Simple comme Sylvain (2023)

Vanaf 25 januari 2024 in de bioscoop (Cherry Pickers Filmdistributie)

De 40-jarige Universiteitsdocent Sophia [Magalie Lépine Blondeau] is getrouwd met de intellectuele Xavier [Francis-William Rhéaume], maar de passie is na zoveel jaren wat bedaard. Voor de verbouwing van een chalet komt Sophia is contact met aannemer Sylvain Tanguay [Pierre-Yves Cardinal] met wie ze een stormachtige affaire begint. Hoewel de liefde het thema is van haar filosofische lessencyclus, ontdekt ze dat de liefde niet zo makkelijk valt te rationaliseren. Het zal wel aan mij liggen, maar ik begrijp helemaal niets van het gedrag van deze zelfingenomen snobs die veel praten, weinig zeggen, nog minder luisteren en zich geen raad weten met mensen die niet in hun bekrompen leefwereldje passen. Chokri gebruikt een nostalgische visuele stijl, maar waarom eigenlijk?

Er passeren wel wat vrijscènes in de film. Die twee deden precies niets anders. Niet dat je er als kijker veel van ziet overigens. Het komt het verhaal niet ten goed. Beet je simplistisch voorgesteld.

Een aantal scènes vond ik dan wel interessanter. Hij, een stielman, zij komend uit een hoger opgeleid milieu. En dan merk je wanneer familie en vrienden aan tafel zitten, dat de kloof best groot is. Het is ook niet eenvoudig om je plek daarin te vinden. En in een film is alles fragmentarisch en weinig genuanceerd. Maar het kan zeker spelen in een relatie.

Acteerwerk is behoorlijk en ik was ook wel te spreken over het einde. Ik hou niet zo van die eenvoudige happy ends. Er mag heus wat drama zijn en dat is het hier ook wanneer de relatie strandt. Mooi zo! Hierdoor toch nog een nipte 3,0*, voor de rest stelde het toch te weinig voor.

Een heerlijke film. Prachtig geschoten in een jaren 70 look met ook dito muziek. Een film over bijna niet zichtbaar klein doch echt pijnlijk leed van de hoofdpersonages.

De twee hoofdpersonages Sophia en Sylvain komen uit sterk verschillende milieus. Zij uit het intellectuele en hij uit de arbeidersklasse. Als ze elkaar leren kennen voelen ze zich fysiek erg aangetrokken tot elkaar. Dat levert stomende erotiek wat mooi en integer gefilmd wordt. De problemen ontstaan als toch blijkt dat ze een heel verschillende afkomst hebben en daardoor ook een andere kijk op de wereld. Voor dit in de film uitgediept wordt is er een fenomenale scene op de dansvloer met muziek van de Scorpions. Prachtig gedaan!

De terugkerende korte scenes van de door Sophia gegeven colleges op de Universiteit geven de antwoorden op de vragen de je gaat stellen bij het zien van deze film. Enfin, prachtig film met heerlijk kijkgenot. Regisseur Chokri laat ons ook nog eens genieten van de fraaie couleur local en schotelt een goed einde voor.

Net als bij een laatste zin van een mooie roman denk ik hier; "jammer dat het afgelopen is, ik had nog Sophia nog wel beter willen leren kennen en meer van haar willen zien".