Asphalt City (2023)

Vanaf 28 maart 2024 in de bioscoop (The Searchers)

Realistisch, grauw en somber.

Beide heren spelen hun rol uitstekend. Soms misschien wat druk en "slordig" camerawerk, maar dat is denk ik expres gedaan. Het laat goed zien wat voor dingen mensen in dit vak meemaken en wat het met hen doet. Zwaar respect dus voor die mensen, en hoe.

Eigenlijk niks op aan te merken verder.

Portret van een beginnende ambulancebroeder in New York is nóg grimmiger dan Scorceses Bringing Out The Dead. Sheridan en Penn zijn uitstekend als de rookie en de oude rot in het vak, maar Michael Pitt steelt de film als de doortrapte Lafontaine. Mike Tyson daarentegen is een aanfluiting in dit dynamisch gefilmde, maar wel heel erg deprimerende psychologische drama dat zeker geen reclame is voor ambulancepersoneel. Of van New York. Zeker niet voor mensen met een zwakke maag.

De gruwelijkste beelden waren wel Sean Penn die mie at.

De eerste 25 minuten volgt de film de jonge paramedicus Ollie Cross (Tye Sheridan) die samen met een collega in een ambulance door New York raast. Lawaai, sirenes, muziek en zwaailichten zorgen voor hectiek en hebben een stroboscopisch effect. Niet erg subtiel, maar erg lekker. Even subtiel en lekker als de gebruikmaking van de muziek uit Das Rheingold van Richard Wagner. Een perfecte ondersteuning voor de hectische gekte waar Ollie zich in bevindt.

Uitstekend acteerwerk van Sheridan die als Ollie in een doorlopende adrenalinerush in het nachtelijke New York gewonde mensen medische hulp verleent terwijl hij door hen met wantrouwen en ondankbaarheid wordt overladen. Zijn idealisme wordt er snel uitgeramd. De niet aflatende verschrikkingen in de vorm van wegrottende lijken, heroïneverslaafden, tegenstribbelende gewonden, slachtoffers van geweldsdelicten en agressieve omstanders grijpen diep in en maken dat hij tegen de grenzen van zijn incasseringsvermogen aanloopt en er soms overheen gaat. Hij verhardt, wordt cynischer en vecht er tegelijkertijd tegen. De metamorfose en zijn innerlijke strijd worden intens gevolgd en zijn interessant om mee te beleven.

Zijn collega wordt gespeeld door Sean Penn. Een oude rot die alles al eens heeft meegemaakt en het met de protocollen niet zo nauw neemt. Leuke rol. Hard, cynisch, een verbeten gezicht en een tandenstoker tussen de lippen. Een typische Sean Penn. Ik mag dat graag zien.

Asphalt City beviel goed. Spannend, hectisch, intrigerende hoofdpersonen, fijne regie. De verhaallijntjes dienen eigenlijk als rustpuntjes in de hectiek en zijn ondergeschikt aan de actie. De lijntjes doen weinig meer dan het geven van een blik in het privéleven van de personages. Ze stippen omstandigheden aan die naast het werk spelen. Ze geven wat meer grip op en inzicht in de personages en dat is prettig voor de beleving tijdens de beroepsmatige inspanningen in het helse nachtelijke New York. Ik heb flink beleefd en me met Asphalt Citu goed vermaakt.

Als je een film kijkt voor fun en entertainment dan kan je deze beter links laten liggen. De hele film vraag je je af waarom? Waarom heeft men totaal geen respect meer voor ambulance personeel? Waarom doe je dat werk?

Het acteren is uitstekend. Jammer van het lelijk naakt. Past dan weer wel in de lelijkheid van de stad.

Goeie film over een jongere en oudere ambulancebroeder die samen werken op de ambulance. Een donkere film vol ellende zonder enig greintje hoop. NIet echt een verhaal en daardoor wat eentonig. Maar wel een rauw en tegelijkertijd sfeervol portret van het reilen en zeilen als ambulancemedewerker in New York. Uitstekend acteerwerk van Tye Sheridan en Sean Penn.

Zeldzaam grimmige en deprimerende film over het wel en wee van ambulancebroeders in New York. Sterk gespeeld door Sean Penn en Tye Sheridan en bijzonder krachtig in beeld gebracht, maar de niet aflatende stroom aan ellende die over de kijker wordt uitgestort is soms een beetje teveel van het goede. Plot en personages raken dan ook wat ondergesneeuwd. Niettemin een fascinerende kijkervaring, met heel wat memorabele bijrolletjes van niet-professionele akteurs.

Sterk en hard drama. Het verhaal bestaat in het eerste deel uit losse fragmenten. Richting het einde wordt het pas echt (enigszins) een verhaal. De beelden zijn best heftig en geven een rauw en hard beeld van een deel uit de samenleving in de grote stad. Best goed gedaan, maar niet voor iedereen geschikt om naar te kijken. Penn en Sheridan zetten prima rollen neer. Visueel fraai met mooi camerawerk en vrij realistische weergave. 3.5/4.0

Presenterende prent.

Verwacht ondanks de titel geen Film Noir of iets dergelijks. Asphalt City speelt zich grotendeels in en rond de ambulance af. Er zijn meer films verschenen met dit thema, zoals het verschrikkelijke Ambulance (2022) en het sterke Bringing Out the Dead (1999). Geproduceerd door en met Sean Penn. Altijd fijn om hem weer te zien verschijnen en ook hier trekt de acteur alle aandacht naar zich toe als cynische oude rot in het vak der ambulancebroeders. Tye Sheridan is de rookie die nog nat achter de oren zijn lessen mag leren.

De film begint sterk, realistisch en actueel wanneer de verplegers al in de openingsscène worden belaagd door omstanders, hetgeen heden ten dage ook in het echt helaas geen uitzondering meer betreft. De actiescènes volgen elkaar in rap tempo op, zo ook in heftigheid. Hierbij wordt het helaas al snel wat minder realistisch als doorgedraaide collega Michael Pitt een nogal macabere 'grap' uithaalt met de hoofdrolspeler. Het feit dat Mike Tyson vervolgens de situatie moet oplossen helpt ook niet mee aan het werkelijkheidsgehalte.

Toch biedt het geheel voldoende tempo en spanning om als kijker te blijven volhouden. Ook al worden er veel clichés uit de kast getrokken, inclusief het melodramatische einde wat er toch een beetje aan de haren wordt bij gesleept. Het vak van ambulancebroeder is zwaar en vereist veel lef en ruggengraat, dat moge duidelijk zijn. Toch presenteert deze prent zich iets teveel als eerbetoon aan deze helden, terwijl men tegelijkertijd van dik hout planken zaagt. Gelukkig blijft het entertainmentgehalte hoog.

***

Met dank Remain In Light voor het recensie-exemplaar.

Deprimerend, rauw en realistisch.

Het nerveuze camerawerk hoort helemaal bij deze film en zorgt voor een nog meer intense beleving.

Penn en Sheridan zetten uitstekend de apatische karakters van de ziekenbroeders neer.

Sterk drama.

4*

Grauw en depressief beeld van New York en het bestaan van de emergency medical services - wat me dan wel hier en daar een beetje aangedikt overkomt, maar wellicht moet ik daar niks over zeggen, ik ben er zelf nooit geweest tenslotte.

Erg sterk spel van Sheridan en Penn - waarbij die laatste van mij wel wat meer screen time had mogen krijgen nog. De bijrollen vallen aan de andere kant wel een beetje tegen, en dat lijkt vooral op een gebrek aan aandacht van regie en script.

Wilde en deprimerende rit. Asphalt City is visueel fraai en vooral een rollercoaster van heftige gebeurtenissen. Weinig subtiel wellicht. Maar met sterk acteerwerk van Sheridan en Penn en ondanks de overbodige slotscène waarbij iemand nog even een moment of fame krijgt maar dat voelt vooral wat misplaatst. Al mag dat de pret niet drukken.

3,5*

Beetje delrimerende film over ambulance broeders die eigenlijk weinig te zeggen heeft. Het leven op de ambulance is kut, want je moet enkel ondankbare sloebers,, junkies en criminelen redden….

Op zich ziet het er op visueel vlak best lekker uit, maar de link met Bringing out the dead. Een film die op alke vlakken beter is.

3*, want het halfzachte eind zorgt voor een half punt aftrek.

Na 5 minuten kijken werd ik zo zenuwachtig van deze film dat ik twijfelde of ik hem wel wou zien. Toch doorgebeten en het werd voor mij een 4,5 sterren! Knap gedaan!

Wat een verwoestende film zeg. Geen entertainment, geen vermaak en geen leuke film avond. Wel een bijzondere kijkervaring naar een film die grauw is, grimmig, beklemmend en heftig. En realistisch, hoewel je toch mag hopen van niet. Het ruwe camerawerk dicht op de huid van de hoofdrolspelers zal niet iedereen waarderen. Toch laat het zien dat er hier zeer goed geacteerd wordt. Sheridan doet het goed, maar Sean Penn is hier op zijn allerbest. Grauwe en nare beelden van New York`s lelijkste kant en het lelijkste gedrag van haar bewoners. Intense beelden vol met gruwel. Scenes die je onmogelijk onberoerd laten. Drama, klein groot geluk en verdriet. Wat de makers van deze film ons wil vertellen laten ze pas zien na de prachtige aftiteling(gedragen door de evenzo prachtige muziek). Kijk die af. Daarna is er stilte, en besef je dat je iets bijzonders heb gezien. Verwoestend.

Sheridan en Penn als duo strijdend in zichzelf en met zichzelf in de intermenselijke relaties, waarbij de ouder kind relatie een rode draad vormt in een de zoektocht van Cross na zijn jeugdtrauma, van Rutkovsky in zijn vaderrol en van Clara in haar zijn als vrouw met.... . Het geheel wordt vrij realistisch tentoongespreid, waarbij de vraag wat de toekomst brengt de grootste is gezien de mentale problematiek. Opvallend: hoeveelheid tatoeages, het lijkt wel een wedstrijd. Cinematografische kunst: de 2 lichamen van Sheridan en Nave. 3,9*