Le Roman de Jim (2024)

Oppervlakkige bewerking van ‘Le Roman De Jim’, de op ware feiten gebaseerde bestseller van Pierric Bailly over de relatie tussen Aymeric Bailly [Karim Leklou] en zijn petekind voor wie hij lange tijd de vaderrol op zich neemt. Aymeric is 22 en heeft twee intense relaties en twee jaar celstraf achter de rug wanneer hij jeugdvriendin Florence [Laetitia Dosch] tegen het lijf loopt. Florence is hoogzwanger, maar haar vriend heeft haar in de steek gelaten. Wanneer Flo bevalt van een zoon neemt Aymeric de vaderrol op zich. Er ontstaat een hechte band tussen Aymeric en Jim [Eol Personne] die op een abrupte manier op zijn eind komt. Episodisch drama leunt voor een belangrijk deel op voice-over om de gevoelens van de hoofdpersoon over te brengen. Het is een komen en gaan van personages en spannend of interessant wil het maar niet worden. Het acteerwerk kan er gelukkig meer door, maar memorabel is dit zeker niet.

Nogal moeizame film, die pas laat op gang komt. En een komedie is dit natuurlijk helemaal niet. Het verhaaltje is simpel: een man met een crimineel verleden (waarover ons niets wordt verteld) die min of meer de weg kwijt is, blijft hangen aan een zwangere vrouw en gaat voor haar en het kind zorgen. Hij ontwikkelt een sterke band met het jongetje dat hem als zijn echte vader ziet. Daar komt een eind aan als de biologische vader zich aandient en de man aan de dijk gezet wordt. Hoeveel drama wil je hebben. Maar hij slaat zich er manmoedig doorheen. Alleen, zoals mrklm terecht opmerkt, spannend of interessant wil het maar niet worden. Al voel je gaandeweg toch wel met de man mee. Een voorzichtige voldoende.

Mooi en ontroerend!