en als je dacht dat het voor de oudere jongere wel klaar was na het eerste deel, dan heb je het mis. Ook voor iemand die is gestopt na Super Mario Bros.3 is het een feest der herkenning. Een van de leukste dingen vond ik het zwarte poppetje, een knipoog naar de stokoude Game & Watch handhelds die Nintendo maakte in een stenen tijdperk, ver voordat ze ooit de Game Boy introduceerden.

Het verhaal is simpel maar dat valt te verwachten. In het vorige deel werd al gehint naar de herkomst van Peach en dat wordt hier verder verkend, maar de uiteindelijke uitkomst is wel een beetje saai.

De film voelt af en toe als een totale sugar rush, maar neemt hier en daar net lang genoeg pauze zodat je brein al die kleurtjes kan absorberen. Er zitten vele leuke scènes in met mooie decors. De humor is niet overal even consistent qua toon en hoeveelheid, maar het is goed genoeg.

Een solide 3 sterren. (Vul nu hier de tuddududu dudududu tune in).

Zolang de kassa rinkelt zal dit wel blijven komen en ik vind het prima. Voor een volgend deel verwacht ik de introductie van Wario en Waluigi, want het verhaal van Bowser is nu wel uitverteld.

Vanmiddag met mijn dochter naar de film geweest, want ze wilde dolgraag naar Super Mario. En omdat ik zelf vroeger de oude game wel eens gespeeld heb, was ik ook benieuwd naar deze film. De vorige heb ik niet gezien.

Super Mario Galaxy vertelt een eenvoudig verhaal waarin Mario en zijn vriendjes de prinses moeten bevrijden. Talloze karakters komen voorbij in hun missie naar de planeet van Bowser, waar geheerst wordt door Bowser Junior.

De film is een snelle opeenstapeling van scenes op diverse plekken, zodat we ons al snel in een game wanen. Sommige scenes zijn letterlijk 3D vertalingen van klassieke levels, leuk om te zien. Voor fans van Mario zal het een feest van herkenning zijn.
De visuals zijn prachtig, na afgelopen weken de eerste drie delen van Toy Story gezien te hebben (topfilms) is wel duidelijk dat sinds de 00’s de animatie enorm verbeterd is. Mario Galaxy is een explosie van beeld en geluid en prachtig om op het witte doek te zien.

Een minpunt vond ik het enorm snelle tempo. De film schiet werkelijk van de ene energieke scene naar de andere, en zelf iets simpels als omkleden voor een feestje wordt met snelle montage en stampende muziek ondersteund. Lekker vlot allemaal, maar ook erg veel.

Al met al een vermakelijke film. En bonuspunten voor de scene waarin Bowser in de lava valt en zijn zoon verdrietig toekijkt. De eerste bios-tranen van mijn dochter zijn een feit.

3,5*

Deze film is juist veeeeeel beter dan deel 1. Dit deel heeft veel meer affiniteit met de games (met mooie verwijzingen naar verschillende retrogames) en het verhaal sluit ook veel beter aan op de games.