Blood and Snow (2023)

Ik krijg The Thing (1982) vibes, maar dan low budget B film vibes.

Doet inderdaad ‘The Thing’- pogingen. Rijkelijk mislukt. Bovendien zitten er een paar heel slechte acteurs tussen.

Ik wou - 10 geen maar dat gaat helaas niet.

Binnen de 10 min afgezet, ja, zo erg was het, je ziet het al vd eerste paar minuten al.

Wat grappig is: vaak zijn de p9syers wel heel goed en dan zie je de film en bweuk.

Gevalletje beter goed geleend dan slecht bedacht...! Een heel groot deel van deze film is namelijk bijna precies hoe het zich ook afspeelt in "The Thing from Another World" (1951) en zijn opvolger John Carpenter’s "The Thing" (1982) …Een groep wetenschappers die in het noordpoolgebied werken, vinden iets, wat ze beter niet hadden kunnen vinden! Hoewel de crew zich nu geen zorgen hoeft te maken dat de parasiet van host naar host springt, wordt de suggestie gewekt dat een dergelijke ontwikkeling wel mogelijk is....

Deze film hanteert een minimalistische aanpak met heel weinig bloedvergieten en nul monsterlijke protheses. In plaats daarvan concentreren de filmmakers zich op karakterontwikkeling en een gestroomlijnd plot. Sensatiezoekende en bloeddorstige horrorfans zullen teleurgesteld zijn door het gebrek hieraan. De film is dan ook veel meer een claustrofobische thriller. Uiteindelijk levert het niets innovatiefs of overtuigends op. Maar het vakmanschap is duidelijk zichtbaar in de regie, het acteerwerk en de algehele uitvoering. Deze film bezit niet dezelfde klasse als zijn voorgangers (waarom was de 'kok' in deze film? Hij kookt nooit, speelt videogames en rookt wiet uit een Waterpijp-bong) toch was over het algemeen nog behoorlijk solide B-film kwaliteit.

Origineel is deze koude winterthriller van regisseur Jesse Palangio niet, want veel invloeden maken in de eerste minuten al duidelijk waar de mosterd vandaan komt. Niettemin is Blood and Snow interessant genoeg, ook al pakt het mysterie anders uit dan je vooraf zou verwachten. Een sfeervolle locatie en degelijk acteerwerk zorgen ervoor dat de uitgesponnen speelduur van 114 minuten nergens te lang aanvoelt, maar dat neemt niet weg dat Palangio beduidend weinig risico neemt. Originaliteit of heel spannende scènes worden namelijk kundig vermeden en de afloop laat zich raden, maar zó slecht als het gemiddelde doet vermoeden is het zeker niet.