To Catch a Killer (2023)

Sfeervolle film met Ms Woodley in de hoofdrol als gevoelige agent. Ze speelt best goed, vind haar ook een leuke actrice maar in de echt dramatische scènes blijft ze niet helemaal overeind.

Het laatste half uur is helaas matig en teleurstellend.

Zelfingenomen miskleun.

Woodley en Mendelsohn tillen deze thriller/ drama naar een hoger niveau met hun acteerwerk en goede chemie. Daarnaast is de sfeer goed getroffen en zijn de dialogen prima. Het verhaal an sich is niet bijzonder maar voldoet en laat de cast goed renderen en kent wat spannende momenten. Het einde is niet zo sterk en doet afbreuk aan de film.

Een prima thriller met vooral een beklemmede sfeer erin, en ook een goed verhaal en een sterk spelende Shailene Woodley maken deze tot een prima film.

Het begin is prettig vlot en de spanning wordt goed opgebouwd voor een film in dit genre - toch nogal uitgemolken. Saaiheid wordt daarnaast ook ietwat vermeden door een ongekend hoge bodycount. Misschien niet het meest geloofwaardige plot ooit, maar ook dat past bij dit soort film. Woodley is redelijk in haar rol, en een goede mix met Mendelsohn.

Jammer wel dat het einde zo ongekend zwak is. Te gemakzuchtig, te laf.

Dit was nog niet zo slecht. Een goede mix van moderne elementen (een homo, een labiel dametje dat in zichzelf snijdt) en een uitstekende sfeerschepping, met vertrouwde jaren 80 politie-nonsens ("this is my jurisdiction!").

Als hoofdpersoon Eleanor tijdens verhoren naar lichaamstaal zit te kijken, heb je het idee dat je naar een bovengemiddeld intelligente film zit te kijken, maar uiteindelijk eindigt het wel wat zouteloos. Godzijdank zit er niet zo'n plottwist in die 20 jaar geleden heel erg hip was (de agent die de moordenaar zoekt, is het eigenlijk zelf). Of, nog erger: een open einde waarbij ze hem niet pakken.

Dat gebeurt allemaal niet, maar als de aap uit de mouw komt zit je toch een beetje op de bank van: meh. Dat is hem? Oké. Zal wel.

3,5 sterren voor de uitstekende Woodley, Mendelsohn en sfeer.

Ik snap ook niet zo goed waarom deze film twee titels heeft.

Vrouwelijke protagonist gaat nog even na werktijd baantjes zwemmen in een verder leeg overdekt donker zwembad: cliché! (Gothika)

Nepperig, onrealistisch; politie die een huis omsingelt en dingen schreeuwt als "Come the fuck out asshole!" en "Motherfucker!"

Een eikel van een leidinggevende (wat een slecht overdreven acteerwerk) die een surprise, surprise getrouwde homo blijkt te zijn, een zwarte collega die voortdurend om de flauwe grapjes van zijn leidinggevende lacht en een mislukte Clarice Starling-kloon die een of ander psychiatrisch geval moet voorstellen die in haar armen snijdt.

Ondervragen ze iemand in zijn huis, de man in kwestie zit op de bank met een huilende baby op schoot, zij (de politierechercheur) pakt de baby nogal hardhandig van hem over (duidelijk een pop).. de volgende scène staan ze in de tuin. De man schopt tegen zijn hondje dat staat te blaffen. Om de kijker duidelijk te maken dat het een klootzak betreft.

Maar even later als hij heeft opgebiecht dat hij de vermoedelijke dader kent en er iemand langskomt om een profieltekening te maken zien we zijn zoontje hem innig omhelzen en is het ineens allemaal heel familiaal.

Het is allemaal zo doorzichtig en zij is ook één groot wandelend cliché. Zij weet steeds weer een slimme vraag te stellen of met een interessante theorie te komen. Tijdens een verhoor moet ze de aanwezige baby gaan verschonen, want ja zij is nu eenmaal een vrouw; het ligt er zo dik bovenop.

Het enige waar deze stompzinnige film in uitblinkt is dat het nooit spannend wordt. Ook tijdens de ontknoping niet, de moordenaar is allesbehalve eng.

Dat is omdat de motherfucker in kwestie net 2 collega's van hen had koudgemaakt.

Een film die meteen met de deur in huis valt en meteen één van de topscènes van de film prijsgeeft. Je zit er meteen middenin. Alleen kan de film die lijn niet doortrekken en moddert het wat aan. Niet dat de film saai wordt, dat niet, maar het verglijdt in matigheid.

De film grabbelt iets te graag in de ton van de clichés. Een complete nobody die per ongeluk politie-agente is geworden, wordt door de chief van de FBI op een piëdestal gezet. Een persoon met nogal wat issues ook, maar blijkbaar toch heldert denkt door foto's te nemen van de omstaanders. Ik heb het vaak moeilijk van het allen tegen één principe waarbij de ene briljant is, maar onbegrepen is of zelfs wordt tegengewerkt tegenover een bende oenen die er niets van kent ongeacht ze ook de selecties bij de FBI gehaald hebben. In een simpele nineties actiefilm is dat nog wel leuk, maar hier had ik toch meer van verwacht.

Maar Woodley en Mendelsohn doen het wel goed. Mede door hen beiden wordt de film naar een hoger niveau getild. Voor de rest wat mosselen noch vis.

Van zodra onze FBI agent een homo bleek te zijn heb ik de film uitgezet. Ik heb dan ook geen beoordeling gegeven.

Ik ben dat LGBT gedoe dat ons telkens weer door onze strot geduwd wordt meer dan beu. Dit verziekt voor mij de ganse film.

Spijtig want de film begon aardig.

Oh nee!!!! een homoseksuele politieagent!

Degelijke misdaad-thriller/drama.

Heerlijke film. Goede acteurs, hele goede sfeer en een sterk verhaal.

Weinig subtiel allemaal, al had het nog wel z'n momenten. Ik had wat meer spanning gewild.
Dat ze die inval (de dubbele klussen van Lang) pas dagen later krijgt...

2,0*.

Verrekte homowout.

Grappig.. deze film begint met een nieuwjaars vuurwerk om het nieuwe filmjaar in te zetten.

Deze serial killer film wil toegevoegde waarde scheppen door complexe lagen en atypische personages te integreren in het plot. Dat werkte niet altijd goed vond ik. Eleanor blijft vrij oppervlakkig uitgewerkt en loopt er maar expressieloos bij. Dat ze wat asociaal ingesteld is, is daar geen excuus voor. Verdomd matige actrice die Shailene Woodley.

Het moet allemaal van Mendelsohn komen die veel sterker speelt en er ook staat in de film. Het onderzoek was wat futloos met flink wat vermoeiend gepalaver, maar er volgt gelukkig een vrij sterke finale die nog een paar kaarten achter de hand heeft. Beetje een droge film als je dat vergelijkt met andere gelijkaardige films maar ik rond toch af op 3* door de zware sfeer waarin de hele film baadt. Dit was verre van een vrolijke film.

Visueel stijlvolle misdaadfilm met een boel mysterie-elementen en een gezonde dosis dramatiek om de uitwerking van de personages aan te sturen. Shailene Woodley is een uitstekende keuze voor de hoofdrol en draagt Misanthrope met gemak, een broodnodige uitkomst gezien de karikaturale vormgeving van de overige personages. Ben Mendelsohn is te nadrukkelijk een komisch zijspoor en de oplossing van de puzzel uit zich in te uitgesponnen dialoogscenes en een daaropvolgend clichématige finale, maar de opvallend grootse en gemene misdaadscenes zijn sterk in beeld gebracht. Regisseur Damián Szifron hanteert bovendien een zeer strakke invulling op technisch vlak, waardoor de kou geregeld perfect wordt vermengd met de kleurrijke nachtwereld.

Knappe onderhoudende film. Best wel bij de les blijven

Van https://ikruikversemosterd.com/2025/11/23/to-catch-a-killer/:

"Plots wordt er geschoten. Een aanslag tijdens de jaarwisseling. De politie organiseert een zoektocht, politici bemoeien zich ermee en kibbelen over de strategie. De stad is in paniek. Intussen loopt de dader nog steeds rond, geduldig wachtend om opnieuw aan te vallen. Want de onzichtbare schutter is nog lang niet klaar. Er gaan meer aanslagen komen. Wanneer? Waar? Niemand weet het.

Zolang de scherpschutter geen gezicht heeft en de besneeuwde stad in een wurgende angstgreep houdt is het elegante en in melancholie gedompelde To Catch a Killer op zijn best. Ongrijpbare dreiging is veel spannender dan wanneer de verbitterde dader eindelijk in beeld komt. Laat de missie voortslepen tot het geen zin meer heeft. De terreur mag gerust zachtjes uitdoven. Volgens de politie is er niets meer aan de hand, de dreiging is afgelopen. Winters Baltimore haalt opgelucht adem. Tot er weer wordt geschoten. En de cyclus van geweld opnieuw begint.

Jammer genoeg beslist de thriller toch anders met een wending die gehaast in elkaar is geschreven. Waarom toch. Om het publiek te behagen? Investeerders tevreden te houden? Dit komt de spanning echt niet ten goede. Integendeel.

To Catch a Killer is sterk genoeg om de misstap te overleven. Maar soms is het zoveel effectiever om het mysterie onopgelost te houden."