The Apprentice (2024)

Zojuist gezien bij Pathé Festival in Eindhoven. Een klassieke biopic in de beste zin van het woord. Perfecte opbouw, Oscar-waardige performance van Stan en een heel unieke visuele presentatie (een soort mockumentary stijl met 80 vahs band kwaliteit). Het weet onbedoeld grappig te zijn zonder emotionele punch te verliezen. Het slaat in als een bom en zet Donald Trump positief nog negatief neer, maar laat vooral zien hoe dit een figuur is die een slachtoffer is van zijn eigen ambitie. Een top 10 film van dit jaar.

Je kunt je afvragen hoe accuraat het allemaal is maar dat geldt voor bijna alle biotopics. Als film erg goed en Sebastian Stan gaat naarmate de film vordert meer en meer op Trump lijken. Erg knap gedaan voor iemand die er totaal niet op lijkt.

The Apprentice slaagt erin een nog grotere karikatuur te maken van Donald Trump.

Wat me vooral stoort is dat dit weer een typische biopic is met de typische structuur. Dat maakt de film erg voorspelbaar en vooral frustrerend.Ik heb het gevoel dat er niet diep genoeg gegraven wordt in de échte drijfveren en oorsprong van DJT. Wie weet, misschien is er ook gewoon niks meer op te graven.

De keuze om verschillende camera's te gebruiken om aan te duiden in welk decennium we zitten werkt goed maar wordt al snel een afleiding. Montages met funky muziek worden ingezet wanneer men duidelijk niet weet hoe men van de ene naar de andere scène moet. Ik bedoel, hoe kan je een rape-scène opvolgen met Yes Sir I Can Boogie van Baccara. Onvoorstelbaar.

De reden waarom ik nog een positieve score geef is vanwege de acteurs. Stan speelt goed genoeg en Jeremy Strong raakte me hard. Ze zitten gewoon vast in een film die veel te hard werd gerusht om nog een pre-election release te krijgen.

3*

Opportunistisch biografisch drama over de vormende jaren van Donald Trump verscheen enkele weken voor de Amerikaanse Presidentsverkiezingen. Een slimme marketingtruc voor een opmerkelijk saaie reconstructie van de relatie die Donald Trump [Sebastian Stan] in de jaren 70 opbouwde met de gehaaide, beruchte advocaat Roy Cohn [Jeremy Strong]. Cohn gebruikt zijn smerige trukendoos om ervoor te zorgen dat Trump vrijstelling krijgt van miljoenen aan belasting voor zijn aangekondigde projecten in New York. Donalds moeizame relatie met zijn vader [Martin Donovan] en moeder [Catherine McNally] wordt aangestipt, evenals Donalds tragische broer Freddy [Charlie Carrick] en zijn huwelijk met fotomodel Ivana Trump [Maria Bakalova]. In het begin is Trump opvallend sympathiek, maar zodra hij Cohns lessen heeft geleerd groeit hij uit tot een manipulatieve, egocentrische, meedogenloze zakenman. Het scenario van Gabriel Sherman had er beter aan gedaan om zich volledig te richten op de relatie tussen mentor Cohn en pupil Trump, ook al blijft het moeilijk om sympathie te hebben voor twee zulke verwerpelijke personages.

Tja, wat moet ik er van zeggen. Je kunt deze film bijna niet beoordelen zonder de context in beschouwing te nemen.

Eerst als film.... Redelijk. Voldoende boeiend, maar laten we eerlijk zijn, zo bijzonder was het leven van Trump niet. Het leven dat je te zien krijgt had waarschijnlijk ook verfilmd kunnen worden van een andere multimiljonaire zakenman die het heeft gemaakt in Amerika. Je ziet corruptie, grootheidswaanzin, hardheid, egocentrisme, narcisme, seksisme. Afkeerwekkend en ook niet uniek aan Trump. Acteerwerk is okay, al vond ik Stan eigenlijk te 'aardig' om Trump goed te spelen. De advocaat vond ik meesterlijk neer gezet. Verder leer je eigenlijk niet veel meer in de film dan wat je al weet via de media. Maar ik weet eigenlijk nog steeds niet hoe hij het voor elkaar heeft gekregen om van alle projecten een succes te maken, balanceert hij nu op de rand van een faillissement of heeft hij goed geboerd? En de tijd vanaf eind jaren 80 ontbreekt volledig.

In de context geplaatst vind ik het een wat dubieuze film. Normaal maak je zo'n biopic na iemands dood met medewerking van voldoende verschillende bronnen om een genuanceerd en en waarheidsgetrouw beeld neer te kunnen zetten. Deze film wordt vlak voor de Amerikaanse verkiezingen gelanceerd, geeft een eenzijdig beeld van Trump dat deels is gebaseerd op verklaringen die later zijn ingetrokken. Bovendien zijn er de nodige 'feiten' bij gefantaseerd of in een andere context geplaatst. Het maken van een Biopic over iemand vraagt om een grote verantwoordelijkheid (zeker als deze persoon nog leeft) en ik vind toch dat deze film niet tegen, maar net over de rand is gegaan daarmee. Wat ik overigens wel goed vind, is dat Trump wel menselijk blijft in de film. Je kunt - of je nu wel of geen aanhanger bent van het kapitalisme - zijn drijfveren begrijpen en je ziet ook hoe hij langzaam verandert van iemand met nog enigszins een moraal naar iemand die deze moraal volledig is kwijtgeraakt. De geschiedenis zou er volledig anders hebben uitgezien als Trump destijds Roy Cohn niet was tegengekomen.

Ik beoordeel de film puur als film en dan kom ik op 2,5 sterren uit. Al met al geeft het toch enigszins een beeld van hoe een persoon die we allemaal kennen uit media is geworden zoals hij is geworden. Ik heb internet achteraf gebruikt om de feiten van de fictie te scheiden.

En dan is die idiote van elke moraal gespeende narcistische klootzak ook weer gekozen als machtigste man van de wereld.

Lekker dan.

De film blijft, net als de hoofdpersoon, redelijk leeg en oppervlakkig. We worden wel op een heuse boterscene a la Lazt Tango in Paris getrakteerd. Of dat historisch verantwoord is is een vraag die alleen Ivana kan beantwoorden. En die is dood dus.

Teleurstellende film over deze voormalige en toekomstige president van de Verenigde Staten. Een intrigerend figuur, maar dat vond ik in deze film onvoldoende terugkomen. De wisselwerking tussen Cohn en Trump in het begin van de film is wel aardig, maar uiteindelijk wordt Trumps karakter niet erg uitgediept. Er wordt nauwelijks ingegaan op wat hem nu zo succesvol heeft gemaakt, behalve wat aan Cohn ontleende levenslessen. De personages worden ook nogal karikaturaal neergezet, wat ze tot op zekere hoogte ook wel zijn of zijn geweest, maar ik vond het mede daardoor niet al te boeiend. Daarnaast vond ik het camerawerk op momenten nogal storend en voegen enkele scènes weinig toe aan het plot. Over iemand als Trump valt echt een beduidend interessantere film te maken dan dit.

Wat is waar en wat is niet waar? Dat is altijd gissen bij zo'n biopic. Toch stoort me dat niet hier en sterker: ik vind deze film juist uitstekend op dat vlak want deze maker kiest duidelijk voor een visie. Namelijk zijn visie hoe Trump geworden is zoals hij is en hij doet dat uitstekend. De weg van enigszins schuchtere jongeman in liegende en bedriegende zakenman met narcistische trekken wordt heel goed en geloofwaardig getoond. Volgens de film is vooral Roy Cohn hiervoor verantwoordelijk en voor die relatie wordt de tijd genomen. Daarmee overtuigt de hele film. Al helpt het spel van Stan en vooral Strong (die tegen het karikaturale aanzit maar dat zijn rol strak speelt dat hij toch geloofwaardig blijft) ook mee. En omdat men zich vooral op dat punt focust wordt dit niet zo'n typische biopic met wat hoogte- en dieptepunten uit iemands leven maar is dit echt een film geworden. Visueel aardig (vaak sfeervol en fijn warm maar ook wat degelijk), een leuk beeld van de jaren 70, prima muziek en gewoon fijn bioscoopvermaak. 4,0*.

Ik vond het een vrij boeiende weergave van Trump als zakenman in de jaren 70 en 80. Uiteraard is de film te kort om alle facetten van zijn leven uit de doeken te doen. De focus ligt dan ook vooral op zijn relatie met de gehaaide advocaat Roy Cohn. De regels van Cohn worden intussen gretig door Trump toegepast: altijd ontkennen, er is geen waarheid (behalve die van jou) en je nooit iets aantrekken wat de ander van je denkt.

Vooral het eerste gedeelte waarbij de advocaat de toch eerder onbeholpen Trump de kneepjes van het vak leerde is echt interessant. Dat later Cohn aan macht inboette en zijn ster tanende was, liep dat wat parallel met de fim zelf. Al vond ik het nieuwe subplot met Ivana Trump vervolgens ook wel interessant.

Misschien in zijn geheel net iets te weinig naar voren gekomen wat nu net die ommekeer teweeg bracht bij Trump. Was er vandaag ook nog sprake geweest van Trump zonder Cohn? Je zou denken van niet al lijkt me dat toch erg simplistisch.

Sowieso meer dan uitstekend acteerwerk van Sebastian Stan die goed gestalte gaf aan de jonge Trump. Knap ook van het productieteam om hiermee te komen aanzwengelen. Niet evident met de net afgelopen verkiezingen en het polariserende politieke klimaat in de VS.

Donald Trump is de afgelopen tien jaar enorm interessant geweest met twee gewonnen en een verloren verkiezingen van het Amerikaanse presidentschap, maar het maakt nog niet dat zijn verleden de moeite van een film waard is. Want heel eerlijk, ik vond het allemaal wat aan de saaie kant. Je ziet wel bekende karaktertrekken van Trump al jong terug, maar het pakte me niet genoeg. Liever had ik een film gezien rondom de verkiezingen van zijn eerste termijn als president. Wat hier wel opvalt is een prima sfeer met een sterke soundtrack en het acteerwerk mag er ook wezen. De film is ook prima uit te zitten, maar ik zou dit geen tweede keer opzetten.

3*

Uitstekende biopic / karakterschets over de "rise" van Trump in de jaren 70 en 80 (het "fall" gedeelte moet nog komen). Hoewel de acteur niet helemaal op Trump lijkt vond ik de man wel heel geloofwaardig neergezet door het gebruik van de gekende retoriek en lichaamstaal. De makers maakten een enorm gewaagde gok met deze film maar het resultaat is fantastisch, doorstaat de fact-check en zit vol leuke details. Het weinig ophemelende portret van een extreem egocentrische man die zijn ziel verkocht heeft aan de Geldgod, en die in zijn parcours om de "killer van New York" te zijn alle menselijke trekjes opzij zet. Alle levende wezens rondom hem leven in functie van hem. Ik vraag me af of Trump zelf die film al heeft gezien : in zijn ogen wellicht 'a bunch of lies' en 'a disgrace to american cinema'.

De kneepjes van het vak leerde hij van een corrupte advocaat die hem leerde dat het doel altijd de middelen heiligt. De band tussen Roy Cohn en Trump krijgt daarom ook de meeste aandacht maar hoewel Cohn hem gaandeweg als een discipel en vriend beschouwt, ziet Trump hem als iemand die hij kan gebruiken en dan te dumpen wanneer hij niet meer in zijn plannen past. ...

Toch ben ik wat voorzichtig met de bedoelingen en objectiviteit achter deze film. Gemaakt door anti-Trumpisten? Lijkt me wel. Historisch correct of vertekend? Hmm, laat ik toch even in het midden. Een warning? Dat wel. Hij is door zijn persoonlijkheid een potentieel gevaar als president. Het is maar dat iedereen goed beseft met welk soort mens we hier te maken hebben.

Film over een wat sullige twintiger die door zijn meester - advocaat Cohn - totaal het tegenovergestelde wordt: een zelfverzekerde geldwolf zonder geweten. De eerste helft van de film is door die omslag interessant. De film is door de goed aangeklede sets en muziek zeer aanstekelijk. Na de omslag wordt het allemaal erg oppervlakkig doordat Trump dan echt als een totaal onmenselijke idioot neergezet wordt. De motieven van de makers worden hier ook vrij duidelijk.

3*

Goeie film over Donald Trump die als vastgoedmakelaar succes weet te oogsten in New York. Het verloop is wat voorspelbaar, maar de relatie tussen Donald Trump en zijn advocaat Roy Cohn (die relatie staat hier centraal) is goed neergezet. Jeremy Strong en Sebastian Stan zijn beiden overtuigend hier. Ook de tijdsgeest wordt prima gevangen hier (zowel door de aankleding als camerawerk).

Rake film over een jonge Donald Trump (Sebastian Stan), die in de jaren '70 en '80 pogingen doet naam te maken in New York. Hierbij wordt hij bijgestaan door de beruchte advocaat Roy Cohn (Jeremy Strong). De twee hoofdrolspelers zijn subliem en maken hier een waar feestje van, geholpen door een levendig tijdsbeeld en de dynamische regie van Ali Abbasi. De film is qua toon soms iets te karikaturaal maar blijft grotendeels aan de smaakvolle kant van parodie.

Een interessante biopic over hoe Trump een megalomane narcist werd. En een heel andere film dan dat ik had gedacht. Ik verwachte een wat conventionele vertelling. Maar The Apprentice is bombastischer en rouwer dan wat ik vermoede. Dat werd vanaf de eerste seconden al duidelijk met knallende, oude punk in de aantiteling. En het gebruik van muziek blijft de hele film aardig "in your face". Maar ook het wisselende gebruik van licht en filters, de verschillende camera technieken en de flitsen van oud beeldmateriaal maken het geheel wat eigenzinniger dan de meeste bio-drama's.

Sebastian Stan is geloofwaardig, maar wordt wat mij betreft toch nog voorbij gestreefd door Jeremy Strong.

Ergens vind ik 't knap dat ze in 'The Apprentice' (2024) suggereren dat je de mens Donald Trump leert kennen. Sebastian Stan zet de vastgoedmagnaat neer als een jonge, naïeve - zelfs wat idealistische - zakenman, die uit de schaduw probeert te komen van zijn dominante vader Fred Trump (Martin Donovan). Donalds bewondering voor hooggeplaatste figuren brengt hem in contact met maffia-advocaat Roy Cohn (Jeremy Strong) en diens onorthodoxe praktijken om macht te verwerven. De vriendschap tussen de twee blijkt een Faustiaanse deal om dingen voor elkaar te krijgen die niemand voor mogelijk hield. Maar Donald staat er niet om bekend dat hij warme banden blijft houden met vroegere medestanders. Ook een opvallend genuanceerd portret van Ivana Trump (Maria Bakalova) als een ambitieuze jongedame die haar grootse dromen wil verwezenlijken met een liefdeloos huwelijk.

Deze eens bekeken en het was niet mis. De film beslaat wel maar een stukje over het leven van Trump, niet zijn latere leven als president. Desondanks was het toch wel interessant. De film zag er net uit of het speelde zich af in de jaren '70 en '80. De cast deed het ook prima. Toch de moeite om eens gezien te hebben.

How can I be a racist when I have a black driver?

Maandagmiddag even aan de slag op Prime met deze The Apprentice die mij toch zeer interessant leek vanwege de hoofdpersoon en omdat ik Sebastian Stan altijd goed kan waarderen. Dus was het devies draaien met dat ding en eens kijken hoe het zat met Trump in zijn jongere jaren. En een aparte film en karakter is het sowieso...

Het beeld is vervolgens vrij duidelijk met de zoekende Trump gedurende heel wat jaren ergens eind 70 begint 80, met een fraai tijdsbeeld, passende soundtrack, en het typische beeld van Amerika omtrent de onderkant van de sociale ladder tegenover de bovenkant waar het altijd gemakkelijk is om van geld meer te maken en de mogelijkheden onbegrenst zijn met omkoping, afpersing en vriendjespolitiek. Tevens zien we tegelijk de grootsheid alswel de armoede van dat land met alle kwesties rondom zorg, raciale problemen en de afstand tussen rijk en arm in de notendop gepresenteerd. Opvallend is dat Trump eigenlijk vrij timide is, zelfs vrouwvriendelijk, en pas richting het einde die agressiviteit en die toon krijgt. Tevens is de cast prima met vooral Jeremy Strong op volle toeren als Roy Cohn en imiteert Stan op bepaalde momenten Trump ook heel aardig vooral fysiek, qua houding en lopen.

Mimpunt is sowieso wel dat we verder Trump eigenlijk niet zo heel erg leren kennen, hoe was hij, wat wilde hij, hoe was zijn jeugd en wat dacht hij, desondanks krijgen wel wel een ontzettend goed beeld mee van zijn ontwikkeling. Want waar zijn vader al een pareltje was die zoon Fred afzeikt omdat hij piloot is, betreft het toch vooral Roy Cohn die de aandacht trekt, en in al zijn weerzinwekkendheid interessant is en heel veel in gaat vullen wat Trump betreft. Want wat een invloed heeft die man gehad als je het zo ziet, want alles lijkt regelrecht uit de koker van Cohn te komen qua tactiek, reacties, een bepaalde directheid en duidelijkheid, deny everything and sue everybody die afpersing ook nog eens niet schuwt. Het is dan ook in de slotfase dat we Trump langzaam zien veranderen in de praatzieke fantast die hij is in combinatie met een bepaalde wansmaak en zucht naar easy money.

En zo valt The Apprentice toch op als concept waar Trump inderdaad de leerling is en Cohn de mentor. Als biografie van Trump schiet het allemaal net iets te kort en is het qua diepgang te kort door de bocht maar is dit absoluut een interessante fase rond het karakter Trump en de invloeden om hem heen.