Das Letzte Abteil (2016)

De film begint klassiek. Een groep mensen wordt in een penibele situatie gebracht waarin men moet overleven. In plaats van met elkaar samen te werken raakt de groep onderling verscheurd. In het eerste deel van de film wordt door regisseur en schrijver Andreas Schaap spanning gegenereerd. Daarna verdwijnt het thrilleraspect meer op de achtergrond en verandert de film in een drama dat stervensbegeleiding als belangrijkste onderliggende thema heeft.
Surrealistische percepties van hoofdpersonage Greta creëren een eigenaardige sfeer. De penibele situatie die eerst nog duidelijk gekaderd was, wordt er schimmiger en minder tastbaar door. Onheilspellender ook. Anna Fischer die de rol van Greta vertolkt is goed gekozen. Evenals de aard van de film transformeert de aard van haar rol ook. Van slachtoffer in een thriller verandert zij in de aanstichter van een mysterieus drama. Ze speelt Greta krachtig en met overtuiging. Ze is boeiend. Het verhaal is dat ook, maar verwarrend.
Andreas Schaap die enige tijd na de totstandkoming van de film zelf de keuze kreeg voorgelegd om zijn moeder wel/niet kunstmatig te voeden, worstelt in deze film met het thema stervensbegeleiding. Het thema komt via de gedachtenwereld van Greta tot de kijker. Soms onheilspellend. Soms confronterend. Soms wazig. Soms melodramatisch. Maar altijd verrassend en prikkelend.
Das Letzte Abteil is een eigenaardige kleine film, die soms wat toneelmatig en onnatuurlijk aanvoelt. De film beschikt over eigenaardige personages die vreemd gedrag vertonen en soms meer weghebben van schimmen dan van mensen van vlees en bloed. Ze vertoeven in een wereld die vervuld is van surrealistische belevenissen en waarnemingen. Tussen al deze elementen bevindt zich ergens het hoofdthema van de film. Een thema dat niet gemakkelijk inzichtelijk wordt gemaakt. Ik vond de zoektocht intrigerend.