Warnow: Reis naar het Noorderlicht (2023)

Soms hilarisch, zoveel naïviteit over de risico’s op zee. Echt fascinerend verslag van deze in alle opzichten bizarre reis.

Hier ben ik erg benieuwd naar.

Het boek van Hans Steketee over deze groep, door een charismatische idioot opgezweepte, "avonturiers" heb ik twee jaar geleden in één ruk uitgelezen. Bijzonder hoe naief en toch ook idealistisch mensen kunnen zijn. Op een volstrekt onzeewaardige schuit de Noordzee opgaan en alle waarschuwingen letterlijk in de wind slaan.

Volgende week staat deze film op de planning.

Bijzondere documentaire over de reis die gemaakt werd met het tot zeilschip omgebouwde loodsbootje Warnow.

Zoals ik hierboven al vermeld had ken ik dit verhaal al via het boek dat journalist Hans Steketee erover geschreven heeft, maar deze docu heeft een heel andere insteek. Waar Steketee in zijn boek verder ingaat op de achtergrond van Arnoud (de eigenaar/schipper) van de Warnow en initiator van de reis, en tevens wat meer onderzoek doet naar de herkomst van de Warnow, gaat deze docu echt over de reis zelf.

De Warnow, een niet echt zeewaardig schip (wat in deze docu niet, maar in het boek wel heel goed naar voren komt), is, zoals gezegd, een oud loodsbootje(uit Oost Duitsland of Polen), en geschikt voor werk in de haven en vlak daar buiten. Niet voor open zee. Arnoud Brinkman, een vrijbuiter met enorme vrijheidsdrang, en amateurmuzikant, heeft dit bootje in bezit gekregen en omgebouwd tot zeilboot. De mast die hij hiervoor gebruikte was eigenlijk de arm van een hijskraan. Loodzwaar, maar ook onbreekbaar. Met zijn vriendin Tirza en nog een scala aan muziekvrienden gaan ze met de Warnow op weg via Engeland en Schotland naar Noorwegen. Om het noorderlicht te zien. Niet dat ze de perfecte periode van het jaar kozen, want volgens planning zouden ze half april in Noorwegen aan komen, maar het kan.

De reis verloopt echter heel anders dan ze zouden denken, en voor sommigen van hen ook met een tragisch einde.

Bijzonder aan deze documentaire, zoals ik begon, is dat het plan was van die reis een documentaire te maken, die voor 'veel geld' te verkopen, en dan met dat geld naar Mexico of de Caraïben te varen. Dus hebben ze veel film- en geluidsopnamen gemaakt tijdens de reis, en daar is dan nu, tien jaar later, dankbaar gebruik van gemaakt. De docu toont een groep mensen die eigenlijk niet goed weet waar ze mee bezig zijn, en is ook redelijk gekleurd. Dat ze in een storm door de reddingsboot van Whitby gered worden wordt getoond. Dat de reddingsboot daarbij ernstig beschadigd raakte wordt niet getoond. Dat filmden ze blijkbaar niet, of was voor deze groep narcisten (groot woord maar ik gebruik het toch) niet belangrijk.

Dat het schip niet zeewaardig is wordt ook nergens in deze docu vermeld, maar blijkt wel uit een simpel feit dat de allereerste keer dat ze buitengaats de motor moeten gebruiken, deze na 30 seconden afslaat omdat het ding vol met vuil en water is geraakt.

Nou ja, het hele verhaal doet me vooral denken aan die naïeveling uit Into the Wild, die ook dacht met goede moed en zonder kennis de natuurkrachten te kunnen trotseren.

Geslaagde docu wel hoor, met een bijzonder verhaal dat ook nog wel eens goed verfilmd zou kunnen worden (niet als docu maar als speelfilm dus).

Ik vond de muzikale uitspattingen overigens best aardig om te horen. Talentloos waren ze niet. Arnoud speelde saxofoon in Crappydog (nee, deze mensen waren niet allemaal aan boord)

Kudo's voor de hond, die het allemaal maar heeft moeten ondergaan.

Vanavond te zien op NPO2 (na Nieuwsuur).