T Blockers (2023)

Dit is een doe-het-zelf-film met nobele ideeën maar waar het budget vooral af laat weten! De film is door crowdfunding gefinancierd. Doordrenkt met neonlicht en punkrock is dit een verhaal over hoe het voelt om trans/Queer te zijn in een wereld die onverdraagzamer wordt tegen alles wat afwijkt van de klassieke genderrol. Sash VO woont in een stad ergens in Australië waar de mannen langzaam besmet raken met een agressieve parasiet die proberen de gemeenschap over te nemen. Die parasitaire zombie-infectie is uiteraard een metafoor voor religie en een bepaalde politieke stroming. De boodschap is oké (en nodig) maar van al het andere wenste ik dat het beter was. Het is vooral "vertellen niet laten zien" met erg amateuristisch acteerwerk en de impact van het beetje horror is nihil. Helaas kan en ga ik hier geen voldoende aangeven!

Suf experiment waarin het buitengewoon lang duurt voordat er iets noemenswaardigs aan de hand is, want regisseuse Alice Maio Mackay neemt uitgebreid de tijd om de (saaie) personages van kleur te voorzien. T-Blockers ziet er in de basis vooral buitengewoon lelijk en eenvoudig uit, met een boel felle kleuren maar desondanks een uiterst kale vormgeving. De castleden weten niet op te vallen en het geweld wordt buitengewoon braaf en zielloos in beeld gebracht. De tweede helft probeert met een aantal poppy nummers en aparte montages enigszins origineel uit de hoek te komen, maar de getoonde beelden wekken de indruk dat iedereen dit zelf met zijn eigen homecamera en wat gescheurde kledij ook wel had kunnen neerzetten. Enkele bonuspunten omdat Mackay op z'n minst probeert om een eigenzinnige wereld op te zetten en daar heb ik nog wel respect voor.