Rukku Bakku (2024)

Vanaf 7 november 2024 in de bioscoop (Periscoop Film)

En ook op Prime sinds vandaag, ik kreeg opeens een letterboxd notificatie dat deze titel van mijn watchlist te bekijken was.

Rukku Bakku staat op #2 van de lijst Letterboxd’s Top 50 of 2024 , dus ik was heel benieuwd. Ik vermoedde alleen dat het totaal niet in mijn straatje zou liggen (ik heb absoluut niets met manga en ook niet veel met anime), en daar bleek ik gelijk in te hebben. Ik vind het best aardig, maar meer ook niet.

3,1*

Waar Iraanse films vaak beter zijn dan je verwacht, vallen Japanse animefilms me vaak tegen: deze wil denk ik iets zeggen over de noodzaak van manga (kunst) om uiting te geven aan een anders gesloten innerlijk maar het verhaal is te weinig boeiend en de betekenis te vaag om indruk te maken.

Jongens wat is dit nou weer? Een film van minder dan 60 minuten die me iedere vijf minuten laat huilen?

Fijn...

Wat een animatie! Prachtig intiem, ingetogen verhaal met mooie wendingen en goede karakter ontwikkelingen, mooie (hoewel iets te makkelijke) klassieke muziek, schitterende beelden (zowel achtergrond als personages) en een geweldige conclusie. Dat einde maakt het wel af, mooi (maar ook iets té duidelijk) symbolisch.

Als liefhebber van anime kun je toch niet anders dan dit waarderen? Zoetsappig: oh ja zeker, maar hé, daar heb ik allesminst moeite mee. Achtbaan van emoties, blijdschap, verdriet, ontroering, acceptatie: een hele cyclus van emoties komt voorbij in minder dan een uur tijd. De lengte is ook meer dan voldoende: een kwartier langer had me emotioneel helemaal leeggezogen. Grote funfactor, hoewel ik ook totaal snap dat het niet voor iedereen is.

Ik had vooral niet verwacht zo enorm geraakt te zijn door de film, waardoor ik toch wel op een hoge score uitkom.

Mooie film en ook ontroerend althans dan voor een halfuur. Daarna wordt de film wat magischer en fantasierijker en dat trek ik soms gewoon een pak minder. Bij deze film wat dat het geval. Het eerste halfuur dat draait om het alledaagse leven, de ontmoeting van de meisjes, hun samenzijn en dat ondersteund door schitterende beelden (juist het alledaagse wordt in animatie betoverend) en met die muzikale omlijsting. De mooie plaatjes blijven wel (als die ambulance in de sneeuw wegrijdt, dat ziet er geweldig uit) maar qua emotionele impact werd de film een heel stuk minder waardoor zelfs dat uurtje wat lang aanvoelde uiteindelijk. Naar boven afgerond wel een dikke voldoende: 3,5*.

Af en toe een Japanse anime gaat er wel in zonder te zeggen dat ik een onvoorwaardelijke fan ben. Zoals steeds mooi vorm gegeven en sommige plaatjes zien er echt goed uit. Vrij beperkte speelduur met minder dan een uur.

Inhoudelijk minder omver geblazen. Diverse emoties worden verwerkt in het plot van jaloezie tot uiteindelijk vriendschap en waardering. Wel leuk om mee te pikken.

Ik ben deze gaan kijken omdat ik geen zin had in een langere film, en blij dat ik dat gedaan heb want dit is (weer) een Japans pareltje. Ben het eigenlijk grotendeels eens met de recensie van mjk87, vooral het alledaagse is zoals vaker erg mooi en ontroerend gedaan. Ik dacht, hoe mooi of bijzonder kan zo'n korte animatie over (strip)tekenen nu helemaal worden, maar het is weer schitterend gedaan, ook met gebruik van de natuur, seizoenen en het weer.

Verder ook eens dat het laatste half uur dan toch net iets minder is, fantasie en werkelijkheid gaat dan wat door elkaar lopen en daar kan ik ook minder mee.

Uiteindelijk kom ik nog wel hoger uit qua cijfer, erg mooi dit, zowel inhoud als visueel.

4,25*

Mooie anime over een bijzondere vriendschap tussen twee jonge tekentalenten. De dynamiek tussen de twee meisjes was interessant, al ging het tweede deel van de film een kant op die ik niet verwachtte.

Het thema rondom tekenen was weer eens wat anders, en ook visueel was het een genot om te zien; vooral de achtergronden waarbij weersinvloeden (zon, regen, sneeuw) en seizoensveranderingen prachtig zijn geanimeerd.
Het tweede deel van de film vond ik qua plot wat minder tragisch is het natuurlijk wel, maar ik vond het eerste deel leuker al doet dat bij een korte film als dit niet af aan de kijkbeleving.

3,75*

Een erg korte Japanse animatiefilm over twee manga-tekenaars die op onverwachte wijze vrienden worden. Het is bondig, warm en mooi maar ook tragisch, triest en donker. De film valt op die manier gemakkelijk in twee delen te splitsen. De animatie is prachtig met de wisselende tekenstijlen tussendoor. Het verhaal zelf is wat onsamenhangend en heel soms zelfs wat saai. Toch is het, zeker mede door de korte speelduur, geen straf geweest deze te moeten kijken.

3*