The Smashing Machine (2025)

Mooi gespeeld door een bijna onherkenbare Dwayne Johnson en degelijk in beeld gebracht, maar waar heb ik eigenlijk naar zitten kijken? Het waargebeurde verhaal van MMA-legende Mark Kerr is niet bepaald fascinerend en regisseur Benny Safdie doet eigenlijk ook geen pogingen er iets interessants van te maken. Het kabbelt maar een beetje door van de ene weinig memorabele scene naar de andere.

"Van Dwayne Johnsons krachtige en ronduit carrièrebepalende vertolking van Mark Kerr, de rustige originele soundtrack en nostalgische sfeer, de opvallende visuele stijl en presentatie die doet denken aan een homevideo, tot de vertrouwde verhaallijnen binnen een ongebruikelijke structuur: iets aan ‘The Smashing Machine’ voelt verrassend atypisch en toch, naar mijn mening, aangenaam vertrouwd. De film wordt hierdoor een gemakkelijk te begrijpen, maar moeilijk te definiëren, realistische ervaring die de ware betekenis van nederlagen en persoonlijke overwinningen aan het licht brengt."

Een sterke biografische verfilming van Safdie die meer in zijn mars heeft dan je zou denken.

Matig drama. Het verhaal is niet echt boeiend. Er gebeurt gewoon weinig interessants. De film kabbelt wat voort en leunt tegen het vervelen aan. Ook de wedstrijden zijn van een vergelijkbaar niveau. Het is allemaal wat zoutloos. Niet dat de film slecht is, maar op een enkele scene na doet het gewoon niks. Het acteerwerk is wel van aardig niveau. Blunt en Johnson zijn aan elkaar gewaagd en zetten een prima stukje acteerwerk neer. Visueel redelijk. 2.5/3.0

Met haar is Dwayne Johnson bijna onherkenbaar als Mark Kerr, een voormalig worstelaar die van 1997 tot 2000 actief was in Mixed Martial Fighting, toen dat nog een twijfelachtige reputatie had. Johnson stort zich vol overgave op deze zeldzame kans om zich te bewijzen als dramatisch acteur. Hij levert uitstekend werk af en heeft in Emily Blunt (als Kerrs vriendin Dawn Staples) een fijne sparringpartner. Het scenario is jammer genoeg behoorlijk afgezaagd. Verschillende MMF-sterren verschijnen in bijrollen. De Nederlands-Amerikaanse Bas Rutten speelt zichzelf en de echte Mark Kerr verschijnt in de epiloog. Onderhoudend, maar oppervlakkig.

Een vrij standaard verhaaltje waar ook weinig origineels bij wordt gebracht. En een en ander wordt ook wel erg vluchtig behandeld. Denk aan de verslaving, dat lijkt een probleem te zijn en daarna na een rehab is het probleem ineens voorbij. Er zijn enkel nog wat ruzies omdat Johnson aangeeft moeite te hebben dat zijn vriendin nog pillen en alcohol etc neemt. Dat is te weinig overtuigend in een film.

Wel een aardig tijdsbeeld verder maar de film is nogal duf. Vergelijk dat met de wilde rit van Uncut Gems die de regisseur eerder maakte. Ik had constant het idee dat er met de handrem op is gefilmd en dat voel je. 2,5*.

De gebroeders Safdie maken inmiddels sinds dit jaar apart van elkaar een film, met The Smashing Machine als de inzending van regisseur Benny Safdie. Toch voelt dit geheel erg aan als een eindresultaat dat ze samen hadden kunnen maken, zonder dat het erg anders had uitgepakt. Dwayne Johnson en Emily Blunt spelen daarbinnen zeer overtuigende hoofdrollen en de momenten waarop ze elkaar verbaal te lijf gaan vormen zonder meer de sterkste punten. Dat gaat echter ten koste van de sportscenes zelf, die Safdie slecht in beeld brengt en vooral een bepaalde opbouw missen. Het wordt allemaal relatief levenloos overgebracht, waardoor je als kijker niet bepaald wordt ondergedompeld in de intensiteit van deze wereld. Als je binnen zo'n geheel vooral een beetje wacht totdat Johnson en Blunt elkaar de kop indrukken, gaat er toch iets mis. Niettemin professioneel verteld en met de juiste doelstellingen in beeld gebracht, maar het pakt toch teleurstellender uit in vergelijking met de vorige projecten.

Goeie film over een MMA-vechter die de top binnen de sport weet te bereiken. Realistisch in beeld gebracht allemaal, en de film kijkt soms ook weg als een documentaire. Een boeiend, maar iets te standaard portret waarbij Dwayne Johnson het goed doet in de titelrol en indruk weet te maken met zijn fysiek. Net geen 4.0 sterren voor dit solo-debuut van Benny Safdie.