Ruby Gillman, Teenage Kraken (2023)

Vermakelijke tekenfilm. Het verhaal is vrij standaard en verre van origineel. De uitwerking is redelijk geslaagd. Het tempo ligt lekker hoog. De opbouw is goed en al snel begint het avontuur. De film kent de nodige humor, maar ook genoeg actie. Visueel ziet alles er goed uit. Voor zowel jong als oud goed te doen. 3.0

Luca meets De Kleine Zeemeermin meets The Princess Diaries.

Ondanks de relatief korte speelduur wordt deze nieuwste animatiefilm van Dreamworks door zijn fletse script gejaagd en jammer genoeg ook gesleept. Mondaine ongemakken krijgen veel te veel screentime terwijl belangrijkere plotpunten en zelfs de climax wel erg snel opgelost worden. Het gebruik van algemene populaire muziek maakt het geheel nog artificiëler en er wordt nooit iets gedaan aan de vele plotgaten en inconsistenties. Dit alles bij elkaar maakte dit een hele uitdaging om de film uit te zitten.

Enkele pluspunten zijn de stemmencast, het ontwerp van de wereld en de personages en de eerste 30 minuten.

Na de serie goede films van de laatste tijd heeft Dreamworks nu een stinker afgeleverd.

2*

Arthur [Colman Domingo] en Agatha Gillman [Toni Collette] wonen in het kustplaatsje Oceanside, waar hun tienerdochter Ruby [Lana Condor] moeite heeft om een ‘gewone tiener’ te zijn. Wanneer ze noodgedwongen de belangrijkste regel van haar beschermende ouders overtreedt, ontdekt ze wie (of wat) ze werkelijk is. Dat maakt het onmogelijk om als ‘gewoon’ te worden gezien, maar levert haar wel een nieuwe vriendin op: de knappe, populaire nieuweling Chelsea van der Zee [Annie Murphy]. Maar er zit een addertje onder het gras. Alweer een animatiefilm over anders zijn, zelfacceptatie, geloof in jezelf en dergelijke. Wat dat betreft niets nieuws onder de zon, ook niet qua komische noot (een paar excentrieke vrienden en een jolige oom). Goede stemvertolkingen en een beperkte hoeveelheid sentiment voorkomen dat dit niet ten onder gaat en pijnloos vermaak is voor kinderen en hun welwillende ouders.

Deze lag in de bibliotheek en eens meegepikt. Het was nog een leuke film. Het verhaal wel wel oké. Niet super verrassend, maar vervelend was het ook niet. Visueel niet meteen strafste, maar het kon er zeker mee door.

Een leuk tussendoortje.

Kinderachtige animatiefilm die het gebruikelijke moraal van zelfacceptatie opratelt en daar op visueel vlak wat schepjes bovenop poogt te doen. Dat komt het eindresultaat echter niet ten goede, want het leidt in de essentie af van de kern die hier opgebouwd moet worden. De stemmencast heeft er gelukkig zin in en stopt een boel energie in de vormgeving van diens personages. Het klinkt overtuigend en met passie ingesproken, helaas kunnen zij ook weinig veranderen aan dit van de pot gerukte verhaal met een gebrek aan hoogtepunten. De actierijke finale is veel te kort, de humor is uitermate flauw en de nuance is ver te zoeken, maar de jongere filmliefhebbers zullen weinig moeite hebben om geïnteresseerd naar dit hyperactieve verhaal te kijken. Bonuspunten voor de vlotte en geregeld spectaculaire animatietechnieken.