Oh. What. Fun. (2025)

Redelijke film over een vrouw die ieder jaar met kerst alles regelt voor haar gezin. Verre van origineel allemaal, maar de ontwikkelingen zijn best vermakelijk en de personages ook wel leuk. Kijkt gemakkelijk weg rond deze tijd van het jaar (de fijne cast helpt hier zeker bij). Een kleine 3.0 sterren.

Vond dit echt geen goeie film.

Sleepte me niet mee & zat me te vervelen, was saai & ook veel irritante geroep & getier.

Nee vond hem slecht.

Nee, vond niet mijn smaak van komedie.

Erg slecht irritant,en geen kerst magie

Stom ook hoe ze met elkaar omgaan of dat het nieuwe normaal is

Niet zo leuk als ik had gehoopt. Ik zat vorige week bij een talkshow in New York en tot mijn grote vreugde en verbazing was Michelle Pfeiffer de speciale gast! In mijn tienerjaren was ik een enorme fan, door Grease 2, Batman Returns en heb daardoor alle films met haar gezien. Deze stond al op mn lijstje, maar door haar er persoonlijk over te horen praten was natuurlijk wonderlijk. Al heeft mevr. Pfeiffer wel een wat ijzige, gereserveerde houding , evenals het karakter in de film. Dat maakt de film dan ook geen topper; er zit haast geen enkel prettig karakter in. Het is wat braaf, had best meer over the top gekund. Best jammer, het idee is goed.

Moeders krijgen een hart onder de riem gestoken in dit komisch drama met Pfeiffer als het hoofd van een gezin dat haar onvoldoende waardeert, vooral rondom Kerst. Dat blijkt wel wanneer haar familie vertrekt naar een speciale aangelegenheid die ze had geregeld … zonder haar! Komisch bedoelde verwikkelingen zorgen uiteindelijk voor nieuwe inzichten in deze vergezochte kerstfilm, waarin vooral Pfeiffer te hard haar best doet om de lachers op haar hand te krijgen.

Michelle Pfeiffer heeft het weer voor elkaar gekregen, na al die tijdloze klassiekers die in het begin langs kwamen (video band scene) heeft zij eigenhandig de "christmas spirit" uit deze film gezogen met haar verbouwde kop. Verder rammelde het aan alle kanten en kon zelfs Schwartzman de komedie genre tag niet waarborgen. Ik had liever een kerstkomedie gekeken van de familie ertegenover en hoe ze alle voorbereidingen aan het treffen waren om die fantastische lichten aan hun huis te krijgen, met alle problemen van dien. Eigenlijk had ik liever alle films gekeken uit de video band scene. Hoe strak getrokken de gezichten van iedereen ook waren, hoe slap was dit aftreksel van een film.

3/10

Op zich al verfrissend om in de grote hoop kerstfilms die aan het eind van het jaar weer zijn uitgebracht, eens niet een romantische komedie tegen te komen. Oh. What. Fun. is een familiekomedie, zou je kunnen zeggen. De film gaat over een familie die gezamenlijk de feestdagen doorbrengt, wat onderlinge vrijvinkjes heeft en waarvan de leden ook nog eens eigen probleempjes hebben. De meeste wrijving komt voort uit het feit dat men niet echt met elkaar praat, niet echt naar elkaar luistert en men dus ook nooit weet waar bij de ander de schoen wringt.

In het middelpunt van het verhaal staat de moederfiguur Claire gespeeld door Michelle Pfeiffer. Samen met haar man ontvangt zij haar kinderen en hun aanhang die van heinde en ver het ouderlijk huis bezoeken om daar de feestdagen door te brengen. De thematische aanzet van de film is nobel. De aanzet bestaat eruit dat mensen vaak iets als vanzelfsprekend aannemen maar vergeten dat daar een inspanning aan vooraf gaat. In deze film is het Claire die de organisatie van het perfecte familiefeest in handen heeft, maar daarvoor amper dankbaarheid ontvangt. Dat zij zelf amper luistert naar de behoeften en verhalen van anderen, zorgt voor wat familiale onderhuidse spanning. En zo kan de film zich ontwikkelen tot een typische kerstfilm waarin verzoenende klanken op de loer liggen en de kijker de mogelijkheid heeft om ontroerd te raken en om die ontroering weg te lachen met behulp van allerhande komische verwikkelingen. Een lach en een traan. Zo hoort een kerstfilm te zijn.

De ontroering wordt vooral met sentiment opgewekt. In een kerstfilm die je over het algemeen met een bepaalde goedwillende instelling bekijkt, werkt dat meestal wel. Hier is dat ook het geval. Met de humor had ik meer moeite. Eigenlijk vond ik bijna niets echt grappig. Het spelende ensemble doet het prima. Met name de momenten met Michelle Pfeiffer brengen wat vuur in de film. Over het algemeen heeft de film daar te weinig van. Uiteindelijk is Oh. What. Fun. niet heel bijzonder. Vanwege het goed spelende ensemble verdient de film toch wel een iets hogere waardering dan de standaard romcom-kerstfilm.

Verrassend leuke komische kerstfilm met veel sfeer. De enorm lage cijfers hier verbazen me. Wel storend vond ik het ENORM VEBOUWDE gezicht van Michelle Pfeiffer. Ik kan er echt niet naar kijken. Iemand in haar vriendenkring ziet dat toch OOK!?!

Stond nog in mijn lijst en vond het nergens echt grappig. MICHELLE is gefrustreerd , iedereen eigenlijk.

EVA speelde het wel leuk. Het verhaal had potentieel en meer uit kunnen halen door moeders wens kracht te geven zonder humor of dan donkerde humor, met daadkracht. Het was wat klungelig allemaal maar door het tempo uitgekeken. Niet 1 die ik ooit weer hoef te kijken.

Gedurfd. Aan het begin van je film letterlijk alle geliefde kerstklassiekers uit de kast trekken, om vervolgens een film te maken die hooguit in een bewaardoos op zolder beland en bij de voorjaarsschoonmaak wordt weggegooid.