I.S.S. (2023)

Deze krijgt een hoge score op Rotten Tomatoes. Die Asbak timmert goed aan de weg sinds Game of Thrones en ook Costa Ronin (een geboren Rus) is altijd goed, vooral in The Americans.

Sowieso dus twee dikke pluspunten al is het plot een beetje vreemd: als op aarde echt stront aan de knikker is op de schaal zoals hier wordt getoond, dan is controle over het ISS wel het laatste waar men aan denkt lijkt mij.

Maar één en ander is natuurlijk vooral een opzetje voor een claustrofobisch kat en muisspel en dat is waar het hier om gaat.

Een leuke thriller met een aantal uitstekende prestaties van de hele cast.

ISS vindt het concept niet opnieuw uit of zo, maar het is een prima aanvulling op het paranoia-thrillergenre. Door de strakke locatie en het hoge tempo werd het nooit saai. De special effects zijn over het algemeen goed, maar ik had wat moeite met de zero gravity. Soms voelde het amateuristisch aan en op een bepaald moment zag je een duidelijke montagefout.

Dit is een leukntussendoortje als je van dit soort films houdt, maar ik kon het niet helpen te denken dat dit een geweldig social deduction bordspel zou zijn.

3,5*

I.S.S.

Leuk idee hoor. 3 astronauten en 3 kosmonauten verblijven in de I.S.S. en er breekt plots oorlog uit op aarde. Zowel de Amerikanen als de Russen krijgen de opdracht om de I.S.S. over te nemen. Beide groepen vertellen dit natuurlijk niet aan elkaar en daardoor wordt de sfeer soms aardig benauwd. Sommige keuzes van de bemanningsleden vond ik wel raar, maar je weet natuurlijk niet wat jij in zo'n situatie zou doen. De acteurs deden het overigens prima hoor. De CGI had wel beter gekund. Bijvoorbeeld in een scene waar Gordon de antenne probeert te bereiken, kijk je mee en zie je over zijn schouder de aarde. Dat leek eerder de zon, zo fel was die, haha. En inderdaad wat hierboven ook al genoemd werd. Het zero gravity aspect leek soms wat amateuristisch.

Kortom, leuke thriller voor een keertje, maar ook niet meer dan dat.

3 sterren.

Drie Amerikaanse astronauten en drie Russische kosmonauten doen gezamenlijk wetenschappelijk onderzoek in het International Space Station wanneer ze getuige zijn van wat lijkt op een serie gigantische explosies op Amerikaans grondgebied. Wanneer blijkt dat er oorlog is ontstaan tussen de VS en Rusland, strijden de wetenschappers om de macht op I.S.S. Maar wat dan? De fysieke strijd in een ruimte zonder zwaartekracht maakt dit uniek in zijn soort en met hulp van special effects veteraan William Purcell (Star Trek II: The Wrath of Khan, RoboCop (1987), Scream (2022)) levert Cowperthwaite een spannende en intrigerende SF-thriller af.

Ik was bang dat dit een slechte film zou zijn maar wilde het toch een kans geven want het verhaal sprak me wel aan.

Het viel gelukkig best mee en toch aardig mee vermaakt.

Het is geen hoogvlieger maar wel leuk tussendoortje

Cast deed het prima

3*

Intrigerende SF-film over een crisis aan boord van het International Space Station, wanneer op aarde een kernoorlog uitbreekt. Het degelijke spel van de internationale cast en de overtuigende production design dragen bij aan de paranoïde, claustrofobische sfeer aan boord van het ruimtestation. Niet overal even geloofwaardig en naar het einde toe verliest de film wel wat aan kracht, maar onderhoudend en spannend is de film in ieder geval wel.

Iets te goedkoop om zelfs maar als dom popcornvermaak te werken. Met het uitgangspunt lagen er zo enorm veel kansen om iets interessant of verrassends te doen. Op zijn minst had ik minimaal 1 wat beter uitgewerkt personage willen zien. Dan had je in elk geval nog een domme maar meeslepende thriller zoals Gravity kunnen krijgen. Maar beter nog was het geweest als er meer in de groepsdynamiek was geïnvesteerd en we een slow burn paranoiathriller met fatsoenlijke dialogen hadden gekregen.

Wel een plus dat de Russen in elk geval ook Russisch spreken, maar het zou ook dom zijn geweest de taalbarrière niet te gebruiken om de suspense te vergroten, en veel is daar niet eens van. Dit is een standaard thriller zonder enig memorabel of opwindend moment die uiteindelijk ook teleurstellend weinig met de setting doet. Ook de boodschap ligt er wat dik bovenop.

Matige thriller. Het verhaal is best leuk, alhoewel wat merkwaardig. Het eerste deel is het sterkst. De opbouw is goed en langzaam ontvouwt zich een wat spannend schouwspel. Niet zenuwslopend maar voldoende om de film uit te zitten. Richting het einde verslapt de film en weet men de aandacht maar moeilijk vast te houden. Het acteerwerk is redelijk maar de karakters zijn niet echt boeiend. Visueel redelijk gezien het beperkte budget. 2.5/3.0

"YOUR NEW OBJECTIVE IS TO TAKE CONTROL OF THE ISS. BY ANY MEANS NECESSARY."

Hoewel het concept van "I.S.S." leuk gevonden is, valt het resultaat uiteindelijk toch wat tegen omdat regisseur Gabriela Cowperthwaite geen keuzes durft te maken.

Paranoia zet de Amerikaanse en Russische wetenschappers aan boord van het Internationale Ruimtestation (I.S.S.) tegen elkaar op nadat er een nucleaire oorlog uitbreekt tussen hun landen op aarde.

Het verhaal is vrij simpel, want nadat er een nucleaire oorlog uitbreekt (overigens fraai en origineel in beeld gebracht vanuit de ruimte) krijgen zowel de Amerikaanse als de Russische wetenschappers, beiden zijn elk met drie personen vertegenwoordigd, vanaf de aarde de opdracht om de controle over het I.S.S. over te nemen en dat op eender welke manier. Vanaf dat moment zou de film dan boeiend en spannend moeten worden, maar dat lukt eigenlijk niet echt.

De Amerikaanse en Russische wetenschappers, die o.a. experimenteren met muizen en stralingsziekte (wat natuurlijk na het uitbreken van de oorlog zeer waardevol is) zijn eigenlijk ook behoorlijk clichématig en ieder team bestaat uit één vrouw, één goede man en één slechte man en op het einde zullen zowel van beide landen één vrouw en een goede man gezamenlijk terugkeren naar de aarde via de Soyuz-raket, die astronauten van de aarde naar het I.S.S. vervoert (dat zien we ook in het begin van de film als er via de Soyuz-raket twee Amerikaanse wetenschappers worden gebracht naar het I.S.S.). Daar bedoel ik tevens mee dat de regisseur geen keuzes durft te maken.

Hier en daar is het verhaal best aardig en zeker als één van de wetenschappers het I.S.S. verlaat om buiten een antenne te repareren die zogenaamd niet meer werkt. Vanaf dan begint ook eigenlijk het kat en muis spel tussen de Amerikaanse en Russische wetenschappers, waarbij er ook twee (een Rus met een Amerikaan) een relatie met elkaar hebben. Maar echt spannend en boeiend wilt het maar niet worden, ondanks dat vier wetenschappers het I.S.S. niet levend zullen verlaten. Ééntje wordt doodgeslagen, twee vechten met elkaar en doden elkaar dan met een boor en een mes en eentje wordt op het einde uitgeschakeld (gewurgd met een cadeau) door de twee overlevers.

Omdat het hele verhaal zich afspeelt in het I.S.S. zou je ook een claustrofobische sfeer verwachten, maar daar wordt eigenlijk geen gebruik van gemaakt. Visueel gezien valt het ook allemaal wat tegen en alleen de verwoesting van de aarde vanuit de ruimte werd aardig in beeld gebracht. Ook de cast valt eigenlijk tegen en niemand weet echt te overtuigen. Twee van de drie Russische wetenschappers komen ook echt uit Rusland en mede daarom wordt er hier en daar ook wat Russische gesproken. Masha Mashkova (als de Russische wetenschapper Weronika Vetrov) vond ik overigens wel een mooie vrouw.

Al met al is "I.S.S." niet meer dan leuk om eens gezien te hebben, maar deze film zal me niet lang bijblijven omdat hij geen indruk op me heeft gemaakt.

Origineel uitgangspunt en visueel ziet het ISS-station er goed uit, alsook is er enigszins een beklijvende sfeer maar nooit echt in die mate dat ik gespannen zat te kijken. Feit dat het allemaal net niet geslaagd overkomt heeft zijn oorzaak in de wat gematigde acteerprestaties. Zo zijn er vechtscenes zonder zwaartekracht die door de realistische opzet nooit echt spannend overkomen, maar eerder tam en saai. De vijandigheid tussen de Russen en Amerikanen is een tweestrijd tussen plicht aan Vaderland en feit dat ze in de ruimte eigenlijk ook niet zonder elkaar kunnen. Door deze tweestrijd en de wat ongeloofwaardig overkomende actie zou ik deze film eerder een drama SF noemen en zeker geen actie of thriller. Film heeft mij als SF-liefhebber niet omvergeblazen en op einde bleef ik wat op mijn honger zitten. Was door de trailer overstag gegaan, want deze triggerde mijn nieuwsgierigheid, maar was het voor mij net niet. 2,5* voor het visuele en originele idee. Er had meer in gezeten…

Zeer matig uitgewerkte scifi thriller waarbij vooral het plot weinig sprankelend is. De vijandigheid tussen de leden is nimmer spannend en komt zelden overtuigend over. Scherpe dialogen zijn er evenmin en ook van het acteerwerk werd ik niet omvergeblazen, hoewel dat laatste ook aan de zwakke personages kon liggen. Asbaek is normaal een topacteur, maar hier komt het er helemaal niet uit.

Positief is dan wel het decor en setting. Best wel mooi gedaan dat ruimtestation. Hoewel een andere regisseur misschien nog meer had ingezet op de claustrofobische elementen van het ruimtestation.

Qua decors en setting dik in orde, maar ondanks het interessante gegeven weet de film niet echt te bekoren.

Het verhaal heeft weinig spanningskracht en de actiescènes stellen ook niet zoveel voor. Ook de cast is matig.

Het moment wanneer de astronauten vanuit de ruimte toekijken dat ze beseffen dat er zich een nucleaire oorlog op aarde afspeelt, is misschien wel de scène van de film. 5/10

Een knappe film op visueel vlak, met uitgerekte en overtuigende beelden van de donkere ruimte. Regisseuse Gabriela Cowperthwaite is goed op de hoogte van dit soort omgevingen, maar de inhoud laat helaas te wensen over. Niet alleen is I.S.S. vooral niet spannend, maar ook de mysterieuze insteken willen niet echt van de grond komen. Je wacht als kijker af totdat alles een beetje escaleert, waarop voor een lange tijd vooral naar elkaar wordt gekeken met boze blikken. Het is eigenlijk een compliment waard dat de makers het nog tot deze lengte hebben weten te rekken, want totdat de finale aanbreekt is er nogal weinig aan de hand. Onopvallend geacteerd ook, waardoor geen personage je echt mee weet te krijgen.