Anora (2024)

Heftig, luchtig, brutaal en... dramatisch.

Het is je ding niet, maar het laat je niet onverschillig en langzamerhand grijpt het je vast en lokt bewondering uit zodat je uiteindelijk in zijn geheel een flink portie film fun beleeft.

Eigenlijk begrijp ik wel de diverse jury's die deze film bekroonden al begrijp ik ook dat de emotionele slotscène, die toch een zekere essentie van de film verduidelijkt, daar voor een stuk tussen zit.

Gezien op SkyShowtime.

De eerste 45min is het echt even doorbijten en had ik bijna de neiging om hem gewoon af te zetten. Leek wel een simpele vulgaire teen movie met alleen maar feesten, zuipen, videogames en seks. Pas toen die twee knechtjes van z’n vader aan de deur kwamen begon het interessanter te worden en nam ook de humor toe, in goede zin. Wel een drukke en schreeuwerige film die snel op je zenuwen werkt. Daarna volgt de zoektocht naar Ivan wat ik ook te lang vond en niet echt boeiend. Het slotstuk is veruit het beste wat te film te bieden had voor mij. Stuk in de rechtbank en bij het ontbinden van het huwelijk waren hilarisch.

And you are a disgusting hooker.

And your son hates you so much, he married one to piss you can off. (Die vader ging stuk)

De slotscene in de auto maakt een hoop goed, maar een meesterwerk zag ik er niet in, bij lange na niet. Daarvoor is het allemaal te simplistisch en duurde veel te lang. Had met gemak minuut of 25 korter gekund.

Goed.

Visueel zeer aardige komisch drama'tje. Sterke rol van de mij onbekende Mikey Madison, maar elke bijrol is minstens zo goed. Het eerste uur is veruit het leukste, nadien wordt het een echte klucht. Zeer luidruchtig, met nogal lang uitgesponnen scènes; Dat is een gewaagde keuze en ik zou op voorhand zeggen dat het niet mijn dada is. Hier lukt het nog net. Ik heb er me geenszins aan geërgerd, al is het soms kantje boordje. De evenwichtsoefening is niettemin geslaagd en dat is best een prestatie.

3,5

De nasleep van de liefdesroes

Hoewel Anora met gemak een half uur korter had gemogen heb ik mij over de gehele linie aardig vermaakt met deze dramedy. Niet in de laatste plaats vanwege de uitstekende vertolking van Mikey Madison als leadactrice, maar ook zeker dankzij de verdiensten van Borisov, Karagulian en Tovmaysan. Het personage van Eydelshteyn is met name heel irritant, maar dit past dan wel weer goed bij zijn personage.

Anora kent naar mijn idee drie verschillende hoofdstukken. Het begint als een sprookje wat te mooi is om waar te zijn, vervolgens komt de keiharde realiteit in beeld, en uiteindelijk de aftermath. Wat begint als een luchtig verhaal vol met feesten, seks en drugs krijgt al snel een meer serieuze ondertoon zodra de zeepbel van de newlyweds wordt doorgeprikt. Het moment waarop dit besef langzaam tot Ani doordringt, te midden van alle chaos in een bizarre, komische, maar eveneens hevige situatie wanneer Garnik, Igor en Toros het pasgetrouwde stel hebben weten te vinden, vind ik het meest krachtig.

De nachtelijke zoektocht naar Ivan die zich vervolgens ontvouwt gaat te lang door waardoor het verhaal een beetje stroperig wordt. Met name dit gedeelte had meer ingekort kunnen worden. En wellicht aangevuld met nog net wat meer achtergrond over het rijkeluis gezin zelf, voordat Ivan met Ani in contact kwam. Hoe ziet het leven van deze mensen eruit, en welke invloed heeft dit op Ivan gehad?

3,5★

Los van de Oscars, die schijnvertoning houdt me al tig jaar niet meer bezig, was dit een wat aparte filmbeleving. Ergens goed, ergens ook niet al te best. En roep aub niet zo, ik heb hoofdpijn. Romantiek zou ik er maar af laten (seks wel, maar is wat anders), maar komisch en tragisch was het wel. Een lach en een traan. Uiteindelijk vind ik het een zeer mistroostige film, met tal van figuren die totaal niet gelukkig in het leven staan, ondanks tal van schijnvertoon, en daarin vind ik de film dus best sterk, en twijfel ik zelfs of ie toch niet meer verdient dan de score die ik hem toebedeel. Het is een film ook vol vluchten in en voor... Maar het hoog ADHD-gehalte en het tieren, bulderen, roepen, gillen, brullen, joelen, krijsen, razen, blèren, schreeuwen en alle kabaal maakte het toch wel wat een vervelend aanvoelende lange zit ook.

Heel sterke uiteenzetting ook van JJ_D. Je kunt de mensen in deze film ergens ook als personificaties zien voor een getouwtrek tussen landen. Al kan je er misschien ook te veel in gaan zoeken?

Aardige film die ik vanwege de 2 gezichten nog best lastig te beoordelen vond.

Enerzijds een redelijk ingetogen drama met een rauw randje en bijpassend camerawerk, daartegenover het haast komische tweede deel vol veel geschreeuw en bombarie.

Waar ik tot halverwege nog sympathie had voor Ani, werd dat gaandeweg toch beduidend minder door het getier en gevloek. Dat is jammer want aan haar acteerkunsten ligt het niet, gezien de legio goeie scenes die wel werken. Cinematografisch verder prima in orde met mooi contrast dus het leven van Ani en de hectische trip naar Vegas/zoektocht door de stad. Gelukkig kalmeert de film een beetje aan het eind om met een mooie eindscène positief af te sluiten.

Kleine 3.5*

Prachtige film met meerdere gezichten. Bij tijd en wijlen hilarisch maar ook oprecht tragisch. Bijzonder hoe Sean Baker dat weet te balanceren, want het is niet eens evenredig verdeeld. Madison levert een tour de force. Wat een fantastische prestatie. Ja het is veel schreeuwen en dat lijkt makkelijker dan ingetogen acteerwerk maar in beide emoties is ze groots. Fraai einde ook.

4,0*

Ik snap de hoge beoordelingen bij deze film niet. Het is een verhaaltje van niets met een hoop hysterisch geschreeuw en teveel matig acteerwerk. De twee verwende snotneuzen van hoofdpersonen wekken totaal geen sympathie op maar alleen een hoop irritatie.

Ik moet wel zeggen dat de film er visueel gelikt uitziet. En het einde had wel wat.

Ik heb me vooral zitten ergeren aan een berg norm vervaging en platvloers gevloek en gekrijs. Op Igor na was er niet één likable personage. Niet grappig. Wat mij betreft één groot drama.