Wallace & Gromit: Vengeance Most Fowl (2024)

Uitstekende film waarin de slimme hond Gromit zijn baasje de sullige uitvinder Wallace weer eens uit de problemen helpt. Wederom een mooie, ambachtelijke stop-motion animatie film uit de Aardman studios. Leuke humor (zeker niet te kinderachtig) en speelse actie. De film heeft een vlot tempo en een korte speelduur, dat dit een gemakkelijke wegkijker maakt.

Wallace [Ben Whitehead] ontwikkelt een mechanische tuinkabouter die al zingend in een mum van tijd alle tuinklusjes uitvoert. De aandacht voor deze Norbot [Reece Shearsmith] gaat ten koste van Gromit die sceptisch is over de nieuwe uitvinding. Hij krijgt gelijk wanneer oude aartsvijand Feathers McGraw (een pinguïn die lijkt op een bowling pin) ontsnapt uit de gevangenis en erin slaagt de Norbots te programmeren, zodat ze overgaan op vernieling en diefstal. Hoofdinspecteur Mackintosh [Peter Kay] beschouwt Wallace vanzelfsprekend als hoofdverdachte, maar agent Mukherjee [Lauren Patel] heeft haar twijfels. Gromit doet er alles aan om verdere rampspoed te voorkomen en Mukherjee te bewijzen dat het gaat om een wraakactie van Feathers McGraw. Opnieuw een heerlijke stop-motion komedie vol inventieve visuele grappen, hilarische actiescènes en vernuftige ingebouwde maatschappelijke kritiek over het blindelingse vertrouwen in moderne technologie.

Fantastisch meesterwerk!

Ik kan het niet anders beschrijven, dit was echt een prachtig verlaat kerstcadeautje op Netflix, een nieuwe Wallace & Gromit film, voor mij zelfs wel de beste die er is gemaakt in de reeks. Ik zie dat ze tegenwoordig allemaal op Moviemeter staan, komend jaar de oudere delen maar eens opnieuw bekijken.

Iedereen die de filmwereld een beetje volgt weet dat deze Aardman producties met stop-motion technieken zijn gemaakt, met klei en frame voor frame in elkaar gezet. Dat kost natuurlijk gigantisch veel tijd, deze film heeft er dan ook vijf jaar over gedaan. Hier is nog extra info te vinden, inclusief een making off video. Maar hoe mooi de film ook oogt met ontzettend veel kleur en details, het draait natuurlijk om de inhoud en hier is de film minstens zo sterk in. Wallace probeert als uitvinder rond te komen, wat soms een uitdaging is. Hij ontwikkelt een mechanische tuinkabouter om hem het leven makkelijker te maken, terwijl Gromit er heel sceptisch tegenover staat en meer vertrouwt op menselijke capaciteiten. Uiteraard loopt alles uit de hand en krijgt Wallace de politie achter zich aan, samen met zijn oude vijand Feathers McGraw, een kwaadaardige pinguïn. De film zit vol met heerlijke Britse grapjes en humor, van de ochtendroutine hoe Gromit Wallace uit bed haalt tot de nodige verwijzingen naar filmklassiekers. Geregeld zat ik met een lach te kijken en tegelijk ook met bewondering hoe mooi het toch in beeld komt. En vergeet ook de heerlijke stemmencast en fijne soundtrack niet. Het past precies. En de boodschap van de film, vertrouw niet blind op technologie maar blijf ook zelf in controle, die is natuurlijk vandaag de dag relevanter dan ooit. Hier verpakt in een prachtige film, maar met een duidelijk punt dat word gemaakt.

Hopelijk beginnen ze heel snel aan een volgend deel, dan zit ik rond 2030 weer klaar!

4,5*

Net iets leuker dan de eerste lange film van dit duo. De boef van dienst is een stuk beter (of ja, er is er nu eigenlijk een), sommige grappen zijn echt wel sterk en de film is net wat korter wat wel past bij dit soort films. Inhoudelijk ook boeiend met de thematiek rond moderne uitvindingen, robots en AI en de vervanging van mensen die met passie hun werk doen.

Als al gezegd bij de andere film zal dit soort animatie nooit helemaal mijn ding worden en ondanks de kortere lengte, aimabele personages en de grappige kabouters (door steeds zichzelf voor te stellen, erg geestig) was na 60 minuten de koek wel een beetje op. 3,5*.

Weinig vernieuwend ten aanzien van andere delen van de franchise. Daarom zeker niet slechter. Heb me zeker vermaakt en die typische Britse vibe en humor wordt steeds in de gaten gehouden. Het centrale thema rond technologie en AI voegt ook wel iets toe en heeft een duidelijke boodschap.

De animatie blijft leuk en herkenbaar. De humor is grotendeels geslaagd op hier en daar wat flauwe pogingen na. Het blijft een fijne ambachtelijke productie en die moeten we koesteren!

Een heerlijk nieuw avontuur van het onwaarschijnlijke duo, zoals altijd weer heerlijk onderkoeld qua humor en prachtig geanimeerd. De plot is ook erg leuk. Dit soort films moeten we koesteren. Wellicht iets minder geslaagd dan voorganger The Curse Of The Were-Rabbit, maar een kniesoor die daarover valt.

Een beetje vermaak uit de doos met nostalgische karakters, waarom ook niet? Met flair verteld, en sporadisch refererend naar de populaire film- en muziekcultuur, is ook ‘Vengeance Most Fowl’ wederom een gelaagde ervaring, zij het dat eenvoudig vertier de hoofdstroom vormt. Moet het anders, op een vergeten zondagmiddag? Niet als de finale zomaar lijkt op een bizarre kruising van Indiana Jones 5 en Mission Impossible 7. En dat dan nog voorafgegaan door Bachs legendarische ‘Toccata & Fuga in d mineur’…een mens zou het toch zelf niet verzinnen, of wel?

Het script mag dan wel opgebouwd zijn uit een resem narratieve stereotiepen, dat de makers precies daarmee kunnen lachen, siert hen. En, eerlijk waar: behoren de immer sympathieke Wallace (met een onfeilbaar instinct om onheil over zichzelf af te dwingen) en de oneindig creatieve Gromit (de onweerstaanbare puppy-ogen incluis) niet tot de meest vertederende figuren uit de animatiewereld? Daarmee is alles meteen gezegd – laat de volgende film maar komen!

3,5*

Hartverwarmend, geestig en bovenal erg indrukwekkend gemaakt. Aardman-studios heeft dat hele Claymation-stijltje toch wel echt tot in de kleinste details geperfectioneerd. Vengeance Most Fowl is visueel een genot om te bekijken, je zou de film zo hier en daar op pauze willen zetten. Alleen daarvoor al verdient de film om een Oscar te krijgen volgende week, al is er wel wat geduchte competitie in de animatie-categorie dit jaar. Maar deze Wallace & Gromit heeft meer te bieden dan enkel het visuele aspect. Alle andere elementen zitten ook op een zeer hoog niveau. Die typische Britse humor komt echt fantastisch tot uiting, en levert heel wat grappige, gortdroge momenten op. Als niet-Brit zullen sommige grapjes ongetwijfeld ook nog wel over mijn hoofd zijn gevlogen. Maar ook het plot zelf is wel beklijvend. Het duurt ook allemaal kort genoeg (een speelduur van 79 minuten, heerlijk!), zodat er geen enkel dood moment in de film zit. De Norbot is een hele leuke toevoeging, en Feathers McGraw een super toffe bad guy. En Wallace en Gromit zelf blijven aandoenlijke figuren die je met plezier doorheen hun avonturen volgt. Misschien dat Wallace hier en daar wat naïef en vervelend is, maar dat is ook gewoon een beetje hoe zijn personage in elkaar steekt en de rol in het verhaal dat hij moet invullen.

4*, en zo mag er over een paar jaar nog eentje volgen graag!

Deze familiefilm eens geprobeerd en het was wel een vermakelijke film. Heel wat mopjes en humor en ook heel wat uitvindingen. De film zag er voor de rest prima uit en het verhaal verveelde ook niet. Vond het een tof filmpje.