Palestine 36 (2025)

Intrigerende, maar eenzijdige geschiedenisvertelling richt zich op een tot nog toe onderbelicht sleutelmoment uit de geschiedenis van het Midden-Oosten: de Arabische Opstand die duurde van 1936 tot en met 1939. Centraal staan Yusuf [Karim Daoud Anaya], een jongen van het platteland die zich aangetrokken voelt tot het bruisende stadsleven in Jeruzalem, en journalist Hanan [Hiam Abbass], die zich bezighoudt met de diplomatieke ontwikkelingen en zo de toenemende weerstand tegen de Britten (en High Commissioner Wauchope [Jeremy Irons]) van dichtbij meemaakt. De opstand zorgde voor een vereniging van Arabische stammen en de bewustwording van een gezamenlijke (Palestijnse) identiteit. De Britten komen er vanzelfsprekend bekaaid vanaf en het Joodse perspectief laat Jacir buiten beschouwing, zodat dit historisch gezien vooral waardevol is als een eerste kennismaking met een belangrijk hoofdstuk uit de geschiedenis van het Midden-Oosten.

Als ik mij niet vergis is het personage dat Hiam Abbass speelt geen journalist maar een grootmoeder op het platteland?

In deze film komt de groot moefti Amin al-Hoesseini niet voor.

Hij was een dominant en extreem figuur in die tijd (goede contacten met Hitler) en werd later zelfs door de Britten gezocht vanwege oorlogsmisdaden.

Niet onaardig. Interessant stukje geschiedenis dat tot op vandaag doorklinkt. Wel wat eenzijdig met nobele Palestijnen en onbeschaafde Engelsen.

Een geïdealiseerde en romantische weergave van de Arabisch-Palestijnse opstand van 1936-1939. Zoals reeds opgemerkt is de politieke leider Amin al-Hoesseini afwezig in de film. De man was een notoire antisemiet die nauwe banden onderhield met nazi-Duitsland die de Arabisch-Palestijnse opstand financierde en van wapens voorzag. Het is dan ook bizar dat uitgerekend de Britse christenzionist Wingate een Duitse Luger P08 gebruikt om een Palestijn te executeren in het bloedbad van al-Bassa. De Britse kapitein was overigens in werkelijkheid niet lijfelijk aanwezig maar dat terzijde.

De Joden zijn slechts figuranten in de film. De zionistische intenties worden wel duidelijk gemaakt bijvoorbeeld wanneer tijdens het lossen van een lading een vat met wapens opduikt. In een vervolgscène legt een Palestijnse moeder aan haar argwanende dochter uit dat de Joodse kolonisten eufemistisch gezegd niet meer in Europa gewenst zijn. Annemarie Jacir is niet haatdragend en wil kennelijk een gevoel van medelijden en christelijke compassie oproepen.

Het verzet tegen de Britse overheersing en het zionisme was een breed gedragen opvatting onder alle Arabisch-Palestijnse facties. Al was er een wezenlijk verschil over de te kiezen strategie. De aanvankelijke eenheid ontaardde uiteindelijk in een burgeroorlog waarbij talloze gematigde Palestijnen op een wrede wijze werden vermoord en gemarteld. Het zijn de halve waarheden die de film tot hele leugens maken terwille van een propagandistisch doel.