A Good Person (2023)

Emotioneel drama over beschadigde mensen, die een halfslachtige poging doen hun leven weer op de rails te krijgen. Goed beschouwd een continue poel van doffe ellende. Het acteerwerk is zonder meer goed verzorgd, maar aan het verhaal zou je zo maar een depressie kunnen overhouden.

Morgan Freeman blijkt nog steeds te kunnen acteren in dit overwegend meeslepende drama over een jonge vrouw (Florence Pugh) wiens leven drastisch verandert wanneer ze betrokken raakt bij een dodelijk ongeluk. Pugh is uitstekend en personages en script zijn bedachtzaam uitgewerkt, althans, tot vlak voor het einde, wanneer een geforceerde en volstrekt ongeloofwaardige scene op een feest de film bijna doet ontsporen. Gelukkig kan het mooie einde de film dan nog net redden.

"In life, of course, nothing is nearly as neat and tidy."

Het blijft fijn om Zach Braff als regisseur aan het werk te zien. Overigens moet het vast opmerkelijk zijn geweest dat Braff en Florence Pugh ten tijde van het filmen nog een setje waren, maar nu niet meer.

In dit drama schittert Pugh als Allison. Met een recente verloving en goedlopende carrière lijkt ze een succesvol leven tegemoet te gaan. Wanneer ze een noodlottig auto-ongeluk veroorzaakt, stort haar leven helemaal in en raakt verslaafd aan pijnstillers. Tijdens een AA-bijeenkomst ontmoet ze Daniel, haar ex-schoonvader. Zo ontstaat er een onwaarschijnlijke vriendschap tussen deze twee.

In 'A Good Person' kom je eigenlijk alle clichés wel tegen die horen bij een dergelijk trauma; de zelfhaat, rouw, vergeving, enzovoorts. Desondanks moet ik zeggen dat ik het graag als zoete koek slikte. Daarvoor kabbelt het allemaal prima voort. Wel is het zo dat het op een gegeven moment iets te overvol wordt met alle problemen die eenieder heeft.

Pugh zet zonder twijfel een geweldige rol neer, hoewel ze een sterker scenario had verdiend. Hetzelfde geldt voor Morgan Freeman. Het scheelt dat het samenspel tussen hun gebroken personages uitermate geslaagd is te noemen. Als kijker is het gewoonweg genieten hoe deze - ogenschijnlijk - simpele momenten tot de beste scènes behoren. Een leuk extraatje is dat Pugh ook nog eens zelf twee liedjes ten gehore brengt.

Al met al een gedegen drama dat niets nieuws brengt, echter zorgt het fijne acteerwerk er wel voor dat je het gevoel krijgt dat deze film de middelmaat ontstijgt.

3,5 Sterren.

A Good Person is een waanzinnig goed geacteerde drama met een schitterende Pugh en Freeman in de hoofdrollen. Maar ook O'Connor (Ryan in de film) in de bijrol speelt haar rol met verve en kan op het lijstje van veelbelovende jonge acteurs.
Laat je niet foppen door de poster en de synopsis, want dit is absoluut geen feel good film en die onwaarschijnlijke vriendschap is er wel soort van, maar gaat met hele diepe dalen. Het is een onvervalst drama over het verwerken van een gruwelijke gebeurtenis en de nasleep daarvan met verslaving, verbroken relaties en het rehabilitatie proces.
De film neemt hierdoor wel een risico en soms is die balans van ellende net even zoek, waardoor je soms snakt naar een luchtig moment waarin het beter gaat. Maar het tekent de film anderzijds wel dat het de platgereden paden uit de weg gaat en dit niet de zoveelste film wordt waarin Morgan Freeman een vriendschap voor het leven sluit en een lieve oude man is.
Jammer dat dit lef aan het einde niet wordt beloond, want het is vrij duidelijk dat ze weer bij elkaar gaan komen door de dingen die je op de achtergrond hoort (Nathan is weer single) . Dat had meer voor de eigen interpretatie opgelaten mogen worden.

A Good Person is een film die draait om mensen. A Good Person is een film die draait om verlies, zielenpijn en verslaving. Er wordt wat afgeleden. Er wordt wat afgerouwd en spijt betoond. Er wordt vergetelheid gezocht. Er wordt beschuldigd. Toch is niemand in de film per se schuldig. Iedereen in de film is in de kern een goed mens. Het is alleen dat het lot sommigen niet goed gezind is geweest. Het is alleen dat de invulling van een tweede kans een enorme vertwijfelde worsteling is om het leven weer op te pakken, om het goed te doen, om niet weer dezelfde fouten te maken, om te vergeven.

De film laat heel indringend zien dat een vreselijke gebeurtenis een groot effect heeft op de levens van vele mensen. Dat opeens niets in de wereld meer is zoals het eens was. Dat het ook nooit meer zo wordt. Een wond heelt misschien oppervlakkig maar blijft altijd in de herinnering schemeren. In A Good Person vechten de personages vooral tegen hun eigen demonen. Tegen hun eigen leugens. Hun eigen schuldgevoel. Hun eigen onmacht.

Het is niet zo dat regisseur en schrijver Zach Braff een heel origineel verhaal heeft bedacht en verfilmd. De film barst van de clichés. Maar het lukt hem wel om heel aangrijpend mensen op het geestelijke dieptepunt in hun bestaan te tonen. De film is soms wat erg op de traan, maar ondanks die duidelijke zinspeling op de traan verscheen de bekende brok toch af en toe succesvol in mijn keel. Dat Braff acteurs als Morgan Freeman en Florence Pugh tot zijn beschikking heeft, helpt natuurlijk.

A Good Person is een ontroerende film die sprankjes hoop opwerpt, weer de bodem inslaat en weer opwerpt. Een film die zowel neerslachtig als hoopvol van toon is. De balans is een film lang stabiel, maar glijdt wat mij betreft aan het eind enigszins weg als de film net iets teveel voor de kijker invult.

Onderweg om de bruidsjurk te passen voor haar huwelijk met Nathan [Chinaza Uche], verliest Allison [Florence Pugh] de controle over het stuur. Zij overleeft het ongeluk, maar Nathans zus Molly [Nichelle Hines] en haar echtgenoot [Toby Onwumere] komen daarbij om het leven. Overmand door schuldgevoel lukt het Allison niet om van de pijnstillers af te komen. Wanneer ze eindelijk de grote stap zet naar een praatgroep, loopt ze daar tot haar grote schrik Nathan en Molly’s vader [Morgan Freeman] tegen het lijf. Iets teveel filosofische tegeltjeswijsheden in dit weinig opzienbarende, maar heel behoorlijk geacteerde rouwverwerkingsdrama dat pas in de slotscènes weet te ontroeren.

wat een fantastische (drama)film die voor een groot deel echt gedragen wordt door de geweldige acteur Morgan Freeman.

Niet dat de rest slecht speelt zeker niet.

maat wat zo'n vreselijk ongeluk, verschrikkelijke gevolgen geeft.

kon me daar echt wel iets bij voorstellen.

echt de volle 3,5 ster waard

maw echte aanrader die van echt drama houdt

Een sterke film die wordt opgedragen aan Harold Irwin Braff, Shoshanah Braff en Nick Cordero.

Zach Braff had ruim drie jaar een relatie met hoofdrolspeelster Florence Pugh. Begin 2022 gingen ze uit elkaar. Op 26 februari 2021 werd bekend dat Braff de film zou schrijven en regisseren. In juli 2021 gaf hij te kennen dat hij graag meer speelfilms wilde regisseren, maar helaas gooide de pandemie roet in het eten. In maart 2021 was MGM in onderhandeling om de rechten te krijgen. Hier gingen meerdere miljoenen dollars mee gepaard. In september dat jaar werd bevestigd dat MGM de film zou produceren en distribueren. De opnames begonnen in november 2021 op de Columbia High School in Essex County, New Jersey. Ondanks het leeftijdsverschil van 10 jaar in de film, verschilt de werkelijke leeftijd tussen Florence Pugh en Celeste O'Connor iets minder dan drie jaar.

Het verslavingsthema is uiteraard in meerdere films verwerkt, maar zelden werd dit met een vleugje humor en oprechte kracht gecombineerd. De cast is goed samengesteld, en Freeman bewijst dat hij na al die jaren nog steeds weet te overtuigen.

3,5 *

Pugh en Freeman zijn natuurlijk twee toppers, maar ze konden bij mij de film niet redden. Ik vond hem bijzonder saai, en het bleef maar duren....

Sterk drama. Het verhaal is pittig en wordt prima uitgewerkt door Braff. De opbouw is goed en ondanks het wat zware onderwerp, verveelt de film geen moment en wordt ook nergens saai. Het dal waar de hoofdpersoon doorheen moet is duidelijk voelbaar voor de kijker, zonder de aandacht van de betrokken personages eromheen uit het oog te verliezen. Knap gedaan. Ook het acteerwerk is erg goed. Pugh toont weer aan een actrice van hoog niveau te zijn en wordt niet overlopen door grootmacht Freeman. Topper! 4.0.

Uitstekende film over een jonge vrouw die betrokken raakt bij een dodelijk verkeersongeluk. Twee mooie, doch gebrekkige hoofdpersonages. Een goeie rol van Morgan Freeman, maar het is toch Florence Pugh die de film weet te maken. Misschien wat gemakkelijk, maar de film weet hier en daar wel degelijk te ontroeren.

De film bleef wat onder de radar en is creatief ook niet opvallend. Maar het verhaal heeft het hart op de juiste plaats en met acteerprestaties van vooral Florence Pugh en Morgan Freeman die nog eens meer doet dan een veredelde bijrol, maakt het al veel goed. Het is geen zwart-wit film geworden. Een verhaal dat tijd neemt om te ontwikkelen en met momenten echt binnen komt. En misschien is de aanpak van Zach Braff net wel een troef, omdat hij het verhaal voor zich laat spreken en de personages de lead nemen in deze film. Het is opnieuw weer een wonder hoe Pugh zonder meer een film kan dragen en ook een intiem drama als dit perfect kan spelen.

Aardige film met Florence Pugh, beetje erg Amerikaans met bekende trucjes om de sentimentele kaart te spelen en mede hierdoor wat voorspelbaar.

Toch leuk om gezien te hebben door de sterke cast.

Een film met een boodschap, die actueel is.

Dat veilig rijden in het verkeer, zo belangrijk is.

Wanneer Allison betrokken raakt, bij een dodelijk ongeluk.

Wordt haar leven ingewikkeld.

Een mooie film, alleen verliest de film ,soms wat kracht in emotie en ontroering.

Naar het laatste gedeelte van de film, maakt de film,een inhaalslag.

En het laatste gedeelte, is echt aangrijpend en heel mooi.

Sterk naturel acteer spel van Florence Pugh.

En Morgan Freeman speelt eveneens sterk.

Een mooie film.

'A Good Person' (2023) voelt een beetje als oscar bait. Zo'n vrij voorspelbare genrefilm waarin sterrenacteurs als Florence Pugh en Morgan Freeman ruim de tijd krijgen om hun acteertalent te tonen. Vooral voor Pugh is het een tour-de-force waarin ze een transformatie neerzet van een gelukkige jonge vrouw die plotseling diep getraumatiseerd raakt en de pijn verdooft met verslavende middelen. Maar ik had tijdens 'A Good Person' (2023) iets te vaak het gevoel dat indringend acteerwerk een doel op zich is. Het is niet dat Pugh ergens slecht acteert, maar je bent je er wel steeds van bewust dat zij enorm aan het acteren is. Tot het punt dat het onoprecht en een beetje gemaakt gaat voelen. Het helpt ook niet mee dat het plot van 'A Good Person' (2023) een paar bizarre wendingen neemt om het sentimentele conflict uit te vergroten, maar die vanuit karakterpsychologie eigenlijk niet vallen te verdedigen.

Ondanks de sterrencast met Morgan Freeman en Florence Pugh een film die niet echt is doorgebroken. Nochtans was het potentieel zeker aanwezig. De film vertoont iets te veel Hollywoodiaanse trekken waardoor het drama iets te sentimenteel wordt. Dat is jammer, want aan de hoofdrolspelers ligt het zeker niet. Ook de nogal lazy filmtitel helpt daar niet bij.

Geef Hollywood een drama en hij maakt er dit van. Best degelijk en verzorgd, maar met een plot waarvan je denkt, "menen die dat nu?". Het klinkt vreemd dat de slachtoffers langs beide kanten elkaar opzoeken en het goed met elkaar kunnen vinden. Veel drama, veel suspense en zoals de filmtitel doet vermoeden ok veel ups die niet altijd goed ge kaderen zijn.

Toch is het een lekkere wegkijker die vooral de moeite is door Freeman en Pugh die het zeer goed doen. Het was vooral door de aanwezigheid van Pugh dat mijn aandacht naar deze film werd getrokken. Topactrice! Fijn ook die modelbouw van de treintjes.

Ondermaats.

Beetje een flets drama. Zeer voorspelbaar allemaal en hoewel ik het acteerwerk van Florence Pugh zeer kan waarderen, kan ik weinig aanvangen met haar personage of elk ander. Zach Braff kleurt veel te braaf binnen de lijntjes, wat op een gegeven moment - pakweg dat feestje in New York - wel écht op mijn zenuwen werkte. Alsof het allemaal nog niet stroperig genoeg was, krijg je er nog een veilig einde tegenaan gegooid. De opa is dood, laat nog een wijze voice-over na (want ja, Morgan Freeman!), Allie is afgekickt en de ex-verloofde is terug vrijgezel. Men zou bijna een feel good film vermoeden.

2