Sweetwater (2023)

Het is 1990 wanneer een sportjournalist [Jim Caviezel] in New York een diepgaand gesprek over basketbal heeft met de chauffeur van zijn taxi. Wat volgt is het relaas van enkele briljante zwarte basketballers die in de jaren 40 vanwege een boycot van zwarte spelers niet deel mogen nemen aan de NBA. Abe Saperstein [Kevin Pollak] heeft ze bij elkaar gebracht onder de naam ‘Harlem Globetrotters’, waarmee ze hun briljante trucs door heel Amerika tonen aan laaiend enthousiaste (en veelal witte) toeschouwers. Joe Lapchick [Jeremy Piven] en Ned Irish [Cary Elwes], respectievelijk de coach en de eigenaar van de New York Knickerbockers, zijn ervan overtuigd dat deze zwarte spelers de NBA in alle opzichten zullen verrijken. Ze besluiten de NBA te trotseren door Nat ‘Sweetwater’ Clifton [Everett Osborne] te contracteren. De optredens van de Globetrotters zijn fenomenaal en de reconstructie van basketbal rond 1950 is met zorg gedaan. Het vlakke spel van Osborne versterkt alleen maar het gevoel dat Guigui meer interesse had in de witte personages. Dat zou niet eens zo’n bezwaar zijn geweest, maar dan had hij dit beter Lapchick & Irish kunnen noemen.

Lekker zoeken naar iets wat er niet is, ga zo door. Wat een complete onzin. Er wordt een beeld geschetst van die tijd en is naar mijn mening goed gedaan zonder afbreuk te doen aan de raciale verhoudingen zoals ze waren in Amerika in die tijd. Misschien moet je ook wat zeggen over de stereotype typering van een Joodse zakenman die een manier heeft gevonden om zijn medemens uit te buiten. Dat was er namelijk wel in de film, de interesse in witte personages is een interpretatie die je alleen bij bepaalde mensen uit een bepaalde hoek kunt verwachten.