Onyx the Fortuitous and the Talisman of Souls (2023)

" I dunno "

Voordat ik deze film zag, had ik nog nooit gehoord van Andrew Bowser maar hij maakt al verschillende jaren komische korte films op zijn YouTube-kanaal Bowser Vids en er zijn zelfs een paar speelfilms. Een van die fictieve personages is “Weird Satanist Guy” aka Onyx the Fortuitous aka Marcus J. Trillbury die een soort van virale hit werd. Nu kreeg dat personage Onyx via Kickstarter (een budget van $610.467) de kans om in een lange speelfilm zijn eigen Scooby-Doo-achtige avontuur te beleven. Deze film is over het algemeen een echt nerdy- horror-fan ding!

Oké die buitenstaander Marcus; (hij wil dat mensen hem noemen bij zijn veel coolere naam Onyx) woont in de kelder van zijn moeder Nancy (Barbara Crampton) en is een ongelukkig “patty flipper” bij Marty's Meat Hut. Hij bidt tot God, of Satan, of wie er ook maar luistert, om hem te selecteren voor een uitnodiging bij een satanisch ritueel van occultist Bartok de Grote (Aleister Crowley-type gespeeld door Jeffrey Combs) Wie er ook luisterde, zijn gebed werd verhoort en samen met vier andere deelnemers mag hij helpen bij het opwekken van de aartsdemon Abaddon.

Hoe goed je de film vindt, hangt ten eerste af van hoe goed je het personage Onyx kan hebben. Deze heeft namelijk een zeer snel uitgesproken afwijkende spraakpatroon. Ikzelf vond dit regelmatig behoorlijk grappig en inventief, maar ik kan me ook voorstellen dat sommige dit irritant kunnen vinden! Voor een beetje meer sympathie krijgt hij met een kleine flashback waarin is te zien waar Onyx's' dwangmatige 'ik weet het niet' vandaan komt.

Wat de film nog leuker maakt, zijn de praktische monsterontwerpen. De effecten zijn namelijk verrassend goed! En zowaar zijn het praktische effecten in plaats van CGI. De griezelpoppen van de verschillende demonen en ondoden zien eruit alsof ze door de Jim Henson Company zijn gemaakt. Echter komen ze van wezen-ontwerper Adam Dougherty (niet genoemd maar de Annabelle- films, The Predator (2018) en worden gespeeld door Poppenspeler Ryan Wilkes (won in 2016 ook de Jim Henson's Dark Crystal fan film competitie met The Promise)

Het verhaal kent verder weinig verrassingen, echter is het de reis die de film zo leuk maakt. Met veel referenties variërend van horrorfilms naar Willie Wonka en de Chocolate Factory nar Beetlejuice, of Scooby Doo en zelfs speelgoed en tekenfilms en kindertelevisieprogramma’s. Er is zelfs een parodie op Meatlove's "I'd Do Anything for Love (But I Won't Do That.") Niet dat het voor mij zo nodig had gehoeven maar het was wel leuk!

Helaas delen Barbara Crampton en Jeffrey Combs geen scène maar verder is de hele cast een genot om naar te kijken. De setting van het grote landhuis is goed gekozen en ook al is dit duidelijk geen film met een groot budget, ziet het er nergens low-budget uit! Andrew Bowser schreef het, regisseerde het en is de hoofdpersonage voor een flink deel daarvan was om geld te besparen maar je kunt ook zijn liefde en passie door het scherm voelen. Sommige mensen zullen zich niet kunnen vinden in deze stijl van humor. Vreemd genoeg was ik op een campy-manier erdoor gecharmeerd. En had hier dus een ​​onvergetelijke leuke gekke tijd mee!