Family Switch (2023)

Family Switch

Redelijke feel-good film

Dit moest een kerstfilm voorstellen, maar zo voelde het niet helemaal. Het verhaal was wel leuk, maar niet origineel meer natuurlijk.

Een gezin van 5 is wat uit elkaar gegroeid en maken steeds meer ruzie met elkaar. Er is weinig begrip voor elkaar. De vader wil het liefst weer de leeftijd zijn van zijn zoon om weer naar school te kunnen, terwijl de zoon het liefst van de middelbare school af wil, omdat hij er gepest wordt. De dochter vindt het jammer dat haar moeder geen begrip heeft voor haar prioriteiten en passies, terwijl de moeder het jammer vindt dat de dochter niet ziet wat ze allemaal voor haar familie doet en wat voor druk dat met zich mee brengt.

Op een dag vindt mysterieuze gebeurtenis plaats waardoor ieder gezinslid in een ander lichaam zit. Vader en zoon wisselen van lichaam, moeder en dochter wisselen van lichaam en voor de lol ook nog de baby en hond. Ze hebben alle 4 wat belangrijks de volgende dag. De vader heeft een belangrijk optreden met zijn band, de moeder heeft een presentatie op het werk waardoor ze misschien partner kan worden, de dochter heeft een voetbalwedstrijd met scouts op de tribune en de zoon heeft een interview om op Yale te komen. Dit gaat natuurlijk nooit goedkomen

Dit levert wel een paar grappige scenes op, maar vond het soms ook over the top, vooral in het begin. Uiteindelijk is het gezin dichterbij elkaar gekomen en hebben we een happy ending, zelfs met wat sneeuw. Zo voelt het toch nog een beetje als een kerstfilm.

Kon beter, maar heb me er wel mee vermaakt.

3 sterren.

Film over een collectieve identiteitsverwisseling in een gezin. Niet het soort humor dat ik kan waarderen, want naar mijn smaak te geforceerd en bovendien erg rommelig. Vooral de scènes met de baby en de hond ontsporen.

Op zich aardig nonsense vermaak.

Je moet wel continu opletten wie het oorspronkelijke personage is dat aan het woord is.

Het is allemaal wel heel flauw.

Geen voldoende, maar nog wel de moeite waard vanwege de leuke sfeer en Jennifer Garner.

Och ja, soms wel leuk maar anderzijds bij bepaalde momenten ook wel een flauwe kerstfilm waarbij het thema switchen van personage al heel vaak in films is voorgekomen. Al moet ik toegeven dat hier dit wel gebeurt met een hele familie waardoor je goed moet opletten wie soms iets zegt. Niet verveeld, maar morgen al vergeten. 5/10

Oké het verhaal is niet al te boeiend maar ik vind het een leuke cast en hoewel er veel flauwe grappen in zitten kon ik om bepaalde scènes echt wel lachen. Vooral de scènes met de baby en de hond vond ik erg geestig. Een kleine voldoende.

Je leest de plot en kunt de rest van de film wel invullen. De film weet dan ook geen moment te verrassen, is niet grappig en ook niet boeiend. Een eenmalige kerstfilm die je nooit weer gaat kijken. De bloopers waren het enige waar je nog een beetje om kom lachen.

Het welbekende body swap-gegeven op zijn slechts, met hopeloos acteerwerk en een stevige dosis poep- en plasgrappen. De stand van de planeten en een ontmoeting met astroloog Angelica [Rita Moreno], zorgen ervoor dat ouders Bill [Ed Helms] en Jess [Jennifer Garner] van lichaam wisselen met hun tienerkinderen Wyatt [Brady Noon] en CC [Emma Myers]. Ze hebben allemaal een belangrijke dag voor de boeg en moeten een manier vinden om niet alles helemaal in de soep te laten lopen. O ja, baby Miles heeft gewisseld met de hond en dus zien we een CGI-baby uit de hondenbak eten en doet de hond zijn behoefte op de pot. Jodie Foster en Barbara Harris deden dit veel beter in Freaky Friday (1976).

Het feit dat regisseur McG zich nu tot dit soort simplistische kerstkomedies laat verleiden is wellicht een teken dat de wat vrijere studio's hem geen groots geld meer toevertrouwen. Dit betekent spijtig genoeg dat hij nu aan komt zetten met een formulematig gebeuren waarin wel erg overdreven humor hoogtij viert. Het falen van de film zit 'm overigens niet in de acteurs. Jennifer Garner, Ed Helms, Emma Myers en Brady Noon spelen allemaal zeer degelijk, maar het scenario kan ze niet voorzien van een uniek toefje. De humorscenes worden redelijk grootschalig opgebouwd, maar moeten het vooral hebben van puur ongemak. Niet echt mijn soort komedie, maar de liefhebber van wat simpeler vermaak zal zich er weinig om bekommeren. Het tempo ligt wel hoog en de boel oogt enthousiast, maar dermate drukke komedies vallen amper serieus te nemen als kerstmoraal.