Conclave (2024)

Vanaf 7 november in de bioscoop (The Searchers)

Ziet er goed uit in de trailer. Ralph Fiennes en Stanley Tucci zijn sowieso altijd wel acteurs om naar uit te kijken.

Maar nu al in de trailers in de filmhuizen, en dan pas in november de premiere... weer veel te vroeg lekker gemaakt dus.

Het is sinds Dan Brown's Angels & Demons geleden dat ik zo geboeid was door het Vaticaan.

Conclave is een film die vanaf het eerste moment opvalt door zijn erg sterke sound design en soundtrack. Hoewel er weinig gebeurt zat ik toch continu op het puntje van mijn stoel vanwege de prominente violen en verhoogde achtergrondgeluiden. Een erg knap staaltje sound engineering die zeker niet onopgemerkt mag blijven.

In Conclave moet er een nieuwe paus verkozen worden door een groep kardinalen die elk hun eigen geheimen proberen te verbergen. Daarbovenop heeft de pas overleden paus ook nog het een en ander in petto voor de groep ambitieuze geestelijken. Een interessant uitgangspunt die, ondanks wat teleurstellende plotwendingen, me helemaal in zijn greep had. Er worden verschillende (terechte) kritieken gegooid naar de Kerk zonder prekerig over te komen. Aan het eind van de film was er een bepaald plotpunt die me niet honderd procent kon bekoren maar waar ik zeker en vast achter sta. Kijkers zullen wel weten welk moment ik bedoel.

Ralph Fiennes is een god. Dat weten we inmiddels wel dankzij zijn gevarieerd oeuvre en enkele perfecte prestaties op zijn palmares. Deze rol zal hem niet opnieuw een Oscarnominatie opleveren maar het is wel een erg sterke die met veel overtuiging en kracht wordt neergezet. Stanley Tucci is weer helemaal op dreef en ook aan zijn lippen hang ik vast iedere keer als hij zijn mond opendoet. Isabella Rossellini is geweldig als een non die alle chaos en manie moet observeren zonder in te mogen grijpen. Een specifiek savage moment omtrent haar informatie, gevolgd door een dramatische vape-wolk vanuit Sergio Castellitto's kamp zorgde voor luid gejuich in de zaal. Een voorbeeld van de perfecte mic-drop.

Deze film is een perfecte afwisseling van een toch wel zeer experimentele (althans door onze eigen filmkeuze) editie van het Gentse Filmfestival. Opvallend dat dit de zesde film is dit jaar en toch de allereerste Engelstalige film in ons rijtje.

4*

De film ziet er mooi uit, de begeleidende muziek is uitstekend, het acteerwerk van hoog niveau.

Maar verder eigenlijk heel saai (waarom dit 'thriller' genoemd wordt??), en vooral ook veel te veel wat er bij gesleept wordt. Ik had wel iets anders verwacht eigenlijk, een echt complot dat op het einde net wel of niet op tijd ontrafelt zou worden. Maar steeds als er een stap gezet lijkt te worden, wordt die al weer tenietgedaan. (Die aanslag was net het zetje dat die conservatieve baardmans nodig had om een verhaal af te steken over dat de kerk te tolerant is geworden, maar twee minuten later werd dat al weer tenietgedaan door die kardinaal van Kabul. Dat soort dingen.)

Na het onverwachte overlijden van Paus [Bruno Novelli] moet Deken Thomas Lawrence [Ralph Fiennes] toezien dat de verkiezing van een opvolger op een ordentelijke wijze en volgens de rooms-katholieke tradities verloopt. Zolang niemand een meerderheid van de stemmen krijgt, worden er dagelijks nieuwe verkiezingen gehouden. De eerste stemronde duidt op vier favorieten. De conservatieve Tedesco [Sergio Castellitto] zou de eerste Italiaanse Paus zijn in 40 jaar, Adeyemi [Lucian Msamati] de eerste Paus van het Afrikaanse continent sinds Gelasius I (492-496) en verder behoren Tremblay [John Lithgow] en Bellini [Stanley Tucci]. Lawrence [Ralph Fiennes] en nieuwkomer Benitez [Carlos Diehz] hebben genoeg stemmen gekregen om door te gaan naar de tweede stemronde. Naarmate het conclaaf vordert, begint Lawrence te twijfelen aan de rechtmatigheid van het conclaaf. Hij komt voor een groot dilemma te staan wanneer blijkt dat hij alleen zekerheid kan krijgen door te breken met heilige tradities. Een statisch geven dat veel leunt op dialoog en zich beter leent voor een toneelstuk. De uitmuntende cast houdt de aandacht vast en camerapersoon Stéphane Fontaine doet wat hij kan om het visueel interessant te houden. De ontknoping is verrassend, al is dat niet direct een aanbeveling.

Mooie, goede film, dat was genieten! mooie beelden, goed geluid

De interactie onderling en daarbij het groeiende gevoel van misstanden is prachtig uitgebeeld.

Degelijke verfilming van het gelijknamige boek van Robert Harris. De setting leent zich goed voor een verhaal vol intriges. Het plot kent dan ook de nodige wendingen, waarvan ik de laatste de minst sterke vind. De kleine - en gesloten - setting wordt goed in beeld gebracht. Het acteerwerk is in orde. Veel bekende gezichten in de cast, van wie met name Fiennes en Tucci een zeer behoorlijke rol neerzetten.

De boeiendste aspecten (en geen idee of die al vanuit het boek kwamen) zijn de tegenstelling van dit klassieke concept maar dan aanwezig in de moderne tijd. Kardinalen op hun telefoon kijken, de moderne kantine, een kardinaal die koffie aanbiedt maar gewoon gebruik maakt van een espressoapparaat, de pendelbusjes van hotel naar conclaaf. Ook als politiek schouwspel en hetgeen in de achterkamertjes gebeurt is boeiend. En Fiennes is erg sterk en weet je als kijker mee te nemen in zijn gevoelens en gedachten. De film blijft boeiend. Verder valt vooral het sterke sounddesign op, of dat nu de muziek is die indringend binnenkomt of de geluidjes in de hallen, de echo in die grote hal, het rumoer op de achtergrond.

Allemaal veel positiefs te zeggen alleen uiteindelijk viel de film wat tegen. Het een en ander is te gemaakt, al die twistjes deden me maar weinig en ook het einde is nogal een sof die best wel te voorspellen is vanaf het moment dat de Kaboelse kardinaal zijn intrede doet. Je weet: hier gaat wat mee gebeuren. Die zou weleens hoge ogen kunnen gooien. Ook zijn de kardinalen net iets te veel neergezet als voorbeelden voor hun stromingen en de an sich boeiende politiek (conservatief of progressief?) komt daardoor niet helemaal overtuigend over. Helemaal vreemd wordt het als een van de kardinalen ineens fulmineert tegen moslims. Dat kwam echt vanuit het niet.

Kortom genoeg boeiends om te zien en vooral te horen maar met een matig overkoepelend verhaal. 3,0*

Twijfelde tussen drie of vier sterren. Vooral de overdaad aan plotwendingen stoorde nogal. Maar de film als geheel, de prachtige setting en het uitstekende acteerwerk zijn overtuigend genoeg om de balans naar vier uit te laten slaan. Mooie rol van Fiennes.

Prachtig acteerwerk.
Ondanks dat ik inmiddels weet dat er letterlijk níets in het Vaticaan is opgenomen en het plafond uit de computer komt ziet het er bijna allemaal erg overtuigend uit.
Begeleidende muziek is ook mooi.
Toch 'slechts' een 3,5 omdat er eigenlijk niet zoveel gebeurt en het einde toch een beetje richting 'gezocht' gaat. 'Zijn' opmerkelijke afkomst was genoeg geweest.

Wat ik me dan weer wel afvroeg: na de aanslag, wat gebeurt er met die ene stem die al in het bakje zit? 1 stem, en we weten precies van wie en bij openen dus waarop.

Mijn hemel wat een overschatte film zeg. Normaal zou ik zeggen het boek is vast beter, maar met dit enorm vergezochte verhaaltje kan ik me dat ook al niet voorstellen.

Het begint aanvankelijk allemaal best goed met een soort politieke House of Cards in het Vaticaan. Al liggen de diverse stromingen en belangen er allemaal nogal erg dik op.

Maar zo halverwege lijkt werkelijk iedereen er wel een soort driedubbele agenda met slechte bedoelingen op na te houden, komop zeg. En dan ben ik nog niet eens toegekomen aan die onzinnige aanslagen en als klap op de vuurpijl de onthulling van de dubbele geslachtspaus hahahaha, come oooon.
Echt een gevalletje gekunsteldheid dat ik lang niet meer heb gezien. Bah.

Door alle bioscoopbezoeken kon ik de trailer van Conclave niet meer zien. Echter toch een bezoek gewaagd en niet teleurgesteld. Cinematografisch een zeer fijne film. Ook de keuze voor een topcast pakt wat mij betreft goed uit. Ik had nog iets meer diepgang verwacht in het verhaal maar deze film verdiend de dikke 4 sterren.

Halverwege in slaap gevallen en dat was een stuk spannender dan de film. het moet je ding zijn denk ik.

Het laatste kwartier met de onthullende punch deed de tot dan toe degelijke, liberale film de das om richting progressief wokeisme.

Waardeloos einde. Jammer.

Mensen die overal een agenda in zien kunnen niet genoeg bekritiseerd worden. Die hebben zelf een agenda.

Bekritiseren doe je met argumenten , niet met een stomme tagline.

Holy Smoke eh Woke

Nogal (cliché)matige film met als uitsmijter het meest belachelijk einde dat ik in tijden heb gezien. Deze gaat vast één of meerdere Oscars winnen vanwege aanvinken woke checkbox in combinatie met religie. Ricky Gervais gaat die prijs helaas vast niet uitreiken.

Aldus degene die zelf niet verder komt dan niet bestaande onzin als "woke agenda" en een tagline pareert met een tagline. Woke is vandaag de dag een volkomen hol en betekenisloos containerbegrip, dat als stickertje wordt geplakt op alles waar de kleinburgerlijke conservatief het niet mee eens is. Daar laat ik het bij, je weet zelf ook wel dat politieke discussies niet zijn toegestaan.

Dat er een woke agenda is of narrative is overduidelijk , dat kun je makkelijk zien in alleen al de ontelbare uitspraken die schrijvers regisseurs en acteurs en actrices doen voor de camera , kijk alleen al naar rachel zegler als laatste voorbeeld , dus als jij dit als een niet bestaand fenomeen wil zien dan maak je jezelf vrij belachelijk .

je mag het geen probleem vinden, dat kan maar het bestaat , maar de massa kotst het steeds meer uit .

Heb em hier in UHD HDR10+ liggen, maar alleen al door het 'Al-label', lijkt dit voor een thriller-drama voor mij hoogstwaarschijnlijk te soft en bij het scrollen hier, ik meer voel dat dit het niet zal worden. En ik zo al wel weet van gans de hypocrisie binnen het Rooms-katholieke. En gewoon als Belg kun je er enkel ne giga degout van overhouden aan die "heilige kruisjes".

Ik hou wel van de glitter and glamour van het Vaticaan en een pausenfilm zet ik wel hoog op het kijklijstje. Als je dan ook nog twee kanjers als Tucci en Fiennes kan opvoeren, dan zijn de verwachtingen hoog gespannen. Het duo zet alvast een top acteerprestatie neer.

En voorts laat de film zien dat de oudemannenclub ook maar gewone mensen zijn met gebreken en hun kleine kantjes. Zeker wanneer macht en aanzien om de hoek komen leunen. Het viel me op hoe weinig er echt gebeden werd. Als zij het al niet doen.

Het lijkt eerder een politieke thriller vol intriges, achterklap en (openlijke) rivaliteit. Een paar eeuwen terug zouden er een paar een kopje kleiner zijn gemaakt. Onze vriend Lawrence zou voor minder aan het twijfelen slaan, niet om zijn geloof (want zonder twijfel is er géén geloof), maar wel omwille van zijn taak als leider van het conclaaf.

Prachtige aankleding en decor, zonder twijfel. Het einde had niet gehoeven voor mij, net weer dat tikkeltje too much, de film had dit niet nodig. Een halfje eraf daardoor.

Als de paus sterft, is het de taak van kardinaal Lawrence (Ralph Fiennes) om het conclaaf te leiden dat zijn opvolger zal kiezen. De bijeengekomen kardinalen vormen geen homogene groep. Scènes in de eetzaal alwaar de kardinalen zich verzamelen om voedsel te nuttigen, wijzen dat meteen al uit. Men eet in groepjes. Scheiding vindt plaats op basis van gelijkgezindheid en vaak ook op basis van de taal die men spreekt. De tegenstellingen tussen de kardinalen met betrekking tot de koers die de kerk moet gaan voeren, is groot. De dood van de paus legt die tegenstellingen verder bloot.

Op dat moment zou de film voor een diepgaande analyse van de verschillende zienswijzen kunnen kiezen. Dat gebeurt niet. Het accent ligt op het gedrag van de personages die proberen stemmen te winnen en stemgedrag te beïnvloeden. Het gaat in deze film om intriges. Om gekonkel. De film laat heilige mannen zien die zich bijna alles permitteren om de pauselijke macht te grijpen. De scènes die daadwerkelijk de onderliggende strijdpunten raken, zijn kort en oppervlakkig. Wat mij opviel is trouwens dat de hervormende kant meer sympathie krijgt dan de behoudende kant. De kardinale personages die de conservatieve leer aanhangen, zijn bepaald geen vrolijke en warme mensen.

Conclave is geen film waarin de diverse zienswijzen kritisch en diepzinnig worden beargumenteerd. Conclave is daarentegen een gemakkelijk kijkbare film die gelukkig behoorlijk vermakelijk is. Het is spannend om de gebeurtenissen en de verschillende verrassende plotwendingen te volgen. De finale plotwending ging me iets te ver. Maar goed. Het sterke acteursensemble is overtuigend bezig en de setting in het Vaticaan zorgt voor een passende sfeer. De twee uur film gingen snel voorbij. Ik heb me goed vermaakt.

Zit voor mij net tussen de 7 en de 8 in. Fiennes is wel echt goed op dreef, maar ik rond toch naar beneden af. Had er net iets meer van verwacht en het einde voelde wat afgeraffeld en.... plots

3,7*

Heerlijk acteerwerk in dit rustig maar doeltreffend opgebouwde drama over de verkiezing van een nieuwe paus. Gaandeweg stuit kardinaal Lawrence (een geweldige Ralph Fiennes) op intriges, samenzweringen, roddel en achterklap. Regisseur Edward Berger leidt alles vakkundig in goede banen maar verslikt zich helaas in het vergezochte en nogal potsierlijke einde, waardoor de film op de valreep bijna als een kaartenhuis in elkaar stort.

CONCLAVE - Fast Forward review

Was een degelijke film tot de laatste 5 minuten. Einde verpest het toch wel behoorlijk.