Do Not Enter (2026)

"What do we have to do to make our channel slap?"
"Porn Hub?"
"Nope, I'm not showing my tits."

De horrorfilm "Do Not Enter" probeert spanning en mysterie te combineren met een modern verhaal over sensatiezoekende urban explorers, maar weet die belofte nauwelijks waar te maken. Het uitgangspunt, een groep jongeren die een verlaten hotel binnendringt voor roem en views, is op papier nog wel interessant, maar voelt in de uitvoering vrij inspiratieloos aan.

Het grootste probleem is het tempo. De eerste helft van de film sleept zich voort met weinig echte spanning of dreiging. Pas na circa 50 minuten begint het geheel enigszins boeiend en spannend (o.a. de scène in de kast en de lift) te worden, maar tegen die tijd is de aandacht al flink verslapt en stond ik ook op het punt om de film af te zetten.

De personages zijn weinig uitgewerkt en blijven oppervlakkig, waardoor het lastig is om echt met hen mee te leven en alleen Laurence O'Fuarain, als de ervaren, nuchtere en serieuzere Balenger, kon me nog een beetje overtuigen. Hun keuzes voelen soms geforceerd en onlogisch, wat de geloofwaardigheid van het verhaal ondermijnt.

Visueel zijn er af en toe aardige momenten (zoals de boom in het hotel met de telefoons van vermiste personen), vooral in de duistere setting van het hotel, maar ook dat wordt niet consequent benut. De horror-elementen leunen te veel op clichés en voorspelbare schrikeffecten.

De film probeert spanning op te bouwen met bovennatuurlijke dreiging via witte wezens, maar slaagt er zelden in om echt angstaanjagend te worden. Wat had kunnen uitgroeien tot een beklemmende ervaring, blijft steken in middelmatigheid. Zelfs de climax, die duidelijk bedoeld is als hoogtepunt, mist impact en voelt eerder afgeraffeld dan verdiend.

Al met al is "Do Not Enter" een tegenvallende horrorfilm die te laat op gang komt en te weinig weet te verrassen. Met een paar aardige momenten, maar veel te veel saaie stukken, kom ik uiteindelijk niet verder dan 2,0*.

Leuke setting/locatie maar de uitwerking ontbreekt.

Kom op zeg..!. Dit was helemaal niet zo slecht! Naar zoveel van die honderd-in-een-dozijn tienerslashertjes was dit een prettige kijkervaring. Oké het bronmateriaal van David Morrell (Rambo-serie) is niet het meest originele script; Ene, Frank Balenger, en vier stedelijke explorers de "creepers" genaamd wagen zich in een verlaten hotel, waarvan wordt gezegd dat het er spookt en er miljoenen dollars liggen. Het hotel, met zijn donkere gangen en decadente sfeer houdt voldoende de spanning vast, Er zijn een paar jump scares, maar regisseur Marc Klasfeld geeft gelukkig de voorkeur aan aanhoudende spanning van wat er in de schaduwen schuilgaat, boven goedkope schrikmomenten. Het maakt de film tenminste een stuk sfeervoller. En ja...niet alles is even geloofwaardig (Eén van hen overleefde zelfs nadat hij van een balkon was gegooid) maar als stukje entertainment was dez efilm helemaal zo slecht niet! Het zal niet herinnerd worden als een van de beste films van het jaar, maar het biedt wel een degelijke vrijetijdsbesteding voor wie van het horror-genre houdt.