Life after Fighting (2024)

Nou wat een aangename verassing was dit. Tip van een vriend van mij, hij weet dat ik een goede vechtfilm kan waarderen. Ben hem dankbaar want deze was zo langs mij voorbij gegaan en nu een tip van mij voor kijkers die van martials arts films houden. Absolute aanrader en het verhaal is ook vrij uniek voor zo een type film. De vecht scenes zijn echt van een bijzonder hoog niveau.

Leuke film, voor de liefhebbers van goede vechtscenes zeker een aanrader.

Vond de vechtscenes aan het eind iets te lang en daardoor de film ook.

Acteerwerk is over het algemeen goed, iets te langdradig op sommige momenten.

Maar hij is de moeite waard om nog wel eens een keer te kijken, daarom een voldoende.

Bren Foster!

Als actiefilm liefhebber viel hij me jaren geleden al op in de Steven Seagal films Force of Execution en Maximum Conviction. Daar stal hij namelijk de show met zijn martial arts moves. Ik heb me altijd afgevraagd waarom hij eigenlijk nooit een eigen film op zijn naam heeft staan waarin hij de hoofdrol als actieheld op zich neemt. Vergelijkbaar met Scott Adkins, zeg maar.

Met Life After Fighting heeft Bren Foster het heft in eigen handen genomen. Hij heeft de film geschreven, geregisseerd en speelt zelf de hoofdrol. De film heeft een laag budget, maar Foster weet hier wel omheen te werken. Het verhaal heeft niet veel om handen. Het script doet je regelmatig denken aan een GTST aflevering, maar goed, dit wordt ruimschoots gecompenseerd door de martial arts scenes. Hoewel ruimschoots, je moet wel even geduld hebben voordat de actie echt losbarst. Foster heeft er namelijk voor gekozen om de tijd te nemen om zijn verhaal te vertellen, waardoor het eerste uur meer drama bevat om het verhaal op te bouwen. Dit is prima om de personages wat meer glans te geven, maar hier had wel wat in geknipt kunnen worden.

Maar wie geduld heeft wordt beloond. Het laatste uur wordt de film spannender en de laatste 40 minuten barst het los. Want wat Bren Foster hier laat zien aan vechtscenes doet wat mij betreft niet onder voor The Raid. Hier laat Foster echt zien wat hij in zijn mars heeft. En als actieheld is hij fantastisch. Daarnaast heeft hij zijn gezicht mee en acteert best prima. De film is ook hard. Geweld tegen kinderen door de bad guys wordt niet geschuwd. Daarom is het wel lekker om Foster los te zien gaan op de bad guys.

Laat je niet afleiden door de wat amateuristische poster of het lage budget. Als actieliefhebber moet je deze film een kans geven want je zult worden beloond. Hopelijk horen we nog meer van Foster en is ook hem een carrière gegund a la Scott Adkins.

3,5 ster.

Erg toffe knokfilm zoals ik ze als 10-jarig jochie het liefste zag. De geduldige kijker wordt beloond met een sensationele laatste 30 minuten vol Taekwondo spektakel. Zo worden ze tegenwoordig (bijna) niet meer gemaakt.

B-film met matig acteerwerk, maar dat was te verwachten. De gevechten zijn nog best redelijk en daardoor vond ik het vermakelijk genoeg om te blijven kijken. Een nipte voldoende.

Aardige actiefilm. Het verhaal stelt heel weinig voor, maar dat mag binnen dit genre. De uitwerking is redelijk te doen. De opbouw is best netjes maar wel heel voorspelbaar. Richting het einde begint het knokwerk pas echt goed. Dat ziet er best goed uit, maar helaas wel veel van hetzelfde. Ook het continue opstaan van aan murw geslagen badguys werkt bijna op de lachspieren. Het acteerwerk kan beter maar is niet storend. Visueel niet bijzonder. 3.0

ja hoor dit zijn mijn filmpjes

volop actie, mooie gevechten, redelijk verhaaltje ,maar wat minder belangrijk is bij dit soort films.

Bren Foster de hoofdrolspeler en tevens regisseur zet echt wel hier iets moois neer.

vechtscenes zijn van hoog niveau.

volop genieten echte aanrader

Redelijke aktie film zoals in de jaren 80, altijd leuk.
Natuurlijk onrealistisch maar het is film want je mag nog de beste vechter zijn, je gaat geen 9 a 10 man verslaan waarbij velen ook degelijke vechters waren en dergelijke meer en beide kanten kregen zoveel zware slagen dat je nooit meer kan recht komen of mss na een uurtje haha. Maar het bracht wel ambiance in de keet. .

Het was natuurlijk ook nog eens een slechte schutter aja, hoe kan het ook anders op zo korte afstand 4 tal kogels afvuren op 2 tal mensen en beide leven nog haha

Life after Fighting is zo'n typisch filmpje die uiteindelijk toch weet te verrassen. Als je de poster ziet en de titel leest dan denk je echt aan een heuse B=film. Ergens ligt het qua acteerwerk daarbij ook echt op het randje. Toch staat de film met goed camerawerk en verbluffende actiescenes. Het verhaal is niet origineel maar hiervoor een prima platform.

Life After Fighting

Het verhaal volgt Alex Faulkner, een gepensioneerde MMA-vechter die nu een martial arts-school runt. Wanneer twee van zijn studenten verdwijnen, ontdekt hij een internationale kinderhandeloperatie en wordt gedwongen terug te keren naar de gevechten om hen te redden.

Dit was een degelijke actiefilm, maar voor mij voelde de speelduur iets te lang aan. Het verhaal is vrij rechttoe-rechtaan, met weinig verrassingen of echt spannende momenten. Toch heb ik vooral genoten van de indrukwekkende vechtscènes, de cinematografie en de strakke choreografie. Helaas begon de actie richting het einde wat uitgesmeerd te voelen, wat de impact van de scènes verminderde. Tijdens het kijken dacht ik af en toe: dit kan toch efficiënter? Meerdere keren had de hoofdpersoon een wapen kunnen gebruiken of een gevecht sneller kunnen beëindigen. Ondanks deze details was de film vermakelijk. De acteurs deden hun werk prima, maar leverden geen optredens die me echt bijblijven.

Al met al een vermakelijke actiefilm die fans van martial arts gevechten zeker zal aanspreken, maar zowel het verhaal als de acteerprestaties missen de nodige verrassingen.

3 sterren.